Omelia LXVIII

68.1.1 Responditgrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 961 ei turba. Nos audiuimus ex lege quod christus manet in eternum. Et quomodo dicis: oportet exaltari filium hominis? Quis est iste filius hominis?

68.1.2 Manifestus error est et imbecillis. quamuis extrinsecus callide fucetur.

68.1.3 Et quemadmodum qui putres et ruinam minantes parietes albo tectorio linunt. non tamen eos possunt dirigere. ita et mendaces facile deprehenduntur. Quod hoc in loco iudeis contigit.

68.1.4 Cum enim ad eos christus diceret cum exaltatus fuero a terra. omnes traham ad meipsum. Nos audiuimus inquiunt a lege. quia christus manet in eternum.

68.1.5 et quodmodo tu dicis quod exaltari oportet filium hominis? Quis est iste filius hominis? Norant igitur christum immortalem et uitam habere sine fine.

68.1.6 unde etiam quid diceret intelligebant. Nam sepenumero in scripturis simul et passio et resurrectio ponitur. siquidem: Hesaias utrumque simul ponit. Tanquam ouis inquit ad occisionem ductus est: et que sequuntur.

68.1.7 Et dauid in secundo psalmo: et plerisque aliis: coniungit hec utraque. Et patriarcha. cum dixisset procidens dormiuit ut leo. inde addidit. et ut catulus leonis excitauit eum. simul et passionem ostendit et resurrectionem.

68.1.8 Sed hi arbitrati silencium ei imponere: et non esse christum ostendere. christum in eternum manere confitentur.

68.1.9 Et uide quampraue. Non enim inquiunt. nos audiuimus. quod christus nihil patitur: nequegrif1470 fol. 3r crucifigitur. sed manet in eternum. Atqui neque hoc dictum contrarium erat.

68.1.10 Immortalitati enim passio non fuit impedimento. Hinc uidere licet: multis eos intellectis sponte sua in malicia perstitisse.

68.1.11 Cum enim de morte superius uerba fecisset Ihesus. et illi eum exaltari audirent: id suspicati sunt. inde dicunt. Quis est iste filius hominis? Et hoc maligne.

68.1.12 Noli inquiunt arbitrari: quod de te hoc dicamus: neque dicere quod te propter odium oppugnemus. Ecce nescimus de quo dicas. et tamen profitemur.

68.1.13 Christus autem eis silencium imponens: ostendensque passionem nulli esse impedimento ut maneanteras1530: maneat in eternum.

68.1.14 Adhuc inquit modicum lumen in uobis est: indicans mortem suam translationemeras1530 p. 962 esse. Siquidem solis lumen non extinguitur. sed breui secedens rursum apparet.

68.1.15 Ambulate dum lucem habetis. Quod hic tempus dicit? An presentem omnem uitam. an tempus ante crucem?

68.1.16 Ego uero utrumque arbitror: propter immensam eius humanitatem: multi etiam post crucem crediderunt:

68.1.17 hoc autem dicit ut eos ad fidem impellat: ut superius. Adhuc modicum tempus uobiscum sum. Qui ambulat in tenebris nescit quo uadat.

68.1.18 Quot nunc iudei faciunt que nesciunt? sed tanquam in tenebris uersantur. Videntur sibi recta incedere: cum longe aberrent.

68.1.19 Sabbatum custodiunt: et legem seruant: et ciborum habent obseruationes. nesciunt tamen quo uadant. Ideo dicebat. Ambulate in luce ut filii lucis sitis. hoc est mei.

68.1.20 Et in principio inquit euangelista. Neque ex sanguinibus neque ex uoluntate carnis. sed ex deo nati sunt. hoc est ex patre.

68.1.21 Hic autem ipse dicitur eos generare. ut unam patris et filii operationem intelligas. Hec locutus est eis Ihesus: et abiit et abscondit se ab eis.

68.1.22 Quid nunc absconditur. Neque enim contra ipsum lapides tulerant: neque blasphemarant ut superius. quare ergo se abscondit?

68.1.23 Qui cor hominis intrat: norat eorum animos exasperari. etiam si nihil dicerent: norat feruentes et ad cedem promptos: neque exspectauit dum rem aggrederentur. sed absconditur. ut eorum placaret inuidiam.

68.1.24 Considera quomodo id signat euangelista. cum autem tanta signa fecisset coram eis: non crediderunt in eum. Que nam tanta? Ea pretermisit euangelista ut ex sequentibus constat.

68.1.25 Etenim cum discessisset: et rursum rediret iterum placide eos alloquitur. Qui credit in me. non credit in me. sed in eum qui misit me. Vide quid facit. Incipitgrif1470 fol. 3v ab humilibus: et confugit ad patrem:

68.1.26 et iterum tollit sermonem suum: et cum eos efferari intelligit discedit et redit rursum. et rursus ab humilibus orditur. et ubi hoc. ubi illud fecit?

68.1.27 Considera a principio. Sicut audio: iudico. Inde altius. Sicut pater suscitat mortuos et uiuificat: sic et filius quos uult uiuificat. Et iterum. Ego non iudico uos. alius est qui iudicat.

68.1.28 Inde discedit et prodit in galilea. Operamini inquit. non escam que perit.

68.1.29 Et cum de se magna locutus esset: quod de celo descenderat: quod uitam eternam daret. iterum abiit et reuertitur ad scenophegia.

68.2.1 Hoc idem frequenter facientem uidere possumus. Ita doctrinam suam uariat: presentia: absentia: humilibus: magnificisque sermonibus: quod et hic facit.

68.2.2 Cum tanta signa fecisset coram eis: non crediderunt in eum. Vt sermo Hesaie prophete impleretur quem dixit. Domine quis credidit auditui nostro et brachium domini cui reuelatum est?

68.2.3 Et iterum. Propterea non potuerunt inquit credere. quia iterum dixit Hesaias. Auditu audietis. et non intelligetis. Hec dixit Hesaias quando uidit gloriam eius et locutus est de eo.

68.2.4 Ecce iterum hanc particulam. quia dixit: non causalem esse sed euentus. Neque enim quia dixit Hesaias. non crediderunt. sed quia non erant credituri: ideo dixit.

68.2.5 Sed quare non ita dixit euangelista. sed incredulitatem a prophetia. non prophetiam ab incredulitate esse dicit. et superius hoc idem uehementius. Propterea non potuerunt credere quia dixit Hesaias?

68.2.6 Hinc magnam uult scripture certitudinem demonstrare: et quod non aliter quam prophetatum sit: euenit.

68.2.7 Ne quis enim diceret et qua gratia uenit christus? nesciebat non credituros? Prophetas hoc nouisse inducit.

68.2.8 Venit autem: ne peccati sui ullam haberent excusationem. Que predixit propheta: tanquam omnino futura predixit. Nisi enim prorsus futura nouisset. non sane predixisset.

68.2.9 Erant autemeras1530: aut proculdubio futura. cum illi incurabiliter se haberent. non potuerunt autem. hoc est noluerunt. Neque te admiratio capiat. Alibi enim inquit. Qui potest capere: capiat.

68.2.10 Ita nonnunquam potestate pro uoluntate utitur. Et iterum. Non potest mundus uos odio habere: me autem odio habet.

68.2.11 Hoc et ineras1530 om. communi sermone usurpatum uidemus. cum quis dicit. Non possum asperum hominem diligere. uehementiam uoluntatis potestatem appellans. Et iterum. Non potest illegrif1470 fol. 3r fieri bonus.

68.2.12 Et propheta. Si mutabit ethiops pellem suam. et pardus uarietatem suam. et populus hic poterit benefacere: qui didicit mala.

68.2.13 Non dicit quod impossibile sit ei bene operari. sed quia nolunt. ideo non possunt. Quod autem hoc in loco dicit euangelista: ita intelligitur: quod impossibile erat prophetam mentiri. non tamen propterea impossibile erat ut crederent.

68.2.14 Licebat enim etiam illis credentibus. uerum esse prophetam. Non enim predixisset. si fuissent credituri. Quid ergo inquies. non ita dixit?

68.2.15 Quoniam proprietates quasdam habet scriptura: cuius legibuseras1530 p. 963 est concedendum. Hec autem dixit quando uidit gloriam eius. cuius? Patris.

68.2.16 Quomodo ergo Iohannes de filio dicit. Paulus autem de spiritu? Non inquam confundentes personas. sed unam significantes dignitatem.

68.2.17 Etenim que patris sunt: sunt et filii: et que filii: spiritus sancti. Atqui: multa per angelos dixit: et nemo dixit sicut dixit angelus. sed deus.

68.2.18 que enim per angelos a deo dicta sunt: dei sunt. non autem que dei: angelorum. hic autem spiritus dicit uerba esse:

68.2.19 et locutus est de eo. Quid locutus est? Vidi dominum sedentem in throno alto: et que sequntur.

68.2.20 Gloriam hic uisionem illam appellat. fumumeras1530: fumum et. arcana audisse misteria: uisionem seraphim. fulgur a throno dissiliens: in quod inspicere potentie ille non possent.

68.2.21 Et locutus est de eo. Quid nam? Quod audiuit uocem dicentem? Quem mittam? et quis ibit? Et dixi. ecce ego sum. mitte me. Et dixit. Auditu audietis: et non intelligetis: et uidentes uidebitis et nescietis.

68.2.22 Excecauit oculos eorum: et indurauit cor eorum. ut non uideant oculis: et corde non intelligant. Ecce aliam questionem. Non est tamen si recte considerabimus:

68.2.23 Quemadmodum enim sol debilem oculorum aciem perstringit: non natura sua: ita usuuenit in iiseras1530: his qui diuino non attendunt sermoni.

68.2.24 Ita et pharaonis cor induruisseeras1530: indurauisse dicitur. ita iiseras1530: his accidit: qui dei uerbum oppugnant. Proprium hoc scripture. Vt illud. Et tradidit eos in reprobrumeras1530: reprobum sensum. Et iterum. Abiit a gentibus. hoc est secessit: eas dimisit.

68.2.25 Non enim hec a deo. sed ab aliorum malicia prouenire ostendit. Cum deserimur a deo: tradimur diabolo: in cuius potestatem redacti: innumeris malis afficimur.

68.2.26 Vt ergo auditorem perterreat inquit. Indurauit et tradidit. Quod enim ipse non solum non tradat. sed ne derelinquat quidem: nisi uelimus. audi quideras1530 om. dicat. Nonne peccata uestra diuiduntgrif1470 fol. 3v me a uobis.

68.2.27 Et iterum. Qui longe discedunt a te: pereunt. Osee autem dicit. Oblitus es legis dei tui: et ego tui obliuiscar. Et ipse in euangelio. Quotiens uolui congregare filios uestros et noluistis.

68.2.28 Et iterum Hesaias. Veni et non erat homo. Vocaui et non erat qui audiret. Hec autem dicit: ut nostra causa deseri nos: et nobisipsis perditionis nostre autores demonstret.

68.2.29 Deus autem non modo nos non derelinquere et punire uult. sed quotiens punit. inuitus punit. Nolo inquit mortem peccatoris.

68.2.30 Christus autem cum peritura esset hierusalem etiam lachrymatus est: quod nos in amicis facimus.

68.3.1 Hec ergo uidentes: omnia faciamus ne nos deus derelinquat. sed curam anime et mutui amoris habeamus. Neque membra nostra scindamus:

68.3.2 quod insanientium est: et alienatorum a mente. sed quanto magis a nobis alienos proximos uidemus: magis in eos simus officiosi.

68.3.3 Etenim in corporibus multos sepe uidemuseras1530: uidentes incurabili morbo laborantes. imponamuseras1530: imponimus medicamenta.

68.3.4 Quid podagra peius? Quid ciragra. Incidemus membra? Minime. sed aliquod remedium disquiremus: ex quo morbum soluere possumus.

68.3.5 Hoc idem in fratribus faciamus: et si grauissime egrotent: curemus medicinam: et feramus inuicem onera.

68.3.6 Sic implebimus legem christi et promissa bona consequemur. Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi: cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in seculaeras1530: secula seculorum, Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY