Omelia LXXXI

81.1.1 Manifestauigrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 999 nomen tuum hominibus quos dedisti mihi mundo. Tui erant et mihi eos dedisti et sermonem meum seruauerunt.

81.1.2 Magni consilii angelus: dicitur filius dei: et aliorum que docuit gratia: etgrif1470 fol. 3r principaliter quod patrem hominibus adnunciauit: quod et in presentia inquit. Manifestaui nomen tuum hominibus.

81.1.3 Nam cum opus suum consumasse dixisset: quale id opus sit enarrat. Atqui: manifestum erat nomen. Nam et Hesaias inquit. Iurastis deum uerum.

81.1.4 Sed ut sepe dixi et nunc dicam. licet manifestum esset iudeis. nec tamen omnibus. nunc de gentibus loquitur. Nec hoc tantum manifestat. sed quod patrem ipsum norant.

81.1.5 Neque est idem nosse rerum opificem esse: et filium habere. Manifestauit autem eius nomen: et uerbis: et re.

81.1.6 Quos dedisti mihi de mundo. Quemadmodum superius inquit. Nemo uenit ad me: nisi sit datum ab eo: et nisi traxerit eum pater meus. ita et hoc in loco quos dedisti mihi. Atqui ipse se uiam esse dixit.

81.1.7 Vnde constat duo his uerbis innuere: quod neque contrarius patri sit: et quod eius uoluntas est ut filio credant. Tui erant et mihi eos dedisti.

81.1.8 Hic docere intendit se multum a patre dilectum. Nam quod accipere eos noneras1530 om. oporteret. uel inde constat. ipse eos et fecit: ipse eorum curam habet perpetuo.

81.1.9 Quomodo eos accepit? Sed quod dixi concordiam cum patre significat. Quod si hominis more quispiam uellet: ut dictum est id inuestigare. non amplius erunt patris.

81.1.10 Nam si cum pater eos habuit: non habuit filius: sane constat cum dederit eos pater a iure dominii decidit: et quod absurdius

81.1.11 apud patrem contemptos fuisse: cum ad filium uenerunt tunc honorem adeptos. Sed hec uel dictu ridicula.

81.1.12 Quid ergo? Et per hec ostendit quod ei uisum sit eos filio credere. Et sermonem meum seruauerunt. Et nunc cognouerunt: quia omnia que dedisti mihi abs te sunt.

81.1.13 et quomodo sermonem tuum seruauerunt. Credendo mihi: et non acquiescendo iudeis. Qui credit ei inquit. signauit quia deus uerax est.

81.1.14 Quidam dicunt nunc tandem cogonuisse Ihesum: omnia sibi a patre data. sed ratio non constaret.

81.1.15 Quomodo ignoraturus esset filius opera patris. sed de discipulis dictum est. Ex quo enim ea dixi inquit. Omnia que dedisti mihi: abs te esse didicerunt.

81.1.16 Nihil alienum. nihil proprium mihi a te est. Quod enim proprium mihieras1530 p. 1000: idem et tibi. Nam proprium tanquam alienum multis in locis ponit. Cognouerunt ergo quod omnia que docebo tua est doctrina.

81.1.17 Et unde hoc didicerunt? A uerbis meis. Sic enim docebam. nequeeras1530: nec hoc tantum. sed quod a te ueni. hoc enim per totum curauit euangelium.

81.1.18 Ego pro eisgrif1470 fol. 3v rogo. Quid dicis? Tanquam ignorantem patrem doces. Tanquam ad hominem ignarum loqueris. Quid sibi uult hec diuisio?

81.1.19 Ecce quod nulla alia causa habet orationem: nisi ut intelligant: quam in ipsos habeat caritatem. Qui enim non sua tantum prebet: sed et alium ad id hortatur et rogat: multam pre se fert dilectionem.

81.1.20 Sed quid significat pro eis rogo? Non pro toto mundo inquit. sed pro iis quos dedisti mihi. Et frequenter. utitur hoc uerbo. dedisti: ut idem et patri uidereeras1530: uideri intelligerent.

81.1.21 inde cum dixisset. Tui erant: et tu eos mihi dedisti: ut prauam suspitionem tolleret: ne quis nouum ipsius arbitraretur imperium. et nuper eos accepisse inquit.

81.1.22 Mea omnia tua sunt: et tua mea: et clarificatus sum in eis. Ecce equalitatem.

81.1.23 Vt enim audiendo. quos dedisti mihi: aut sub patris uoluntate non esse: aut nihil antea ad filium pertinuisse arbitrareris: utrunque his uerbis tollit. Quasi dicat.

81.1.24 Noli quia audis patrem mihi eos dedisse existimare alienos iam a patre esse. Mea patris sunt. neque quod dixerim patris esse: alienos a me ducas. Nam que patris sunt mea sunt.

81.1.25 Itaque ea particula dedisti: ad auditorum tantum dicta est imbecillitatem. Que pater habet filii sunt: et que filius patris hoc.

81.1.26 neque de filio inquantum homo dici potest: qui sane minor est. Nam quod pater maior sit: plane constat. Contra: minime.

81.1.27 Hic autem equalitatem ostendit. hoc et alibi dixit. Omnia que patris sunt mea sunt: de cognitione locutus.

81.1.28 Illa autem particula: dedisti mihi: et huiusmodi: non tanquam alienum se uenisse: ut eos ad se traheret. sed proprios accepisse significat.

81.1.29 Inde causam et probationem adducit. Et clarificatus sum in eis. Hoc est: uel quod in mea sunt potestate: uel quod clarificant me: cum tibi et mihi credunt: et simul clarificant.

81.1.30 Quod si non simpliciter clarificatus est in eis. non iam ipsius essent: que illius. Nemo enim in quibus non habet potestatem: clarificatur.

81.2.1 Quomodo autem itidem clarificatus est? Omnes pro eo: ut pro patre moriuntur: et tanquam patrem predicant. et quemadmodum in nomine patris omnia fieri dicunt: ita et in filii.

81.2.2 Et iam non sum in mundo: et hi in mundo sunt. Hoc est. Quamuis in carne non appaream: per hoc clarificoreras1530: glorificor.

81.2.3 Sed quid frequenter se in mundo non esse: et cum in mundo esset: se eos confirmasse dicit: nunc cum discedat patri eos commendat? Que omnia siquis simpliciter accipiat: multa sequerenturgrif1470 fol. 3r absurda.

81.2.4 Qua enim ratione nititur quod non sit in mundo: et cum abeat alii commendet? Hec enim ut puri hominis: et discipulis se gratificantis: uerba sunt.

81.2.5 Vides ut nonnulla hominis more secundum eorum mentem loquitur: qui ipsius presentia se tutiores arbitrabantur?

81.2.6 Ideo inquit. Cum essem cum eis: seruabam eos. Atqui ait: uenio ad uos. Et uobiscum sum usque ad consumationem seculi.

81.2.7 Quomodo ergo tanquam discessurus loquitur? Vt dixi secundum eorum opinionem: ut paulumeras1530: paululum recrearentur. cum se patri commendari intelligerent.

81.2.8 Cum enim multis adhibitis consolationibus: non acquisecerent. iam patrem alloquitur: ut suum in illos amorem demonstraret. Quasi diceret. Ex quo me ad te accersis: tutos eos reddas.

81.2.9 Ego enim ad te uenio. Quid dicis? Nonne tu potes seruare eos? Quidni? Cur ergo ita dicis? Vt habeameras1530: habeant gaudium meum impletum. Hoc est: ne imbecillitate sua perturbarentur.

81.2.10 His uerbis ad eorum recreationem et leticiam: hec omnia se locutum ostendit. Nam aliter sermo contrarius uideretur. Nunc autem non sum in mundo. et hi in mundo sunt.

81.2.11 ita enim opinabantur. Ideo ad eorum descendit imbecillitatem. Nam si dixisset. ego seruo eos: non credidissent. Ideo inquit Pater sancte serua eos in nomine tuo. hoc est auxilio.

81.2.12 Cum essem in mundo: seruabam eos in nomine tuo. Iterum ut homo loquitur et ut propheta. Nusquam enim apparet in nomine eius fecisse.

81.2.13 Quos dedisti mihi: ego custodiui: et nemo ex eis periit: nisi filius perditionis. ut scriptura impleatur. Et alibi inquit. Omne quod dedisti mihi non perdam ex eo.

81.2.14 Atqui: non ille tantum perditus est. sed multi postmodum. Quomodo ergo inquit non perdam? Quantum in me erit non perdam. Quod et alibi apertius significauit. Non eiciam eum foras.

81.2.15 Noneras1530: Nam mea causa non expellam. non derelinquam. Quod si sponte sua resilient: ui eos non traham. Nunc ad te uenio.

81.2.16 Ecce humanius positam particulam. Quod siquis ex hoc minorem filium uoluerit: minorem faciet et patrem.

81.2.17 Considera a principioeras1530 p. 1001 partim docentis et explanantis uicem gerit. partim precipientis. Docentis ut cum dicit. Non de mundoeras1530: mundo tollas rogo.

81.2.18 Precipientis: ut ego custodiui eos usque modo: et nemo periit. et tu serua eos. et iterum. Tui sunt: et mihi eos dedisti. et cum essem in mundo seruabam eos.

81.2.19 Que omnia soluuntur: quod ad auditorum dicta sunt imbecillitatemgrif1470 fol. 3v. Nam cum dixisset: nemo ex eis periit: nisi filius perditionis additeras1530: addidit. ut scriptura impleretur.

81.2.20 Que scriptura? Que de eo multa predixit. Non tamen propterea periit: ut impleretur:

81.2.21 de quo superius multa uerba fecimus. Hic enim proprius modus scripture est: ut que euentus sunt. pro causa ponat.

81.2.22 Et omnia diligenter inuestiganda sunt: et dicentis mos: et subiectum: et scripture lex: que deprauanda non sunt.

81.2.23 Fratres nolite inquit pueri fieri sensibus.

81.3.1 Hec autem non modo ad scripturas intelligendas legenda sunt. sed ad uitam instituendameras1530: inuestigandam. Etenim pueri parui magna non desiderant. uilia solent admirari.

81.3.2 Currus: equos: aurigas: rotas luto factas hoc aspectu delectantur. Quod si regem in curru aureo sedentem: et mulos albos iunctos: et eximium cultum uiderint: ne respiciunt quidem.

81.3.3 Preterea et puellas ex creta ornant. ueras autem pulchras nesciunt. et in multis aliis rebus itidem afficiunteras1530: afficiuntur. Tales nonnulli nunc reperiuntur.

81.3.4 nulla iiseras1530: his celestium cura. sed ad lutea tanquam pueri obstupescunt: et terrenis diuiciis blandiuntur: et gloriam et uoluptates huius seculi magnipendunt:

81.3.5 que ita puerilia sunt: ut illa. Que uero et uite et glorie et requietis causa sunt non curant.

81.3.6 Sed ut pueri his priuati deflent. illa autem ne desiderare quidem norunt. ita et multi in etate prouecta.

81.3.7 Ideo inquit: nolite fieri pueri sensibus. Pecunias concupiscis. non diuicias permanentes sed pueriles ludos.

81.3.8 Si quem plumbeum numum admirantem et ad eum colligendum inclinantem se uideres: nonne eum quam pauperrimum iudicares?

81.3.9 Tu autem etiam uiliora congregans inter diuites te adnumeras? Et qua hoc ratione nititur? Illum nanque diuitem dicimus qui omnia presentia contemnit.

81.3.10 Nemo parua hec argentum: aurum: et huiusmodi imaginarias diuitias ridere poterit: nisi maiorum desiderio teneatur. quemadmodum neque plumbeum numum nisi aurea possideat.

81.3.11 Tu quoque cum uideris hominem uniuersum orbem percurentem. nulla alia causa eum facere putato: quam quod ad maiora respicit.

81.3.12 Sic agricola pauca semineeras1530: semina contemnit: quando maiorem messem expectat. Quod si pro spe incerta que habemus contemnimus: longe magis pro certissima expectatione ideras1530: in nobis faciendum est.

81.3.13 Quare uos hortor atque obsecro: ne nobisipsis simus detrimento ne: ue pro lutogrif1470 fol. 3r supernis nos thesauris fraudemus: et culmorum et palearum plena: naui portum subeamus.

81.3.14 Quisque de nobis dicat quid uelit: egreferat nostram assiduam admonitionem. Nos nugateorseras1530: 1530 appellet graues: molestos. Non cessabimus ab admonendo. Et cum propheta omnibus uobis frequenter predicabimus.

81.3.15 peccata tua elemosinis redime: et iniquitates tuas in miserationibus pauperum: et suspende eas in collo tuo.

81.3.16 Neque hodie quidem facias: et cras desistas. Etenim corpus hoc quotidiano cibo indiget. ita et anima: et longe etiam magis: quem nisi impenderis: et imbecillior fit: et turpior.

81.3.17 Nolimus contemnere periclitantem. quotidie multa uulnera accipit: nunc cupiditatis: nunc ire: nunc accidie. Maledicit: ulciscitur: inuidet: cui medicina exhibenda est:

81.3.18 neque parua est elemosine: que omnibus uulneribus adhiberi potest. Date elemosinam inquit: et omnia uobis munda erunt.

81.3.19 Elemosinam non auariciam. Que ex alieno datur: elemosina non manet: quamuis indigentibus impendas. Elemosina est que omni caret iniquitate.

81.3.20 Hec omnia munda facit. hec ieiunium. hec humi dormire exuperat: quamuis molestiora et laboriosa sint. hec tamen lucrosior. illuminat: animam saginat: pulchram et decoram facit.

81.3.21 Non adeo athletas olee premium excitat: ut pietatis certatores hoc oleum corroborat. Vngamus ergo animas: ut aduersus hostem certemus audenter.

81.3.22 Qui egenorum misereri cogitat: statim auariciam exuet. Qui in dando pauperibus perseuerat: mox iram deponet et superbiam.

81.3.23 Quemadmodum enim uulneratos frequenter curando: medicus facile in aliorum calamitatibus commouetur: cum humanam naturam intelligat.

81.3.24 ita et nos si ad opitulandum inopes conueniemus philosophabimur: neque diuicias admirabimur. neque magnum aliquid presentia bona ducemus.

81.3.25 sed omnia contemnemus et magnanimi ad celum intenti: facile sempiterna bona consequemur. Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi: cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in seculaeras1530: secula seculorum Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY