Omelia LXVII

67.1.1 Quigrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 959 amat animam suam perdet eam. et qui odit animam suam in hoc mundo: in uitam eternam custodit eam. Si quis mihi ministrat: me sequatur.

67.1.2 Dulcis presens uita est: et multe plena uoluptatis. non tamen omnibus. sed qui terrenis rebus affigitur. Quod si quis celum suspiceret: et que illic bona sunt contemplaretur: fortasse hec contemneret: tanquam nullius momenti.

67.1.3 Nam et corporum pulchritudo quoad pulchrius non deprehenditur: in admiratione habetur. cum uero melius apparuerit: illa prior despicitur.

67.1.4 Quod si in illam pulchritudinem intueri uoluerimus: et celestis regni speciem considerare: fortasse nos huius seculi uinculis dissoluerimus. Vinculum nanque est terrenarum rerum affectio.

67.1.5 Ad quod nos abducens christus quid dicat attende. Qui amat animam suam perdet eam. et qui odit animam suam in hoc mundo: in uitam eternam custodieteras1530: custodit eam. Qui mihi ministrat me sequatur. et ubi ego sum illic et minister meuseras1530: meus erit.

67.1.6 Simile enigmati hoc dictum uidetur. non tamen est. sed sapientie plenum. Et quomodo qui amat animam suam perdet eam? Qui absurdis eius cupiditatibus obtemperat: qui preter debitum ei indulget.

67.1.7 Propterea admonet ille. Noli ambulare in cupiditatibus anime tue. Sic enim eam perdis. cum a uirtutis uia abducis.

67.1.8 Queadmodum econtrario. Qui odit eam in hoc mundo: custodit eam. hoc est. Qui non paret ei cum aliquid perperam iubet. Et non dixit. Qui non paret. sed qui odit.

67.1.9 Quemadmodum enim quos odio habemus ne uocem quidem audire: nec uidere equo animo patimur. Ita et anima si quid preter dei uoluntatem nobis imperat: reiicienda est.

67.1.10 Cum enim iam de morte ad eos uerba facturus esset: de morte uidelicet sua: et preuideret eorum tristiciam et examinationem. per excessum locutus est inquiens.

67.1.11 Quid dico si mortem meam generose non feretis? nisi uosipsi moriamini: nullum uos sequetur emolumentum.

67.1.12 Et uide quomodo lenit sermonem suum. grauius enim et molestius uidebatur dicere. homini animam amanti esse moriendum.

67.1.13 Et quid antiquitus dico. quando et nunc multos inueniemus libenter omnia tolerantes ut hac uita frauantur: et maxime qui futuram credunt?

67.1.14 Qui cum uident edificia molesque et machinas: lachrymantur dicentes. Quot homo et quanta? Et fit puluis.

67.1.15 Sic magna presentis uite cupiditas. Hec uincula christus dissoluens inquit. Quigrif1470 fol. 3r odit animam suam in hoc mundo: in uitam eternam custodit eam.

67.1.16 Quod enim ad eorum tollendum metum hec diceret: audi que sequuntur. Qui mihi ministrat me sequatur: de morte locutus: et operum sequelam atque imitationem exigit.

67.1.17 Oportet enim omnino ministrum. eum cui ministrat sequi. Et considera quando hec loquitur.

67.1.18 non cum persecutionem patiebantur. sed cum confidebant. cum se in tuto esse arbitrabantur. quod a multis honorarentur: colerenturque. quando et consurgere poterant et audire. Et tollat crucem suam et sequatur me.

67.1.19 hoc est. Semper paratus sis inquit ad pericula: ad mortem: ad terrena exilia. Inde cum grauia dixisset: premium ponit.

67.1.20 Quod qui sequetur ipsum erit ubi ipse est: quibus uerbis ostendit resurrectionem post mortem. Vbi ego sum inquit illic et minister meus.

67.1.21 Vbi christus? In celis. Ergo ante resurrectionem illuc anima et mente transferemur. Si quis mihi ministrauerit diliget eum pater.

67.1.22 Quare non dixit ego? Quoniam nondum debitam uendicarat autoritatem: ut pater. Qui enim nondum resurrecturum ipsum sciebant: quomodo poterant tantam de eoeras1530 p. 960 opinionem concipere.

67.1.23 Quamobrem filiis Zebedei inquit. Non est meum dare. sed quibus paratum est patre meo. Atqui: ipse est iudex.

67.1.24 Sed hic dilectum se filium ostendit. Tanquam enim dilecti filii ministros: pater accipiet.

67.1.25 Nunceras1530: Nunc enim anima mea turbata est. et quid dicam? Pater saluifica me ex hac hora. Atqui: hec non sunt uerba ad mortem uenire suadentis. Immo maxime.

67.1.26 Siquidem ne dicerent ipsum cumeras1530: eum humanis carereteras1530: carere doloribus: facile de subeunda morte philosophari: et in tuto nobis persuadere: ostendit: quod licet eam formidet: cum tamen usus poscat: non recusat.

67.1.27 Hec autem dispensationis sunt non diuinitatis. Ideo inquit. Nunc anima mea turbata est.

67.1.28 Neque enim aliter hoc procederet. et dicendo. Pater saluifica me ex hac hora. ita perturbatus est. ut etiam a morte absolui cuperet: si licuisset.

67.2.1 hee sunt humane nature imbecillitates. Et quid dicam inquit cum mortem deprecer?

67.2.2 Propterea ueni in horam hanc. Quasi diceret. Licet moueamur et perturbemur. mortem tamen non fugimus.

67.2.3 nam ita nunc perturbatus. non recuso. Ferundumeras1530: ferendum est: quod instat. Non dico enim libera me ex hac hora. sed pater clarifica nomen tuum.

67.2.4 Et licet ideras1530 om. perturbatio me dicere cogat: contrarium tamen dico. Clarifica nomen tuum. hoc est. Duc me iam ad crucemgrif1470 fol. 3v: quod aperte eius humanitatem et humanis moueri affectibus ostendit: et naturam quod egre ferret mortem: et uiuere cuperet.

67.2.5 Quemadmodum enim neque esurire neque dormire crimini dandum est. ita neque uitam presentem optare. Christus autem corpus omni peccati labe purum habebat. non tamen naturalibus non obnoxium necessitatibus. siquidem non fuisset corpus.

67.2.6 Et ex his aliud nos admonet. Quidnam? Vt si quando affligimur: si quid timemus. non ita resiliamus a propositis. Pater clarifica nomen tuum.

67.2.7 Indicat se pro ueritate mori: quod dei gloriam appellat: et hoc post crucis mortem contigit.

67.2.8 Debebat enim orbis terrarum ad deum conuerti: et in dei cognitionem uenire: et ipsum colere. Verum hoc non patris tantum. sed et filii gloria. quod tamen tacet.

67.2.9 Venit ergo uox de celo. Et clarificaui. et iterum clarificabo. Quando clarificauit? In precedentibus signis. et iterum clarificabo post crucem.

67.2.10 Turba autem tonitruum opinati sunt: uel angelum locutum.

67.2.11 Et unde hoc? Nunquid noneras1530 om. manifesta et clara fuit uox? Fuit sane. Verum crassior turba erat: et terrenis dedita: et parum attendens:

67.2.12 et alii sonum tantum: alii uocem articulatum audierunt. sed non intellexerunt. Tum christus. Non propter me uox hec uenit. sed propter uos.

67.2.13 Cur hoc dixit? Ad illud respiciens: quod illi frequenter dicebant: quod non erat a deo. Qui a deo clarificatur. nonne a deo est cuius nomen per eum clarificatur?

67.2.14 Propter hoc enim uox delata est. Quare et ipse inquit. Non propter me uox hec uenit. sed propter uos. Non ut aliquid ab ea mihi ignoratum audiam. omnia enim patris noui. sed propter uos.

67.2.15 Cum enim uel angelum locutum: uel tonitruum factum arbitrati essent. inquit propter uos ut hoc saltem pacto: adduceret eos ad interrogandum.

67.2.16 Illi tamen oscitantes. et stupidi: neque sic persuasi sunt: cum audirent id ad se pertinere. Nescienti enim cui diceretur. sane non manifesta uox uidebatur.

67.2.17 Propter uos uox uenit. Vides ut res humiles eorum gratia fiant. non quod christus ope indigeret? Nunc iudicium est mundi. Nunc princeps huius mundi eiicietur foras.

67.2.18 Hec particula quomodo procedit ad illud. et clarificaui et clarificabo? Recte et consone. Cum enim dixisset clarificabo: modum indicat.

67.2.19 Hoc est princeps mundi eiicietur. Quid signat iudicium est mundi? Quasi dicat: examinabitur: et punietur.

67.2.20 Quopacto? Perdidit ille primum hominemgrif1470 fol. 3r: et peccato fecit obnoxium. Propter peccatum enim uenit mors: quod in me non inuenit.

67.2.21 Et qua gratia insiliit et morti eum tradidit? Qua gratia in animam Iude ingressus est? Ne perderemur. Neque mihi diuinam nunc attuleris dispensationem: que non est diaboli. sed sapientie sue.

67.2.22 Inquiratur primum mala eius mens. quomodo iudicatur mundus in me? Quasi examine proposito dicatur ad eum. Esto omnes interemisti eo quod subiecti erant peccato. christum cur interemisti?

67.2.23 Nonne plane iniuste? Per christum ergo omnis mundus defendetur. Quod ut manifestius appareat: exemplo utemur.

67.2.24 Sit uiolentus quispiam tirannus qui omnes qui in manus suas uenerint: plurimis malis afficiat. hic si uel regem uel regium filium captum: iniuste interimat. illius mors: etiam alios ulcisci poterit.

67.2.25 Sit aliquis qui debitores postulet: uerberet: in carcerem iniiciat: et hac insania etiam nihil debentem coerceat. hic etiam eorum que in debitores commisit dabit penam. interficietur ab illo.

67.3.1 Non aliter in Ihesu usuuenit. Eorum enim que in nos fecit diabolus: proptereaeras1530 p. 961 que in christum ausus est: postulatus est ad supplitium.

67.3.2 et quod ita intelligatur audi quid dicat. Nunc princeps mundi huius eiicietur foras. per mortem scilicet meam. Et ego si exaltatus fuero: omnes traham ad meipsum. Hoc est: etiam gentiles.

67.3.3 Et ne quis diceret. Quomodo si te uicit eiicetur? Non uicit inquit. Quomodo enim qui alios trahit uictus esse poterit? Et non dicit resuscitabo. sed maius. Omnes traham ad meipsum.

67.3.4 Nam si dixisset resuscitabo. non significaret credituros. sed cum credituros dicit: et resurrecturos confirmat.

67.3.5 Si enim mortuus mansisset: et purus homo fuisset. nemo credidisset. Omnes traham ad meipsum. Quomodo ergo inquit patrem trahere? Quia trahente filio: pater etiam trahit.

67.3.6 Traham inquit: tanquam a tiranno detentos: et per se minime potentes eius manus effugere: utpote repugnantis. Alio loco rapinam appellat.

67.3.7 Nemo potest spolia fortis rapere: nisi prius alliget eum: et tunc rapiat. Hec autem ad illius uim ostendendam dicit: ut illic rapinam: hic tractionem appellaret.

67.3.8 Quod cum intelligamus: resurgamus: glorificemus deum non fide tantum: sed et uita. aliter non esset gloria sed blasphemia.

67.3.9 Non enim ita blasphematur deus ab impio gentili: ut a christiano. Quamobrem rogo ut omnia ad dei gloriam referamus.

67.3.10 Ve inquit seruo illi per quem nomengrif1470 fol. 3v dei blasphematur. Hanc autem particulam. Ve. mox pena sequitur et supplicium. Beatus autem per quem nomen dei glorificatur.

67.3.11 Nolimus ergo tanquam in tenebris uersari. sed omnia peccata euitemus. maxime uero que publice nocent: in quibus precipue deus blasphematur.

67.3.12 Quam enim ueniam consequemur: si cum aliis nostra exhibere precipiamur: aliena rapimus? Que nobis spes salutis? nisi esurientem nutris: supplicio afficiseras1530: afficeris. si uestitum spolias: quid tibi sperandum?

67.3.13 Hec frequenter dicere non cessamus. quoniam qui hodie non audiunt: cras audient. et qui neque cras: perendineeras1530: perendie.

67.3.14 Quod si qui impersuasibiles sunt. nos tamen non iudicabimur. nostrum enim officium impleuimus.

67.3.15 Vtinam autem ne uos horum pudeat: ne ue possitis accusari. sed omnes christi tribunali audenter astareeras1530: adstare:

67.3.16 ut et nos in uobis gloriari possimus: et malorum aliquam capere consolationem probationem uidelicet uestram in christo Ihesu domino nostro: cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in seculaeras1530: secula seculorum, Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY