Omelia VI (v)

6.1.1 Fuitgrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 777 homo missus a deo cui nomen erat Iohannes. Cum de uerbo dei in euangelii sui principio ea Iohannes disseruisset que mentes nostras facile allicere possent ad credendum: uia et ordine procedens ad ipsius uerbi preconem ac nuncium: et eodem quo ipse nomine appellatum Iohannem scilicet uenit.

6.1.2 Tu autem cum a deo missum intelligas nihil iam humanum ab eo dici anunciari ue existimes. Non enim suum quicquam sed mittentis archana denunciat. idcirco angelus appellatur. hoc est nuncius. Est enim nuncii officium nihil ex se dicere.

6.1.3 fuit autem hoc in loco non transitus adesse. sed ipsius apostolatus est significatiuum. Fuit missus inquit: promissus est. Quomodo igitur textum illum apostoli. Qui cum in forma dei esset: non eandem cum patre essentiam significare dicunt? eo quod non preponatur articulus.

6.1.4 Ecce hoc in loco nullus preponitur. nunquid igitur de patre hic non loquitur? quid igitur dicemus prophete dicenti. Ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam: qui preparabit uiam tuam ante te. Meum namque et tuum duas personas significat. Hic uenit in testimonium ut testimonium perhiberet de lumineeras1530 p. 778.

6.1.5 Quid hoc dicet fortasse quispiam seruus de domino testimonium perhibet. Verum cum non solum a seruo testimonio perhibitus sit. sed ad seruum etiam uenerit. et cum iudeis baptisatus. nonne magis et commoueberis et dubitabis?

6.1.6 Sed quid perturbari commouerique oportet? Admirare pocius ineffabilem dei benignitatem. Quod siquis adhuc in perturbatione dubius persisteret. dic ad illum id quod ad Iohannem dixit. Sinegrif1470 fol. 3r modo. sic enim opus est nobis implerieras1530: implere omnem iusticiam. Si uero amplius quis perturbabitur: et illud ad iudeos dictum adducet. Ego non ab homine testimonium accipio. dicetque:

6.1.7 Si hoc non indiget testimonio. qua nam gratia missus est a deo Iohannes? Respondendum est. non propterea quod ipsius testimonio indigeret. profanum enim id asserere. sed ea quam ipse Iohannes subdit causa. ut omnes crederent per illum.

6.1.8 Ipse autem christus cum dixisset. Ego non ab homine testimonium accipio ne apud indoctiores sibiipsi pugnareeras1530: repugnare uideretur. cum nunc dicat alius de me perhibet testimonium: et scio quia uerum est testimonium eius: Iohannem significans. nunc non ab homine testimonium accipio. mox adiectione eam soluit dubitationem: inquiens. Sed hec dico propter uos ut salui sitis. Quasi dicat deus ego sum: et dei unigenitus filius: et superne: et immortalis substantie: nulliusque indigeo testimonio.

6.1.9 et quamuis nemo hoc profiteretur: nihil propterea natura mea fit minor: nihil deterior. sed cum mortalium salus mihi cure esset: in hanc descendi humilitatem: ut hominis testimonio me subicerem.

6.1.10 Nam propter iudeorum imbecillitatem: hoc pacto melius faciliusque fides in eum extendi propagarique poterat. Sicut igitur carnem induit ne si nuda se diuinitate exhiberet: omnes perderet. ita uirum qui se adnunciaret misit: ut cum familiarem uocem: populi audirent: facilius ad credendum adducerentur.

6.1.11 Nam quod nihil illo teste indigeret satis erateras1530 om. (quis nam esset) nuda dumtaxat et aperta substantiaeras1530: substantia potuit ostendere. atque ita omnes in admirationem conuertere. non tamen id fecit. quoniam ut iam dixi omnes perdidisset. cum nemo posset inaccessam illius lucis presentiam tollerare.

6.1.12 Propterea ut dictum est carnem induit: et uni conseruorum nostrorum de se testimonium mandauit. quoniam ad salutem nostram omnia operatus est. neque sue dumtaxat dignitati sed auditorum usui facilitatique consuluit. Quod ipse quoque his uerbis significat. Hec dico propter uos ut saluemini.

6.1.13 Et euangelista cum de domino locutus dixisset. Vt testimonium perhiberet de lumine Addidit ut omnes crederent per illum. Quasi dicat. Ne putes hac causa testificatum uenisse Iohannem baptistam: ut fidei ratione aliquid domino adderet. sed ut sui homines crederent per ipsum.

6.1.14 Quodgrif1470 fol. 3v autem ad hanc tollendam suspitionem hoc dixerit: ex sequentibus constat. Addit enim. Non erat ille lux. nam si non huius suspitionis gratia in hoc institisset. preterisset simpliciter: et pocius esset eiusdem rei repetitio: quam doctrine clarior significatio. Quippe cum dixerit missus est: ut testimonium perhiberet de lumine. prosequitur Non erat ille lux.

6.1.15 Neque id temere. sed quoniam frequenter apud nos qui testimonium perhibet: maior eo est: de quo perhibetur: et maioris plerumque auctoritatis apparet. ne qua de Iohanne huiusmodi oriretur suspitio: ab ipso statim principio: eam penitus tollit: ostenditque et quis perhibuerit: et de quo perhibitum sit testimonium: et que sit inter eos differentia.

6.1.16 et in hoc eius incomparabilem enarrat essentiam. Et ita audenter iam reliquam aggreditur orationem. Necnon siquid absurdum temerarium ue oriebatur: quo stultorum mentes commoueri potuissent: e medio diligenter sublato. ita omnia persequitur ut facile iam: nullo impedimento doctrine sue rationem edoceat.

6.1.17 Oremus itaque cum horum sensuum reuelatione et doctrine huius ueritate: puram etiam uitam nullis huiuseras1530: his sordibus inquinatam. Siquidem nullus eorum usus est nisi bonis illustrentur operibus.

6.1.18 Quamuis enim fidem firmissimam. quamuis scripturarum sensus haberemus. a uite autem patrocinio et deserti essemus et nudi. nihil nos a gehenne ignibus eriperet. quin perpetua et inextinguibili flamma consumeremur.

6.1.19 Quemadmodum enim qui bene operantur resurgent in uitam eternam. ita qui male: in supplicium eternum: quod nullo unquam fine prescribitur.

6.1.20 Quare omni diligentia curaque adhibita contendamus. ne quod ex uera et firma fide lucrum accepimus: operum prauitate perdatur. sed in hac uita totis uiribus christi sectemur uestigia cui beatitudini nihil est conferendum.

6.1.21 Atque utinam pure et sancte uiuentes quecumque dicta sunt ad dei gloriam referamus: cui honor simul et unigenito filio et spiritui sancto in seculaeras1530: secula seculorum Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY