Omelia LV

55.1.1 Responderuntgrif1470 fol. 3r; eras1530 p. 919 ergo iudei et dixerunt ei. Nonne benedicimus nos quis samaritanus eseras1530: es tu. et demonium habes? Respondit Iesus et dixit ego demonium non habeo.

55.1.2 Impudens quoddam et temerarium malicia est: que cum magis confundi deberet: magis irritatur ut in iudeis usuuenit.

55.1.3 Oportuit enim ut Iesu uerbis placarentur: eius admirati fiduciam et uerborum constanciam. sed maledicunt ei et samaritanum et demoniacum appellant. Nonne benediximuseras1530: bene dicimus quia samaritanus es et demonium habes?

55.1.4 Altior enim sermo: stulticia apud stultos uidetur. Atqui non meminit adhuc euangelista samaritanum Iesum antea a iudeis appellatum?

55.1.5 ex hoc tamen potest intelligi etiam sepius eo in Iesum usos uocabulo. Demonium habes.

55.1.6 Quis demonium habet? num qui deum honorat an qui honoribus deum prosequentem contumelia afficit? Quid christus? mansuetudine et clementia summa.

55.1.7 Ego demonium inquit non habeo: sed honorifico patrem meum qui misit me. Nam ubi docere eos et humilitatis admonere oportuit: ne quod Abrae semen essent se iactarent: uehemens fuit.

55.1.8 ubi autem contumelie ferende erant: mansuetudine utitur. Dicentibus enim illis patrem deum et Abraam habemus: in eos inuectus est uehementius.

55.1.9 cum habere demonium insimulaturgrif1470 fol. 3v: lenissimum se exhibet. ad nos erudiendum: ut que ad deum pertinent: maiorem in modum defendamus: que ad nos: contemnamus.

55.1.10 Ego non quero gloriam meam. Hec dixi inquit quoniam non decet ut deum patrem appelletis: cum sitis homicide.

55.1.11 Ob eius ergo honorem hec locutus sum: et propter illum hec audio: et me inhonoratis. Sed nihili mihi cure est hec contumelia.

55.1.12 illi penas debetis: cuius gratia hec audio. Ego non quero gloriam meam.

55.1.13 ideo omissa uindictaeras1530 p. 920 ad doctrinam uertor: et consulo que faciatis: ex quibus non modo supplicium uitabitis. sed eternam uitam consequimini.

55.1.14 Amen amen dico uobis. si quis sermonem meum seruabit: non uidebit mortem in eternum. Hic non modo fides intelligenda est. sed uite etiam puritas.

55.1.15 et superius ait. uitam eternam habebit. hic mortem non uidebit. simul ac significat nihil se ab eis posse accipere detrimenti. Nam si quis eius sermonem seruat non moritur. longe minus ipse.

55.1.16 Tunc iudei. Nunc cognoscimus quia demonium habes. Abraam mortuus est et prophete mortui sunt. hoc est: qui dei sermonem audierunt: mortui sunt. et qui tuum audierint non morientur?

55.1.17 nunquid tu maior es patre nostro Abraam? O inanem gloriam. iterum ad eius confugiunt cognationem. atqui consequens erat ut dicerent nunquid tu maior es deo. aut qui te audiunt maiores sunt quam Abraam arbitrabatur?

55.1.18 Primum ergo eos homicidas arguit. hinc ab Abrae cognatione separauit.

55.1.19 Et cum persisterent. alia uia aggreditur: ostendens frustra eos laborare: et de morte nullum facit uerbum: neque exposuit quam mortem intelligeret.

55.1.20 Admonet autem se quam Abraam superiorem: ut reuererentur: immo et qualiscunque esset. non tamen innocuum: morte esse mulctandum.

55.1.21 Quod si ueritatem uobis dico: et peccatum non habeo: et a deo sum missus: et melior quam Abraam: nonne insanitis? nonne frustra laboratis cum me temptatis interficere?

55.1.22 quid illi? Nunc cognoscimus quia demonium habes. uerum non ita samaritana. sed tantum. Nunquid tu maior es patre nostro Iacob?

55.1.23 Iudei contumeliosi erant et superbi: illa discendi cupida ideo dubitauit: et debita cum modestia respondit: et dominum appellat.

55.1.24 qui enim longe maiora pollicebatur: et dignus fide erat: non erat iniuria lacessendus. Hi demonium habere dicunt.

55.1.25 illa dubitantis: hec incredulorum et malignorum: uerba erantgrif1470 fol. 3r. Nunquid tu maior es patre nostro Abraam?

55.1.26 itaque hoc maiorem eum facit quam Abraam. Cum autem abeuntem uideritis maiorem esse confitebimini.

55.1.27 propterea dicebat. Cum exaltaueritis me: tunc cognoscetis quia ego sum. Et intuere prudentiam.

55.1.28 Primum a cognatione eos abscindit: et se maiorem illo ostendit. ut ex multa excellentia: prophetis quoque maior intelligatur.

55.1.29 cum enim semper prophetam appellarint. ideo inquit sermo meus non capit in uobis. illic nanque dicebat mortuos suscitare.

55.1.30 hic autem non uisurum mortem qui credit: quod longe maius erat. quare magis exasperati sunt dicentes.

55.1.31 Quem teipsumeras1530: teipsum tu facis? Et hoc contumeliose tu tibi blandiris inquiunt. Quibus christus. Si ego glorifico meipsum gloria mea nihil est.

55.2.1 Quid hoc in loco dicunt heretici? Interrogatus: nunquid tu maior es patre nostro Abraam? non ausus est palam affirmare. sed latenter innuit: quid igitur? Nihil est gloria eius.

55.2.2 Ad illos (nihil sunt enim) cum dicit testimonium meum non est uerum: secundum eorum opinionem locutus est. ita hoc in loco. Est qui glorificat me.

55.2.3 Et cur non dixit pater? Qui misit me quem uos dicitis quia deus uester est: eteras1530: et tamen non cognouistis eum.

55.2.4 Voluit ostendere quod non solum patrem ipsum ignorarent. uerum etiam deum. Egoeras1530: Ego autem noui eum. Itaque si me scire dicerem non superbus essem: si nescire mendax.

55.2.5 uos autem qui eum scire profitemini: mendaces estis: et itidem ego mendax essem: si eum me nescire dicerem. Si ego glorifico me.

55.2.6 Cum dixissent quem teipsum faciseras1530: facis? inquit: si quem me ego facerem: gloria mea nihil est. Quemadmodum ego eum certe noui: ita uos ignoratis.

55.2.7 et ut non omnino eos ab Abraam separauit sed inquit. Scio quod semen Abrae estis: ut magis in ipsos inueheretur:

55.2.8 ita hic non totum abstulit. sed inquit quem uos dicitis: et uerbis gloriam tribuens: grauius crimen reddidit.

55.2.9 quomodo autem eum ignoratis. Quomodo qui pro ipso omnia et facit et dicit: ut gloriosum reddat: contumelia afficitis. cum ab eo sit missus.

55.2.10 hoc autem probatum non est. probabitur autem in sequentibus. Et sermonem eius seruo.

55.2.11 Hoc si quid habebant poterant reprehendere: magnum nanque erat argumentum ab eo missum.

55.2.12 Abraam pater uester exultauit ut uideret diem meum: uidit et gauisus est? Iterum illos Abrae alienos probat: si qui ex iiseras1530: his: quibus ille gauisus est: tristantur.

55.2.13 Diem autem meumgrif1470 fol. 3v hoc in loco crucem mihi significare uidetur: quem in arietis oblatione Isaac prefigurauit. Ad hec illi. Quadraginta annos nondum habes et Abraam uidisti?

55.2.14 ac si prope iam ad eam accederet etatem. Dicit eis Iesus. Priusquam Abraam fieret: ego sum. Et acceperunt lapideseras1530 p. 921 ut iacerent in eum.

55.2.15 Animaduerte quomodo se maiorem Abraam confirmauit. Si enim gauisus est uidere diem eius idque opereprecium duxit propter beneficium inde proueniens: gauisum constat et quod longe maior esset.

55.2.16 Nam cum iudei fabri filium eum appellarent: neque amplius quicquam de eo imaginarentur: paulatim eos ad maiorem sui cognitionem erigit.

55.2.17 Cum ergo audierunt se deum nescire: non egre tulerunt. cum autem priusquam Abraam fieret ego sum. perinde ac si ipsorum nobilitas degeneraret exasperantur: et lapides iaciunt in Iesum.

55.2.18 Vidit diem meum et gauisus est significans non inuitum se ad passionem uenire: siquidem laudat qui in cruce delectatus est: que salus mundi erat.

55.2.19 illi autem lapides iecerunt. adeo proni erant in cedes: et ueritatem cognoscere negligebant. Sed cur non dixit priusquam Abraam fieret ego eram. sed sum?

55.2.20 Quemadmodum pater hoc uerbo sum utitur: ita et Iesus. significat enim perpetuo esse ab omni liberum tempore: propterea blasphemum eis uerbum uidetur.

55.2.21 Quod si ad Abraam comparationem quamuis per uim non tulerunt: quomodo tulissent ad patrem?

55.2.22 Fugit ergo iterum Iesus: ut hominem presteteras1530: praestaret et absconditur: cum satis eos admonuisset. et impleto officio suo: exiuit de templo: et se ad sanandum cecum contulit: per opera se ante Abraam esse confirmans.

55.2.23 Sed dicet fortasse aliquis. Qua gratia eorum conatus non cohibuit? ita enim credidissent:

55.2.24 Paraliticum sanauit et non crediderunt. innumera operatus est: et in ipsa passione strauit eos supinos: et uisum abstulit: et non crediderunt. et quomodo si id fecisset credidissent?

55.2.25 Animo enim desperato nihil peius. quamuis signa quamuis miracula uideat in eadem perstat pertinacia.

55.2.26 Etenim Pharao multis acceptis plagis: dum afflictaretur tantum sapiebat. ad ultimum tamen diem idem perstitit persecutus quos dimiserat.

55.2.27 Quare Paulus. ut noneras1530 om. obduretur quis inquit ex uobis fallacia peccati. Sicut enim uires corporis moriuntur et omnem sensum amittunt.

55.2.28 ita et anima cum multis detinetur affectibus: uirtuti moritur: et si quid attuleris non sentit. sed siue supplicium siue quodcunquegrif1470 fol. 3r aliud minaberis: nullo sane sensu mouetur.

55.3.1 quamobrem dum habemus salutis spem dilectissimi: dum conuerti possumus omnia faciamus.

55.3.2 Qui enim non dolent: tanquam desperantes gubernatores naui uentis commisa nihil sibi opitulantur.

55.3.3 Cum enim inuidus ut cupiditatem suam expleat tantum intuetur: et si pena impendat. si internicio: eo duntaxat affecta possidetur. itidem et impudico et auaro usuuenit.

55.3.4 Quod si affectuum tanta uis est: longe maior uirtutis. si propter illos mortem contemnimus: longe magis propter hanc.

55.3.5 si illi animam suam contemnunt quid nos pro salute nostra facere oportet?

55.3.6 que nobis erit excusatio: si cum perditi homines tantopere perditioni sue incumbant. nos pro salute nostra nullam adhibebimus diligentiam sed inuidia consumemur.

55.3.7 qua nihil peius? inuidus enim ut proximum perdat: perdit seipsum. Inuidi oculus consumitur dolore: morte uiuit perpetua: omnes inimicos existimat: etiam nihil iniuriatos.

55.3.8 dolet quod deus honoratur. iiseras1530: his letatur quibus et diabolus honoratur apud homines. sed hic non honor est. Noli inuidere. sed apud deum honoratur. emulare illi: et similis efficiaris: an non uis?

55.3.9 quid ergo et teipsum perdis? quidquid habes proicis: non potes similis illi fieri. neque uirtuti uacare. Cur malicia imbueris:

55.3.10 Congratulandum est proximo: ut et si in bonis operibus pariter laborare non possis: ex congratulatione saltem merearis. Sufficit nonnunquam uoluntas ad magnum bonum.

55.3.11 ideo Hiezeciel propterea moabitas punitos dicit: quod letati sunt super israelitis: et alios quosdam salutem consecutos: quod alienis malis condoluerunt.

55.3.12 Quod si miserentibus aliorum malis est aliquod meritum. multomagis aliorum honoribus congratulantibus. Reprehendit moabitas: quod super israelitis letati sunt:

55.3.13 quos deus ulctus est. et quamuis ipse puniat: non tamen uult ut eorum supplicio letemur. neque enim uult eos ulcisci.

55.3.14 Quod si condolendum est ulctorum supplicio. multomagis honoratis non inuidendum. sic enim coraeras1530: Chore et datan perierunt. quibus inuident clariores reddunt. seipsos torquent.

55.3.15 fera enim uenenosa inuidia est. fera immunda et morbus uoluntatis. omni uenia et excusatione indigna. omnium malorum et mater et autor.

55.3.16 Quamobrem radicitus eam euellamus. ut et presentibus malis liberemur. et futura bona consequamur. gratia et benignitate dominigrif1470 fol. 3v nostri Iesu christi per quem et cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in secula seculorum. Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY