Omelia LXIX

69.1.1 Verumtamengrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 963 ex principibus multi crediderunt in eum. sed propter phariseos non confitebantur: ut de sinagoga non eiicerentur. Dilexerunt enim gloriam hominum magis quam gloriam dei.

69.1.2 Omnia quidem nobis fugienda necessario sunt que animam nostram corrumpunt. sed illa longe magis: que plura peccata ex se pariunt. ut exempli gratia. Auaricia per se grauis morbus est.

69.1.3 sederas1530 om. longe grauior: quia radix et mater est omnium malorum. Eiusmodi est eteras1530 om. inanis gloria.

69.1.4 Ecce hi propter glorie cupiditatem fidem contempserunt. Multi inquit ex principibus crediderunt in eum. sed propter phariseos non confitebantur: ut de sinagoga non eiicerentur.

69.1.5 Quod etiam superius dixit. Quomodo potestis credere gloriam ab inuicem accipientes: et gloriam que a deo est non querentes?

69.1.6 Non ergo principes erant. sed serui. Seruiebant enim ultimam seruitutem.

69.1.7 Verumtamen et hic postmodum metus abolitus est. Minime autem apostolosgrif1470 fol. 3r hoc affectu detentos uidemus. etenim principes illis et sacerdotes crediderunt. Siquidem spiritus gratia superueniens adamante eos firmiores reddidit.

69.1.8 Cum igitur hoc ne tunc crederent impediret. audi quid dicateras1530 p. 964. Qui credit in me: non credit in me. sed in eum qui missit me. Quasi dicat. Quid timetis in me credere. fides in deum per me aditum habet: sicut et incredulitas.

69.1.9 Intuere quomodo in omnibus substantie indicet indifferentiam. Et non dixit. Qui credit mihi. Ne quis uerba eius credi interpretaretur. quod et in hominibus dici poterat.

69.1.10 Qui enim apostolis credit: non apostolis credit. sed deo. Sed ut intelligeres de fide in eiuseras1530 om. substantiam dicere. non dixit. qui credit uerbis meis. sed in me.

69.1.11 Atqui: cur inquit non dixiteras1530 om. e contrario? Qui credit in patrem: non credit in patrem. sed in me? Quoniam iam se in patrem credere dixissent. et non in ipsum. Imbecilliores enim adhuc erant.

69.1.12 Discipulos autem allocutus: his uerbis usus est. Creditis in deum: et in me credite. hos autem cum infirmiores ad hec audienda nosset: aliter allicit.

69.1.13 ostendens patri credi non posse: nisi in se credatur. Et ne putares tanquam de homine dictum. addit. Qui uidet me: uideteras1530: uidet eum qui misit me. Quid ergo: corpus est deus? Minime.

69.1.14 sed animi speculationem intelligit. et hic consubstantialem signat. Et quid signat. Qui credit in me?

69.1.15 At si quis diceret. Qui aquam e flumine accipit. non fluminis sed fontis accipit. Immo infirmum hoc exemplum est: ad subiectam materiam. Ego lux in mundum ueni.

69.1.16 Cum enim pater et in ueteri et nouo testamento frequenter hoc nomine uocetur: etiam ipse eodem utitur. Ideo Paulus splendorem eum appellat. hinc accipiens:

69.1.17 et multam hinceras1530: habere ostendit ad patrem conuenientiam. immo nullam differentiam. siquidem in se fidem. non in se. sed in patrem esse testatur.

69.1.18 Lucem autem seipsum appellat: quod errores pellat: et intellectus auferat tenebras. Sed et si quis audierit uerba mea: et non custodierit. ego non iudico eum. Non enim ueni ut iudicem mundum. sed ut saluificem mundum.

69.1.19 Ne existimaretur propter imbecillitatem contemptores dimittere. Ideo inquit non ueni ut iudicem mundum.

69.2.1 Inde ne pigriores fierent intelligentes quod qui credit saluatur: qui non credit punitur. uide quam formidolosum eis iudicium minatur. Et qui spernit me et non accipit uerba mea. habet qui iudicet eum.

69.2.2 Si pater neminem iudicatgrif1470 fol. 3v. et tu non uenisti ut iudicares mundum. quis eum iudicat? Sermo quem locutus sum: ille iudicabit eum.

69.2.3 Nam cum dixissent non esse ex deo: inquit quod tunc hec dicere non poterunt.

69.2.4 Verba que locutus sum: uos accusant: et omnem auferunt excusationem.

69.2.5 Sermo quem locutus sum. Quis sermo? Quod a meipso non ueni. Quia qui misit me pater: ille dedit mihi mandatum: quid dicam: et quid loquar.

69.2.6 Ergo hec propter eos dicta sunt: ut nullam prorsus haberent excusationem. Nam nisi ita se res haberet in quo excederet Hesaiam:

69.2.7 qui idem dixit. Dominus dedit mihi linguam eruditam: ut intelligam quando sermonem dicere oportet?

69.2.8 Quid de Hieremia dicam? Etenim ille quando missus est inspirationem habuit. Quid de Hiezechiele? qui precipuum caput deuorans: ita locutus est.

69.2.9 Inueniebantur preterea qui essent audituri que diceret qui erant causa cureras1530: cur ita loqueretur.

69.2.10 Quod si quando missus est: tunc accepit quid diceret. prius autem nesciebat. Quid his uerbis profanius? Quid magis impium? Si quis ea ita accipiat: et non intelligat eorum humilitatis causam.

69.2.11 Verum Paulus ipse etiam discipulos intelligere dixit: que sit uoluntas dei bona: et beneplacens et perfecta. Filius autem nesciuit quoad mandatum accepit? Quanam hec ratione nituntur.

69.2.12 Ecce quod propterea in humilitatis excessum: sermonem suum adducit: ut illos alliciat: et iiseras1530: his qui uenturi erant silentium imponeret.

69.2.13 Ideo humana profert uerba: ut hoc saltem modo necessario: uilitatem uerborum repudiarent: intelligentes non natura. sed ob auditorum imbecillitatem ita locutum.

69.2.14 Et scio quia mandatum eius uita eterna est. Que ergo ego loquor sicut dixit mihi pater sic loquor.

69.2.15 Consideras uerborum humilitatem? Qui enim mandatum accipit: non sui dominus est. Atqui: ipse inquit. Quemadmodum pater suscitat mortuos et uiuificat: sic et filius quos uult uiuificat.

69.2.16 An ne suscitandi quos uult habet potestatem. dicendi autem non habet? Quid ergo hoc signat?

69.2.17 Hoc est. quod non ita se res habet: ut aliud ille: aliud ego loquar: et scio quia mandatum eius uita eterna est.

69.2.18 Hoc eos refutat: qui ipsum deceptorem dicebant: qui in sordibus uersabantur. Cum autem dicit. Ego non iudico. hoc est. Non sum perditionis eorum causa. sed ipsi sue.

69.2.19 Per hoc tantum non testatur discessurum se ab eis: nec amplius rediturum.

69.2.20 Quia nihil tanquam meum locutus sum uobis. sed tanquam a patre omnia. Etgrif1470 fol. 3r propterea humili sermone rem concludit: ut diceret ad finem usque idem seeras1530 p. 965 locutum.

69.2.21 Sicut mandauit mihi pater sic loquor. Quod si deo contrarius fuissem: etiam contraria essem locutus: aut ad me gloriam retulissem. Nunc autem adeo omnia in patrem retuli: ut nihil meum dicerem.

69.2.22 Cur ergo non creditis dicenti me mandatum accepisse et tanto studio omnem auferenti suspicionem ne patrem oppugnem?

69.2.23 Quemadmodum enim qui mandatum accipiunt: neque facere neque dicere uolunt: preter mittentis uoluntatem: quousque mandatum impleant ne quid transgrediantur.

69.2.24 ita nec dicere neque facere aliud possum: quam patris uoluntatem. Que ego facio ille facit. quia mecum est: neque dimittit me solum pater.

69.2.25 Animaduertis ut semper unanimem patri et nullam inter se differenciam ostenditeras1530: ostendat? Et cum dicit. A meipso non ueni. non potestatem. sed diuersitatem et contrarietatem tollit.

69.2.26 Nam si homines suiipsorum domini sunt: longe magis unigenitus filius. Et quod hoc sit uerum audi Paulum. Quod exinaniuit seipsum et tradidit pro nobis.

69.2.27 Sed ut dixi grauis res inanis gloria grauis. ipsa enim et illos non credere: et alios non recte credere: adducit et que propter illos humanitatis gratia dicta sunt: ea in impietatem uertit.

69.3.1 Hanc igitur bestiam semper fugiamus. Varia nanque est et multiformis: et ubique proprium uirus disseminat: et pecuniis: et deliciis: et corporis pulcritudine.

69.3.2 Hac gratia semper necessitatem excedimus: inde uestimentorum copia: inde et seruorum examen:

69.3.3 inde omnis necessitas contemnitur: in domibus: uestibus: mense splendore: excessus dominatur. Vis frui gloria?

69.3.4 Facias elemosinam. tunc te angeli laudabunt: tunc deus accipiet. Nunc autem aurifices tantum: et textores admirantur. tu inglorius circumferris et nonnunquam maledicta in te audis: et reprehensiones.

69.3.5 Quod si que in uestibus consumis: conferres in pauperes: multus te ubique plausus: multe laudes sequerentur. Tunc ea haberes: si aliis dares.

69.3.6 Si tibi seruas: minime habes. Certus enim thesaurus est pauperum manus.

69.3.7 Quid corpus ornas: anima neglecta et immundicie plena? Quid non tantam anime quantam corpori tribuis diligentiam? Certe illius maior habenda est. Verumenimuero dilectissimi: parem postulamus.

69.3.8 Siquis tibi optionem proponeret: an egregium corpus et bone habitudinis: et aliis specie prestans. uili tamen indutum ueste.

69.3.9 an turpe: et morbis implicitum. ornatum tamen auro et pulcherrimeeras1530: pulchritudine cultum malles. Nonne naturalem corporisgrif1470 fol. 3v pulcritudinem uestimentis preferres?

69.3.10 In corpore hoc sane prefertur. In anima contra: quameras1530: nam qui turpem informem et nigram habet: putat eam se auri splendore emendare. Que nam hec amentia?

69.3.11 Interiorem ornatum cures uelim: et hec monilia anime apponas. Nam si iiseras1530: his corpus ornetur. neque ad bonam ualitudinem: neque ad formam quicquam conferet. Neque enim nigrum corpus album reddet: neque turpe speciosum.

69.3.12 Si anime eaeras1530: id addideris: euestigio eam pro nigra candidam: pro turpi formosam: reddes.

69.3.13 Neque meus hic sermo. sed ipsius dei dicentis. Si fuerint peccata uestra ut coccinum. quasi nix dealbabuntur. Et date elemosinam: et omnia uobis erunt munda.

69.3.14 Nec te mulier hoc animo solum. sed et uirum ornabis:

69.3.15 qui si hos ornatus deponentem uiderit: non nimio ei sumptu opus erit. Qui non habent: deponenteras1530: deponant habendi cupiditatem: ad elemosinam promptiores accedent: et uos magis poteritis eis necessaria persuadere.

69.3.16 Nunc autem omnis huiusmodi potestas ablata est. Quibus oculis aspicietis. quo ore quicquam petetis. cum plurima in corporis ornatum consumatis?

69.3.17 Tunc audenter poteris uirum tuum ad elemosinam hortari cum tu tua abieceris ornamenta. et si nihil profeceris. tu tamen officium tuum feceris.

69.3.18 immo impossibile est ne eum lucreris: si re ipsa loqueris. Quideras1530: Qui scis mulier an uirum saluum factura sis?

69.3.19 Quemadmodum enim etiam pro illo rationem redditura es: ita si ab inanibus et absurdis eum opinionibus abduxeris: duplicem mercedem consequeris: cum uiro coronata et triumphans secula illa immortalia et eterna bona consecuta.

69.3.20 quibus utinam omnes fruamur. gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi cui gloria in seculaeras1530: secula seculorum. Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY