Omelia XLIII

43.1.1 Vtgrif1470 fol. 3r; eras1530 p. 886 autem sero factum est: descenderunt discipuli eius ad mare. et cum ascendissent nauem: uenerunt trans mare in capharnaum

43.1.2 et tenebre iam facte erant. et non uenerat ad illos Ihesus. mare autem magno uento flante exugebant.

43.1.3 Non presens tantum discipulis suis Ihesus. sed a longe absens: eorum studet utilitati.

43.1.4 etenim cum ubique afflueregrif1470 fol. 3v et operari posset: exeras1530: et contrariis idem effecit. Contemplare igitur. Dimissis discipulis Ihesus acendit in montem.

43.1.5 ut autem sero factum est: descenderunt discipuli eius ad mare. et ad uesperum usque: Ihesu reditum expectarunt.

43.1.6 inde ob immensum in eum amorem adhuc ipsum querere non cessant. Non dicunt. Vesper est. tenebre nos comprehendent. Quo ibimus?

43.1.7 loca periculosa sunt. periculosum tempus. sed magistri desiderio nauem ascendunt. Neque ab re euangelista tempus significauit: ut ex eo uehementissimam eorum dilectionem ostenderet:

43.1.8 Quamobrem autem dimisit discipulos Ihesus: et rursus apparet solus super mare ambulans? Vt eos erudiret: quam graue ipsis esset solos relinqui. et maius sui faceret desiderium. necnon et suam demonstraret potestatem.

43.1.9 Sicut enim non omnem doctrinam eis cum multitudine communicauit. ita neque signa.

43.1.10 Oportuit enim eos aliter iniciari: quibus committenda erat cura orbis terrarum: ut aliquid amplius haberent.

43.1.11 Priuatim ergo ipsi transfigurationem in monte: nunc super mare ambulantem: multa et miranda post resurrectionem uiderunt: et alia preterea arbitror.

43.1.12 Iuerunt autem in capharnaum. non quod ibi eum esse scirent. sed inuenire: uel inter nauigandum: opinati.

43.1.13 [abest]

43.1.14 Timuisse autem eos significat euangelista: et a tempore. tenebre enim iam facte erant. et a tempestate. quia mare magno flatu exsurgebat. et a loco.

43.1.15 quia longe a terra recesserant. Cum remigassent quasi stadia uigintiquinque aut triginta et a re incredibili. Vident enim Ihesum ambulantem super mare. et perturbatis eis dixit. Ego sum nolite timere.

43.1.16 Sed qua gratia ita apparuit? ut componende tempestatis autorem se esse ostenderet. Hoc significat euangelista cum inquit. Voluerunt ergo accipere eum in nauem et statim fuit nauis ad terram quam ibant.

43.1.17 Non enim tutum dumtaxat. sed et secundum uentum prestitit. Multitudini autem super mare non apparuit. nam maius signum erat quam eorum imbecillitas pateretur.

43.1.18 sed neque discipulis diutius se ita uidendum prebuit. sed simul et uisus est: et euanuit. Quod autem apud Matheum signum est. alterum fuisse arbitror. quod multipliciter constat.

43.1.19 Sepe etenim similia faciteras1530: fecit signa. non tantum ut admirentureras1530: admirarentur. sed tanquam noui spectatores. sederas1530 om. firmiter credenteras1530: crederent. Ego sum nolite timere.

43.1.20 Verbo timorem pellit. Non ita alias cum dixit Petrus. Si tu esgrif1470 fol. 3r: iube me uenire ad te.

43.1.21 sed unde tunc non statim crediderunt. nunc crediderunt? Quoniam tunc tempestas manebat: et agitabat nauem: nunc una cum uoce sedata est.

43.1.22 Vel illud prius signum ostendit cuius exemplo hoc facilius crediderunt. Quid autem nauem non ascendit?

43.1.23 Vt maius appareret miraculum. et suam apertius reuelaret diuinitatem. neue uideretur necessitate sed benignitate et gratia ad eos uenisse.

43.1.24 Et permisit tempestatemeras1530 p. 887 oriri ut ab eis inquireretur. sedauit ut uirtus et potestas cognosceretur. non ascendit nauem ut clarius esset miraculum.

43.1.25 Altera autem die. turba que stabat trans mareeras1530: mare, ut uidit quia nauicula alia non erat ibi nisi una: et quia non introisseteras1530: introiisset ibi cum discipulis suis Ihesus in nauem.

43.1.26 sed soli discipuli eius abissent. Qua de causa tanta in hoc narrando diligentia utitur Iohannes? Vt (licet non tam manifeste) admoneat tamen turbam miraculum intelligere potuisse.

43.1.27 [abest]

43.1.28 Vidit inquit unam dumtaxat nauiculam qua discipuli traiecerat: et Ihesum cum discipulis non fuisse: et abeuntes inuenerunt eum in capharnaum.

43.1.29 Quid aliud hinc erat existimandum quam quod mare pedibus uadauerat?

43.1.30 non enim alia naui traiecisse poterat: cum una tum discipulorum appulisset.

43.1.31 Verum nihil de tanto miraculo percontati sunt. Quomodo huc uenisti?

43.1.32 sed tantum quando uenerit rogarunt: nisi quando: pro quomodo: quis uelit intelligi.

43.2.1 Opereprecium autem hoc in loco considerare instabilem multitudinis uoluntatem.

43.2.2 qui enim paulo ante dixerant. hic est uere propheta: qui eum rapere et facere regem uolebant: iam refriguerant: et obliti miraculi: non amplius admirabantur.

43.2.3 sed querebant arbitror alias cibum accipere. Transierunt duce Moise mare rubrum iudei sed magna differentia.

43.2.4 ille tanquam seruus supplicando. Ihesus propria et absoluta potestate transiuit. illi austro tunc spirante paruit aqua: et aridam prebuit transeuntibus

43.2.5 Ihesum nihil a sua natura motum mare ut dominum admirabilius pertuliteras1530: praetulit: illud testatum. Ambulans super mare tanquam super pauimentum.

43.2.6 Iure autem uenturus in capharnaum gentem duram et minime persuasibilem: signum panis operatus est.

43.2.7 non solum incolis. sed peregrinis admirantibus: ut eorum molliret incredulitatem.

43.2.8 Siquidem cum tanta turba feruore et studio conuenisset: nonne uel lapis moueri debuisset?

43.2.9 non tamen moti sunt. iterum cibum querebantgrif1470 fol. 3v. ideo a Ihesu comprehenduntureras1530: reprehenduntur.

43.2.10 Nos autem his cognitis: tum sensibilium tum spiritalium gratia munerum: gratias deo agamus.

43.2.11 Sic enim ipse uult: et propter hec illa dat. Imperfectiores sensibilibus allicit et premonet cum his admodum adhuc inhient:

43.2.12 quibus acceptis cum altius erigi negligunt: grauiter accusantur. nam et paralitico illud primum dare uoluit. sed non passi sunt.

43.2.13 Siquidem cum diceret. Remittuntur tibi peccata tua blasphemiam calumniabantur. Idem nos sentire nolimus. Spiritalium nobis potior ratio sit.

43.2.14 Nam si spiritalia assequimur amissis corporeis nullum patimur detrimentum. sine illis autem que nobis reliqua spes est? quod solatium?

43.2.15 Quocirca spiritalia nobis a deo petenda et optanda sunt. Hec nos postulanda docuit

43.2.16 (et si recusemus) in ea quam nobis oratione instituit nihil ad carnem: omnia ad spiritum pertinentia inuenimus: et siquidem in ea sensibile est: id quodammodo fit spiritale.

43.2.17 Nam si nihil amplius querimus quam panem consubstantialem. hoc est quotidianum: spiritalis animi et sapientis est.

43.2.18 Priora autem. Sanctificetur nomen tuum. Adueniat regnum tuum. Fiat uoluntas tua sicut in celo et in terra:

43.2.19 omnia ad spiritum referuntur. et post illam particulam. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie: ad spiritum redit. Dimitte inquit nobis debita nostra sicut et nos dimittimus debitoribus nostris.

43.2.20 Non principatum: non diuitias: non gloriam: non potentiam: sed anime tantum utilitatem postulandam. non terrena sed celestia petenda mandauit.

43.2.21 Nam si secularibus abstinere iubemur. que miseria que amentia est ea a domino postulare: que habita abicienda: desiderare.

43.2.22 in quibus nullam omnino curam adhibendam precipit? Iniusta petimus. ideo nihil proficimus.

43.2.23 Et quomodo inquis mali: iniusti: raptores: auari: ditescunt? Non deus id exhibet. Absit. sed rapina et cupiditate diuites efficiuntur. Cur deus permittitur. Quoniam permisit et diuiti: ut ad maius eum reseruaret supplicium.

43.2.24 Audi quid ei dicatur. Fili accepisti bona in uita tua et lazarus similiter mala. nunc autem hic consolatur tu autem cruciaris.

43.2.25 Quod nos in deliciis et peccatis seculi lasciuientes ne subeamus supplicium ueras nobis comparemus diuitias: et ueram sapientiam complectamur: ut promissa bona consequamur:

43.2.26 Gratia et benignitate domini nostrigrif1470 fol. 3r Ihesu christi cum quo patri gloriaeras1530: gloria, simul et spiritui sancto in secula seculorum Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY