Omelia XLVIII

48.1.1 Postgrif1470 fol. 3r; eras1530 p. 900 heceras1530: haec autem ambulabat Ihesus in galileam. non enim uolebat in iudeam ambulare. quia querebant eum iudei interficere.

48.1.2 Erat autem in proximo dies festus iudeorum. Nihil liuore nihil inuidia grauius per eameras1530: ea mors in mundum uenit.

48.1.3 Nam cum hominem honorari diabolus conspexisset: eius boni impatiens: omnia molitus est ut eum perderet: semperque ex hac radice: hunc fructum erupisse uideri licet.

48.1.4 Propter hanc Abel interemptus est. propter hanc Dauid cedis periculum subiit: propter hanc et alii multi perempti sunt. Hinc eteras1530 om. iudei christum interfecerunt.

48.1.5 Quod his uerbis euangelista significat. Post hec ambulabat Ihesus in galileam. non enim habebat potestatem in iudeam ambulare: quia querebant eum iudei interficere.

48.1.6 Quid dicis beate Iohannes. noneras1530: Non enim habebat potestatem in iudeam ambulare: qui potest omnia que uult. qui cum diceret quem queritis repulit eos retro: qui presto est et non uidetur is non habet potestatem?

48.1.7 Quomodo autem postmodum per medium eorum in medio templo: et die festo transibat: cum plurimi conuenissent et presentibus illis disputabat: que magis eos irritareteras1530: irritarent:

48.1.8 quem illi admirabantur dicentes? Nonne hic est quem querunt interficere? Et ecce palam loquitur et nil ei faciunt.

48.1.9 Quenam hec sunt enigmata? Absit. Sed illud dicendum est: partim diuinitatis: partim humanitatis opera demonstrari.

48.1.10 Cum enim non habere eum potestatem dicit: tanquam de homine qui humane operaretur dicit: cum autem in medio eorum stetisse: neque comprehensum: narrat: diuinitatis nobis potentia indicatur.

48.1.11 Fugit tanquam homo. apparuit tanquam deus. Vtrumque uere narratum est. Quod enim in medio insidiantium non esset comprehensus: inuincibilem se atque inexpugnabilem significauit. et quod delituerit incarnationem certo confirmauit.

48.1.12 Vt neque Paulus samosatensis: neque marcion haberent quid dicerent: quorum utriusque os obstruit. Erat autem in proximo dies festus iudeorum scenophegia.

48.1.13 Postquam autem nihil aliud significat: quam multumgrif1470 fol. 3v interea temporis processisse: quod inde constat. Cum subiit Ihesus in montem inquit. erat proximum pascha dies festus iudeorum.

48.1.14 hic autem scenophegie meminit: et in quinque mensibus nihil aliud nobis narratur: neque nos aliud docuit quam quinque panum miraculum: et habitum cum illis sermonem.

48.1.15 Quod autem neque signa facere: neque unquam disputare die: uersperi: sepe etiam noctu: omiserit: ita discipulis saltem constat: ut omnes euangeliste testentur.

48.1.16 Quid tandem id omiserunt? Quoniam non omnia dici poterant. Preterea ea dicere properabant: in quibus uel accusabatur uel respondebat iudeis.

48.1.17 Multa enim prioribus similia fecit. Quod enim egrotos curauerit: et mortuos suscitauerit: et miracula fecerit sepe audiuimus.

48.1.18 Cum autem aliquod nouum dicateras1530: dicit: uel aliquid quod contra ipsum fore uideatur occurrit: ea prosequuntur: quale nunc est: quod fratres eius in eum non credebant. Neque enim parum hoc reprehendi posse uidetur:

48.1.19 et dignum sane est admiratione: quod tam aperte: tam uere loquantur: ut neque pudeat dicere: que magistro contumeliosa essent. Verum omnium maxime ea narrare festinarunt:

48.1.20 Et nunc multis signis et miraculis omissis. ad hoc quamprimum uenit euangelista. Dixerunteras1530 p. 901 inquit ad eum fratres eius. Transi hinc: et uade in iudeam: ut et discipuli tui uideant opera tua que facis.

48.1.21 Nemo quippe in occulto aliquid facit: et querit ipse palam esse. Si hec facis: manifestaseras1530: manifesta teipsum mundo. Neque enim fratres eius credebant in eum.

48.1.22 Et quod nam uerbum incredulitatis protulerunt: si rogabant ut signa faceret? Maximeeras1530: Maxima quidem: et aspera: et intempestiua: quadam confidentia locuti sunt.

48.1.23 putabant enim cognationis gratia oportere se fidenter loqui. Et uidetur quidem principium amicorum esse. uerum asperrime dicunt. Nam et formidinis et inanis glorie: eum insimulant.

48.1.24 Siquidem cum dicunt. Nemo in occulto aliquid facit: et formidinis arguere: et suspicari: uidentur. an que faceret Ihesus: uere faceret. Illa autem particula. et querit ipse palam: habet inanis glorie suspitionem.

48.2.1 Tu autem christi uirtutem considera. Ex iiseras1530: his qui hec dixerant. Iacobus primus hierosolimorum episcopus ordinatus est. de quo Paulus ait. Alium autem apostolorum uidi neminem: nisi Iacobum fratrem domini.

48.2.2 Dicitur et Iudas mirabilis fuisse. Atqui hi in cana affuerant: cum aquam in uinum conuertit. Sed nihil adhuc profecerunt.

48.2.3 Vnde igitur eis tanta incredulitas? A uoluntate et inuidia. Consanguinitas enim solet quodammodogrif1470 fol. 3r inuidie haberi.

48.2.4 Sed quos nam hoc in loco discipulos appellat? Turbam sequentem. non duodecim. Quid christus? uide quam accommodate.

48.2.5 non dixit qui estis uos: qui mihi consulitis: et me docetis. Sed tempus meum nondum aduenit. Hic et aliud quiddam uidetur posse significari.

48.2.6 Fortasse enim eum tradere iudeis consultabant. et aderas1530: ob hoc respondit. Tempus meum nondum aduenit. hoc est crucis et mortis.

48.2.7 Quid ante tempus ut moriar: properatis? Tempus autem uestrum semper paratum est. Vos etsi semper cum iudeis uersemini: non interficient uos: qui eadem estis sentencia. mihi autem quamprimum mortem machinabuntur.

48.2.8 Itaque uobis quidem semper tempus est. cum non impendateras1530: impendeat periculum. mihi autem tunc tempus erit cum ero crucifigendus: et moriturus. Et quod hoc intelligat ex sequentibus perspicuum est.

48.2.9 Non potest mundus odisse uos. Quomodo enim qui eadem uultis et ad idem tenditis? Me autem odit: quia reprehendo eum. quia mala sunt opera eius. Hoc est tangere et benigne reprehendere.

48.2.10 Hinc iram uincere et non indignari: etiam si abiecti sint qui nobis consulant: erudimur. Nam si non credentium: et iniquum: et a caritate abhorrens consilium:

48.2.11 equo animo tulit. quam nos consequemur ueniam: qui terra sumus et puluis: cum consulentes iniquo animo ferimus. Maxime si Paulo abiectiores sint: tanquam indignum arbitrantes?

48.2.12 Considera hic queso quam benigne illatam confutat contumeliam. Dicentibus illis. manifesta teipsum mundo. Respondit. Me mundus odit.

48.2.13 Tantum enim abest inquit ut queram ab hominibus gloriam: ut non desistam eos reprehendere et cum sciam et odium ex hoc mihi et mortem comparari.

48.2.14 Et ubi reprehendit inquit? Immo. quando cessauit? Nonne dixit. Nolite putare quia ego accusaturus sum uos apud patrem. est qui accusat uos Moises? Et ego cognoui uos quia dilectionem dei non habetis.

48.2.15 Et. Quomodo potestis uos credere qui gloriam ab inuicem accipitis: et gloriam que a solo deo est non queritis?

48.2.16 Ex his et aliud inuitureras1530: innuitur: quod ex libera christi reprehensione: non ex solutione sabbati: iudeorum odium in eum oriebatur.

48.2.17 Sed quid eos ad diem festum mittit cum dixit. Vos ascendite ad diem festum hunc: ego non ascendam adhuc?

48.2.18 Vt ea se dixisse ostenderet. non rogandi aut adulandi gratia. Sed ut eis iudeorum cerimonias permitteret. Sed cur ascendit cum se ascensurum negasset?

48.2.19 Non dixit simpliciter non ascendam. sed adhuc: idest uobiscum. quia tempus meum nondum impletum est.

48.2.20 Atqui: in futuro paschategrif1470 fol. 3v crucifigendus erat. Cur ego non ascendit. Et si quia tempus non erat: non ascendit: nullo pacto erat ascendendum?

48.2.21 Sed non propterea ascendit. ut pateretur. sed ut doceret. Cur clam. cum aperte posset in medio eorum esse: et iram et furorem sedare quod sepe fecit?

48.2.22 Noluit frequenter hoc facere: fuisset sane maius diuinitatis argumentum.

48.2.23 sed cum metu remansisse putaretur: et incarnationem et fidutiam confirmauit: quod cum passionis tempus preuideret: id maxime eligeret: ut ascenderet hierosolimam.

48.2.24 Ascendite ad diem festum. quasi diceret. Nolim arbitremini quod nolentes cogere uelim mecum maneatis. Ea autem particula. quia nondum impletum est tempus meum. significantis est:

48.2.25 oportere adhuc et signa fieri: et contiones haberi. ut per audentiam et passionem eius. plures crederent: et discipulieras1530 p. 902 magis confirmarentur.

48.3.1 Hinc nos benignitatem: hinc mansuetudinem erudiamur dilectissimi. Discite inquit a me quia mittis sum et humilis corde: et omnem molestiam abscindamus.

48.3.2 et si quis nobis insultauerit: humiliemur: si quis exasperatur: mitigemus. si quis mordet: et lacerat: et contumeliis prosequitur: nolimus commoueri: ne uicti nosipsos perdamus.

48.3.3 Etenim ira fera est uehemens et furibunda. Incantemus eam diuine scripture carminibus. Terra et puluis es: et quid superbit terra et puluis?

48.3.4 Et impetus ire eius: casus ei. Et uir iratus immodestus est. Nihil turpius aspectu irati. nihil uisu grauius. Quod si aspectus. multomagis anima.

48.3.5 Quemadmodum enim cenum si contrectetur grauius olet: ita et anima: cum perturbata est: et multis intrinsecus fluctibus agitata. Sed non possum inquis inimicorum contumelias tolerare.

48.3.6 Qua gratia? Nam si uere accusaris: etiam coram compungi deberes: et gratiam ei habere. Si falso: deride.

48.3.7 Dixit pauperem. Ride. Dixit mendicum. Ride. Dixit degenerem uel stultum. Iam illum defle. Nam qui dicit fratri suo fatue: reus est gehennaeras1530: gennae ignis.

48.3.8 Iniuria ergo affectus: in mentem ueniat quod illi supplicium maneat. et non modo nulla in proximum ira fereris. sed deplorabis uicem eius.

48.3.9 Neque enim febribus laboranti: neque tumido quisquam irascitur. sed his morbis affecti: sui misericordiam et lacrimas mouent. huiusmodi est irati animus.

48.3.10 qui si in te prosiliet: tace et oportunam ei plagam infliges. Si contumeliam: contumelia prosequeris: ignem excitabis. Sed pusilli animi arguemur inquies: si tacebimus?

48.3.11 immo tuam admirabuntur sapientiam. Quod sigrif1470 fol. 3r contra contumeliose responderis: materiam dabis ut uera putentur: quorum argueris?

48.3.12 Quare diues: si pauper appellatur ridet. Quoniam falsum id nouit. Itidem si nos iniurias ridebimus: magnum erit argumentum quod falso reprehendamur.

48.3.13 Ad hec: quousque hominum iudicia formidabimus? Quousque communem dominum despiciemus: et carni uacabimus? Donec enim inter uos contentio est et emulatio et seditiones. Nonne carnales estis.

48.3.14 Fiamus igitur spiritales: et seuissimam hanc beluam freno cohibeamus. Inter iram et insaniam nihil differt. sed breuis quidem demon est. immo quam qui demonio uexatur grauior.

48.3.15 Ille enim uenia dignus est. iratus nulla. sed suppliciis innumeris. sponte sua in profundum perditionis defertur: et etiam ante futuram gehennam penas dat. Tumultu enim quodam et estu intolerabili: die noctuque uariis cogitationibus anxius iactatur?

48.3.16 Vt igitur et presenti supplicio et futuro liberemur: abiecto penitus hoc affectu: omnes mansuetudinem induamus et modestiam. ut et in hac uita: et in regno celorum tandem animis nostris requiem inueniamus.

48.3.17 quam utinam omnes consequi possimus: gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi per quem et cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in seculaeras1530: secula seculorum, Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY