Omelia LXXI

71.1.1 Postquamgrif1470 fol. 3r; eras1530 p. 968 ergo lauit pedes eorum: accepit uestimenta sua: et cum recubuisset. iterum dixit eis. Scitis quid fecerim uobis?

71.1.2 Grauissimum est dilectissimi: grauissimum inquam in profundum uiciorum decidere. fere enim anima incorrigibilis redditur. ideo omnia facienda sunt: ne a precipicio capiamur.

71.1.3 Facilius enim est non cadere: quam post casum resurgere. Contemplare igitur postquam dilapsus est Iudas: quantum habuit auxilium. et numquam resurrexit.

71.1.4 Dixit ad eum Ihesus. Vnus uestrum diabolus est. Dixit: non omnes credunt. Dixit: non de omnibus dico. et scio quos elegi: et nihil horum sensit.

71.1.5 Postquam ergo lauit pedes eorum: accepit uestimenta sua. et cum recubuisset: dixit eis. Scitis quid fecerim uobis? Non amplius Petrum. sed omnes alloquitur.

71.1.6 Vos uocatis me magister et domine. et benedicitis. Sum etenim. Vos uocatis me. eorum iudicium proponit. inde ne ad eorum gratiam locutum putares addidit. sum etenim.

71.1.7 cum eorum sermonem proponat: etiam uerum ostendit. Nam quod illi dicebant ipsius confirmatione non suspectum redditur. Sum enimeras1530: etenim inquit.

71.1.8 Vides quomodo discipulos alloquendo: de se apertius loquitur? quemadmodum ergo dicit. Nolite uocare magistrum super terram: unus enim preceptor uester est:

71.1.9 ita inquit. Nolite uocare patrem super terram. unum autem non de patre solum. sed eteras1530 om. de seipso dicit. Aliter enim quomodo dixisset: ut filii lucis sitis.

71.1.10 et iterum. Sum enim.

71.1.11 Et unus est uester preceptor christus. Si ergo ego laui pedes uestros dominus et magister: et uos debetis alter alterius lauare pedes. exemplum enim dedi uobis: ut quemadmodum ego feci uobis ita et uos faciatis.

71.1.12 Atqui non est idem. ipse enim erat dominus et magister uos inuicem conserui. Quid ergo signat hec particula? ita. Secundum possibilitatem. propterea enim a maioribus rebus accipit exempla: ut saltem minus faciamus.

71.1.13 Etenim magistri pueris litteras quampulcherrimas scribunt. ut uel in deterius imitentur. Vbi nunc qui conseruos despiciunt? Vbi qui honores?

71.1.14 Proditoris pedes dominus lauit: sacrilegi: furis: et ipso proditionis tempore: cum nulla esset speranda emendatiogrif1470 fol. 3v: mensam communem posuit. et tu elatis superciliis intumescis?

71.1.15 Pedes inuicem lauemus inquit. Nunquid et seruorum? Et quid mirum si seruorum? Siquidem inter nos seruus et liber uerbotenus differunt. illic re ipsa.

71.1.16 Ipse enim natura dominus erat. nos serui. Neque id recusauit. nobis autem satis uidetur si liberis ut seruis: et emptis mancipiis non utimur.

71.1.17 Et quid dicemus cum tanta pacientie exempla proposita nobis sunt que minime imitamur. sed contra et e regione elati ne debitum quidem reddimus?

71.1.18 Debitores enim nos constituit deus: cum incepit. nos longe inferiores exemplum sequi debemus. Ipse enim dominus erat. Nos hoc conseruis faciemus: si quid fecerimus.

71.1.19 quod et ipse significauit dicens. Si ego magister et dominus: ita et uos. Consequens enim erat dicere: quantomagis uos serui. Sed reliquit hoc auditorum reputationi.

71.1.20 et quamobrem? Debebant enim alii aliis: magis honorari.

71.2.1 Ne igitur se inuicem iactarent et dicerent quis esset maior.

71.2.2 neue inter se indignarentur: omnem tollit elationem: ut et si longe sis maior: apud fratrem minime in superbiam efferaris.

71.2.3 Et non dixit quod maius erat. Si ego proditoris pedes laui. Quid mirum si uos alter alterius? Sed rem fecit: inde eam discipulis iudicandameras1530 p. 969 reliquit.

71.2.4 Ideo dicebat. Qui faciet et docebit. hic magnus uocabitur. Hec enim uera doctrina est quod doces id re efficere. Quemnam fastum hoc non tolleret? Quam temeritatem? Quam non deprimeret elationem?

71.2.5 Qui sedet super cherubin proditoris pedes lauit. Tu homo terra et puluis efferriseras1530: efferris et intumescis.

71.2.6 Et quo hoc dignum supplicio? Quod si ueram elationem concupiscis: hic ego te uiam docebo. non enim nosti.

71.2.7 Qui presentibus rebus et magnis inhiat: is uilis est et abiecti animi. itaque nunquam humilitas est sine magnitudine animi. neque superbia sine pusillanimitate.

71.2.8 Quemadmodum nequeeras1530 om. pueri uilium rerum spectacula admirantur: et obstupescunt. pilis: throcis: et talis inhiant. magnas autem res ne cognitione quidem capere possunt. ita et hic. Sapiens non reputat presentia.

71.2.9 ergo neque ea optabit ab alio accipere. Qui sapiens non est: contra afficietur ad arathneas et umbras et somnia: et his uiliora conuertetur.

71.2.10 Amen amen dico uobis. Non est seruus maior domino suo: neque apostolus maior est eo qui misit illum. Si hec scitis. beati eritis si feceritis ea.

71.2.11 Non de omnibus uobisgrif1470 fol. 3r dico. Ego scio quos elegerim. sed ut impleatur scriptura. Qui manducat panem meum leuabit calcaneum suum contra me.

71.2.12 Quod et superius: idem et in hoc loco arguendo dicit. Nam si seruus non est maior domino: neque apostolus eo qui ipsum misit. et ego hoc feci. multomagis idem a uobis faciendum est.

71.2.13 Inde. ne quis diceret. quid tandem hec dicis? non te intelligimus. Idem addidit. non quod ignoraret. Sed ut re ostenderet: quid dicat.

71.2.14 Scire enim omnium est. facere autem non omnium. Propterea inquit. Beati eritis si feceritis ea. Ideo frequenter hoc dico. et quidem scientibus uobis ut ad opera uos alliciam.

71.2.15 Nam et iudei sciunt. sed non sunt beati: cum ea non faciant. Non de omnibus uobis dico.

71.2.16 O patientiam: nondum proditorem arguit. sed tegit scelus indulgens ei locum penitentie: et reprehendit: et non reprehendit ita inquiens. Qui manducat panem mecumeras1530: meum leuabit calcaneum suum contra me.

71.2.17 Videtur mihi illam particulam. non est seruus maior domino suo: ob hoc dictam esse. ut si quando a seruis uel ab aliis quibusdam uilibus et abiectis quicquam mali paterentur. non perturbarentur ad Iude exemplum respicientes:

71.2.18 qui multis a Ihesu beneficiis affectus: male beneficium suum remuneratus est. Ideo inquit. Qui manducat panem meum: et alia que sequuntur. que satis poterant eum a tanto scelere retrahere.

71.2.19 Quasi diceret. Qui apud me nutritus est: qui mecum manducat. Hec autem dicit erudiens nos: ut bonum pro malo reddamus: etiam iiseras1530: his qui non sunt corrigibiles.

71.2.20 Et dicendo. Non de omnibus dico: ne omnes formidarent separat eumeras1530: cum ab aliis his uerbis. Qui manducat panem meum.

71.2.21 [lacuna]

71.2.22 ostendens illum miserum non excusari ignorantia. sed rem omnem cognoscere. quod maxime eum cohibere debuerat.

71.2.23 Et non dixit tradet me. sed leuabit calcaneum suum contra me: ut dolum et fallaciam deceptoris ostendat.

71.3.1 Hec autem scripta sunt ne iniuriantibus nobis succenseamus. sed ut eos arguamus et deploremus. lacrymis enim digni sunt. non qui afficiuntur. sed qui inferunt iniuriam.

71.3.2 Nam seipsos maxime ledunt cum rapiunt: cum calumpniantur cum aliud simile machinantur. nobis uero maxime: proficiunt. si non ulciscemur.

71.3.3 Vt exempli gratia. Rapuit ille abs te aliquid pro iniuria gratias egisti et laudasti deum. multum illa gratiarum actione lucratus es. quemadmodum ille immensum sibi ignem preparauit.

71.3.4 Quod si quis diceret. Quid enim si iniurias ulcisci non potuimus? Illud respondebo. quod potuimusgrif1470 fol. 3v saltem egreferre: et expostulare: imprecari et maledictis prosequi iniuriantem: et apud omnes eum accusare.

71.3.5 Hec enim in nostra sunt potestate: que si non fecisti: etiam non ulciscendi mercedem accipies.

71.3.6 Constat enim quod si posses non ulciscereris. Nam qui iniuria afficitur: quibus potest armis utitur. Pusillanimus: imprecationibus: et maledictis: et insidiis ulciscitur.

71.3.7 his tu non solum abstineas. sed pro eo precare. hoc pacto deo similis efficieris. Orate inquit pro persequentibus uos: ut similes efficiamini patri uestro qui est in celis.

71.3.8 Vides quam magna lucremur ex persecutionibus? Nihil adeo deum delectat quam non malum pro malo (immo pro malo bonum) reddere.

71.3.9 Ideo christus sui proditorem beneficiis affecit. pedes lauit. clam arguit. parce perterruit: admonuit: mensa et osculo dignatus est. neque tamen ille factus est melior. sed in proposito perstitit.

71.3.10 Sed age et seruorum exemplo qui plurimi in ueteri habentur testamento te erudiamus: ut intelligamus nullam nobis esse succensendi materiam.

71.3.11 Vultis Moisen? an altius repetamus? Quanto enim uetustioraeras1530 p. 970 ostendentur exempla: tanto magis uos communicemeras1530: conuincemus.

71.3.12 Quid tandem? Quia tunc difficilior erat uirtus. Nondum enim illi leges scriptas habuerant. non uite exempla: sed nuda per se erat natura. nullis auxiliis nitebatur.

71.3.13 Propterea cum laudaret Noe: non simpliciter perfectum appellauit. sed addidit in generatione sua. hoc est in illis temporibus: quibus multa erant impedimenta. Nam post eum claruerunt alii. non tamen ipse inferior.

71.3.14 in temporibus enim suis perfectus fuit. Quis ergo ante Moisen patiens? Beatus et generosus Ioseph: qui continentia clarus non minus claruit et patientia.

71.3.15 Nihil iniuste fecit. sed seruiendo: colendo: omnia seruilia munia agendo: fratrum odio minime offensus est: neque expostulauit cum patrem haberet amantissimum sui.

71.3.16 sed tulit ad eos cibum in desertum. neque non inuentis maledixit: neque reuersus est quod haud immerito poterat si uoluisset. sed ad crudeles illos et immanes properauit: uere fraternum seruans affectum.

71.3.17 inde carceri intrusus rogatus causam: nemine accusato. tantum nihil se fecisse: et se furtim ex hebreorum terra abreptum dixit.

71.3.18 post hec in potestatem ascitus: laborantibus fame fratribus subuenit: eosque multis liberauit calamitatibusgrif1470 fol. 3r. Nam si boni erimus: nulla proximi malicia uirtutem nobis auferre poterit.

71.3.19 At illi contra in eius perniciem accinguntur. insompnium exprobrant: et acceptis ab eo cibis et uita et libertate spoliare eum machinantur.

71.3.20 et dum comederent circunspectabant fratrem nudum in cisternam demissum. Quid hac immanitate crudelius? Quibus homicidis non erant immaniores?

71.3.21 Inde eum barbaris et feris hominibus et ad barbaros euntibus uenditum innumeris mortibus tradiderunt.

71.3.22 Ille autem factus rex non modo non ultus est. sed crimen in se patratum excusauit: quod dei dispensatione non fratrum malicia factum esset:

71.3.23 et quod in eos fecit. non ira. sed fratris gratia simulauit.

71.3.24 et cum eos uideret supplices conqueri: statim abiecta omni simulatione in fletum prorupit: et tanquam optime de se meritos complexus est: qui ab eis iam quantum in ipsis fuit interemptus: et omnes in egiptum accersiuit.

71.3.25 Quam ergo habebimus excusationem: post legem: post gratiam: post tante sapientie traditionem cum qui ante legem fuit minime imitamur?

71.3.26 Quis nos supplicio liberabit? neque enim est quicquam iracundia grauius.

71.3.27 Quod in decem millium talentorum debitore: significatum est: qui prius debito a domino donatus: iterum ad soluendum coactus est. donatus domini liberalitate. coactus ad soluendum propria malicia. cum in conseruum ira ferretur.

71.3.28 Quisbus nos intellectis nolimus proximos criminari. immo beneficiis prosequamur: ut diuinam in nos beneficentiam experiamur. Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi et cetera.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY