Omelia LXXVI

76.1.1 Surgitegrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 983 eamus hinc. ego sum uitis uera et uos palmites et pater meus agricola est.

76.1.2 Timidam et effeminatam animam ignorantia efficit: quemadmodum magnam et sublimem celestis doctrine eruditio:

76.1.3 qua que non fruitur meticulosa est: non natura. sed uoluntate.

76.1.4 Cum enim uideo quempiam iam fortem et impauidum: inde timidum effici: illam ego naturalem passionem non appello. Naturalia enim immutabilia sunt.

76.1.5 Rursus cum uideo timidos repente fortitudinem sumere. illud quoque uoluntati tribuo.

76.1.6 nam et discipuli timidissimigrif1470 fol. 3r erant: priusquam oportuna discerent: et digni gratia spiritus haberentur. postmodum uero leonibus fortiores apparuerunt.

76.1.7 et Petrus qui muliercule minas non pertulerat. in caput appensus et uerberatus: et multa perpessus: non tacebat. sed omnia tanquam somnium perferebat. at non ante crucem adeo confidebat.

76.1.8 ideo christus dicebat. Surgamus: abeamus hinc. Qua gratia dic queso.

76.1.9 an ignorabat quando esset tradendus. an ne Iudas eo ueniret formidabat? Neue priusquam eos doceret caperetur?

76.1.10 Longe hec a diuina absunt maiestate. si non timebat. cur hinc eos abducit: et post finitum sermonem in hortum Iude cognitum ducit?

76.1.11 quod si aduenisset Iudas nonne poterat uisum auferre: ut presentibus fecit? Cur ergo discedit? Parumper indulsit discipulis.

76.1.12 Par enim erat ut tremerent et formidarent: utpote qui loco certo

76.1.13 et manifesto noctu essent: neque Ihesu uerbis uacarent. sed oculos circumferrent et semper se comprehendi uiderentur: et maxime cum magistri sermo timorem incuteret.

76.1.14 Inquit enim: non multa iam cum ipsis locuturum. et uenire mundi huius principem.

76.1.15 Cum ergo heceras1530: his et huiusmodi uerbis perturbarentur. ac si mox capiendi essent: in alium eos locum ducit. ut se tutos arbitrati fidentius audirent. Erant enim maxima audituri.

76.1.16 ideo inquit. Surgite eamus hinc. Quibus abductis. Ego sum uitis inquit: uos palmites. Quid uult haceras1530: haec parabola significare?

76.1.17 Quod qui non uacat doctrine: uiuere non potest: et quod futura signa: christi uirtute proueniunt. Pater meus agricola est. quid? Auxilio indiget filius?

76.1.18 Absit. Neque sic intelligitur. Vide quam diligenter hanc parabolam exequitur.

76.1.19 non enim radici. sed palmitibus agricole curam conferre dicit.

76.1.20 Radicis autem non alia causa hic meminit quam ut discerent sine ipsius potentia nihil fieri posse: et quod ita ipsi fide uniendi sunt: ut palmes uiti.

76.1.21 Omnem palmitem in me non ferentem fructum tollet eum pater. Hic signat uitam: ostendens sine operibus neminem in ipso esse posse.

76.1.22 Et omnem qui fert fructum purgabit eum id est incitabit ad uirtutis curam. Atqui: radix circumfossione et cultu primum indiget.

76.1.23 sed nihil de ea nunc dicit. sed de palmitibus: sibiipsi se sufficere ostendens. Discipuli autem multa preceptoris cura indigent: etiamsi studiosi sint.

76.1.24 Ideo inquit omnem qui fructum feret: purgabit eum. qui fructum non facit non potest esse in uite. qui fructum fert eum reddet fecundiorem.

76.1.25 Hoc urgentis meroris gratia eos allocutus est. Dicet aliquis. Purgare palmitem incidere est ut fecundiorem faciat. unde ostenditureras1530: ostendit temptationibus effici fortiores.

76.1.26 Inde ne de quibus dicat interrogent et iterum solicitarentur inquit. iam uos mundi estis: propter sermonem quem locutusgrif1470 fol. 3v sum uobis.

76.1.27 Vides qualem se palmitum curatorem profiteatur? Ego uos purgaui inquit. Atqui: superius hoc patris officium ostendit. sed nulla est inter patrem et filium differentia. iam uestra opus est diligentia.

76.1.28 inde ne se eorum ministerii indigentia sed utilitate hoc facere demonstraret. addit. Sicut palmes non potest facere fructum a semetipso nisi manserit in uite. sic uos nisi in me manseritis.

76.1.29 Vt enim metu laxato eorum animo: non discederent: eos cohibet: et sibi conglutinat: et bonam spem habere iubet. radix enim manet. Incidi autem et auferri palmitemeras1530: plamitum est.

76.1.30 ita utrinque aggressus: et a bonis et molestis rebus: priores a nobis partes exigit. Qui manet in me et ego in eo.

76.1.31 Ecce filium non minoris esse quam patrem potestatis. ad discipulos excitandos. Pater purgat. filius in eo manet. Manereeras1530 p. 984 enim in radice: facit ut palmites fructum faciant.

76.1.32 Quod si non purgatus in uite palmes manserit. fert quidem fructum. sed non debitum. qui uero non manet in uite: nihil parit.

76.1.33 Verum purgare filii esse ostenditur: manere in radice patris: qui ipsam radicem generat.

76.2.1 Vides quomodo omnia communia sunt: et purgare: et a radice uirtutem habere? Magnum quidem detrimentum etiam: nihil posse facere. Verum alterius pena procedit.

76.2.2 Mittetur inquit foras: neque amplius ab agricola curabitur: et arescet. hoc est. Siquid habuit a radice: si quam gratiam: amittet: et omni inde auxilio et uita spoliabitur:

76.2.3 et tandem in ignem mittetur. Sed non talis: qui manet in uite. Inde ostendit quid sit in ea manere inquiens. Si uerba mea in uobis manserint.

76.2.4 Vides quidem superius merito dicebam opera ipsa christum exigere?

76.2.5 Cum enim dixisset. siquid petieritis faciam: addidit. Si diligitis me: mandata mea seruate. si manseritis in me: et uerba mea in uobis manserint: quodcumque uolueritis petetis: et fiet uobis.

76.2.6 Hec autem dicebat: ostendens reprobos concrematum iri. ipsos autem fructum laturos.

76.2.7 Timorem ergo ab eis: in illos transfert: et inuictos ipsos fore signat. Quare inquit. In hoc clarificatus est pater meus: ut plurimum fructum afferatis. et efficiamini mei discipuli.

76.2.8 Hinc sermoni suo autoritatem facit. Nam si ad patris gloriam fructus faciendus est: non eam contemnet: et efficiemini mei discipuli.

76.2.9 Vides quomodo qui fructum affert: ille discipulus est. Sed quid signat. in hoc clarificatus est pater? Hoc est letatur cum in me manetis: et fructum fertis.

76.2.10 Sicutgrif1470 fol. 3r dilexit me pater: et ego dilexi uos. Hic iam magis secundum hominem loquitur. Tanquam enim ad homines dictum uim propriam habet.

76.2.11 Nam qui mori uoluit: qui seruos: inimicos: hostes tanto honore dignatus est: et in celum adduxit. quomodo dilectionis mensuram ostendit?

76.2.12 Si ergo uos diligo: confidite. Si patris gloria est fructum facere: nihil mali suspicamini. Inde ne negligentes faceret. uide quomodo eos rursus excitat.

76.2.13 Manete in dilectione mea. hoc in uestra est potestate. Quomodo autem hoc erit? si precepta mea seruaueritus. sicut et ego precepta patris mei seruaui.

76.2.14 Rursum humano more loquitur. Neque enim legislatorem legi subditum esse oportet. Ecceeras1530: Et quod semper dico. hoc in loco propter auditorium

76.2.15 suspitionem locutus est: et in tuto eos esse: et inimicos eorum perditum iri asserit. Preterea quod quecumque habent a filio habent: quodque si puram uitam exhibuerint: nemo eos poterit superare.

76.2.16 Considera autem quanta eos autoritate alloquatur. Nam enim dixit manete in dilectione patris sed mea.

76.2.17 Inde ne dicerent. Quando nos omnibus inimicos reddidisti. tunc nos dimittis. tunc discedis. Hoc negat. sed ita eis (modo uelint) conglutinari dicit: ut palmes uiti.

76.2.18 Rursusque ne fiducia hac pigriores redderentur: non duraturum bonum dixit. si id negligerent. Et ne si ad seipsum omnia referret: promptiores ad casum redderet: inquit. In hoc clarificatus est pater.

76.2.19 Semper enim et suam et patris in eoseras1530: eo dilectionem ostendit. Non ergo iudeorum res gloria patris erat. sed que ipsi erant accepturi.

76.2.20 Inde ne dicerent. Patrias traditiones reliquimus et nunc omnium nudi deserimur. In me inquit respicite. Diligit me pater: et tamen hec mihi subeunda proponuntur. Non igitur ego uos. quia non diligam impresentiaeras1530: in praesentia relinquo.

76.2.21 Nam si ego morior: nec tamen propterea non amari a patre coniecturam facio: neque uos perturbari oportet. Si in dilectione mea manebitis: nihil uobis horum nocere poterit.

76.3.1 Magnum nanque et insuperabile quiddam dilectio est: que non nudis uerbis sed re ostendenda est.

76.3.2 Ipse inimicos reconciliauit. nos in amore perstemus. ipse incepit: nos saltem prosequamur. Ipse non sui comodi gratia (nullius enim eget) nos saltem ad nostram utilitatem diligamus.

76.3.3 Ipse inimicos: nos saltem amicos amore prosequamur. ut econtrario facimusgrif1470 fol. 3v. Quottidie enim blasphematur propter nos deus: propter rapinas: propter cupiditates.

76.3.4 Et fortasse quispiam uestrum dicet. Quottidie de cupiditate disputas. Vtinam et singulis noctibus liceret: utinam in foro prosequi et ad mensam.

76.3.5 utinam mulieres: amici: filii: serui: agricole: uicini: et ipsum pauimentum: et parietes semper hac uoce clamare possent: ut uel saltem hoc pacto acquiesceremus.

76.3.6 Vniuersum enim orbem hic morbus: et omnium animos comprehendit. Magna pecuniarum uis. A christo redempti sumus: et auro seruimus.

76.3.7 Alterius asserimus dominatum: cuius precepto dicto citius paremus. eiuseras1530: et eius gratia: genus: amicitiam: leges: omnia denique: ignoramus.

76.3.8 Nemo celum contemplatur. nemo de futuro cogitat. sed ueniet tempus cum hi sermones nihil proficient. In inferno inquiteras1530Every idref in an attribute must point to a vocabulary item (by @xml:id or name) that is of the appropriate corresponding element. quis confitebitur tibi?

76.3.9 Desiderabile aurum et delicias prebet: et honorabiles facit. non tamen eodem modo celum.

76.3.10 Diuitem enim multi et uitant: et odio habent. qui autem uirtutem complectitur: eum et honorant et reuerentur.

76.3.11 Sed ridiculus est pauper etiamsi uirtute preditus sit. non apud homines. sed carentes ratione.

76.3.12 Neque enim si asini in nos irrudianteras1530: irrudant: et inclangant graculi. sapientes autem laudent horum dimisso confessu stultorum clamores nos moueant.

76.3.13 Sunt enim graculis haud absimiles: et asinis peiores: qui presentia admirantur. Nam si terrenus rex te laudet: nihil multitudinis sermonibus moueberis: etiamsieras1530: etsi omnes irrideant.

76.3.14 Cum autem omnium dominus te laudat: de cantharidum et culicum laudibus cogitas.

76.3.15 Quousque in ceno uersabimur? Quousque stultos et gule deditos spectatores habebimus:

76.3.16 qui lusores ebrios uentri uiuentes probare possunt? Virtutem autem et uicium ne in somnis quidem imaginantur.

76.3.17 Siquis te accuset quod ducendarum aquarum ignarus sis nihil moleste ferres. sed rideres: qui tibi ignoratam artem proponeret.

76.3.18 At si uis uirtuti operam dare. eius ignaros tibi laudatores proponis?

76.3.19 Ideo nunquam eam assequimur. Non enim peritis. sed ignaris: res nostras committimus. Illi autem non secundum artis rationem sed secundum ignorantiam suam probant.

76.3.20 Quare uos hortor: contempnamus multitudinem. immo nec laudes desideremus: neque pecunias: neque opes: neque malum paupertatem existimemus. Quippe que et continentie et fortitudinis: et omnis sapientiegrif1470 fol. 3r magistra est.

76.3.21 Nam et Lazarus in paupertate coronatus est: et Iacob solo pane contentus erat: et Ioseph ultimam passus est egestatem. non tamen seruus sed dominus fuit. et propterea eum magis admiramur.

76.3.22 et non tantis eum laudibus prosequimur quod frumentum distribuit: ut cum carcerem habitauit: non cum corona quam cum cathena circumdabatur. non cum in solio sedebat quam cum insidiis periclitabatur.

76.3.23 His omnibus et horum certaminum premiis consideratis. nolimus diuicias: honores: delicias: potestates. sed paupertatem: cathenas: uincula propter uirtutem suscepta: admirari.

76.3.24 Finis nanque illorum: tumultuseras1530: tumultu plenus est: et perturbationis: et hac uita finiuntur. horum autem fructus celum est. et celorum bona: que nulla auris audiuit.

76.3.25 Que utinam omnes consequamur. Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in secula seculorum Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY