Omelia LXVI

66.1.1 Cognouitgrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 956 ergo turba multa ex iudeis. quia illic esset: et uenerunt. non propter Ihesum tantum. sed ut Lazarum uiderent. quem suscitauit a mortuis.

66.1.2 Quemadmodum diuitie incautos perdere consueuerunt: ita et principatus. ille nanque in auariciam. hic in insaniam hominem impellit.

66.1.3 Ecce iudeorum turba que subdita erat bene sentit. principes uero insaniunt. Quod enim illi crediderint testantur frequenter euangeliste: quod multi de turba crediderunt ei.

66.1.4 ex principibus minime. sed inquiunt. Nunquid aliquis principum credidit in eum?

66.1.5 Sed quid inquiunt de turba? Qui non nouerunteras1530: norunt legem: maledicti sunt. Qui credebant: eos maledictos dicebant. se autem qui negabant: sapientes.

66.1.6 Et in hoc loco: multi cum miracula uiderent: crediderunt. principes autem suis sceleribus non contenti: etiam Lazarum interimere temptabant.

66.1.7 Esto christus sabatum soluerit. quod equalem se patri fecerit. et propter romanos ut dicitis: eum uelitis interficere. Quid Lazarum potestis accusare ut de eius cogitetis interitu? Nunquid beneficium accipere: crimini dandum est?

66.1.8 Considera quantum cedi studebant. Atqui multa signa fecerat Ihesus. sed nullum ita eos efferauit. non paraliticus: non cecus: curati.

66.1.9 Hoc enim natura admirabilius erat. et post multa factumgrif1470 fol. 3r et mirandum erat: mortuum quadriduanum ambulantem et loquentem uidere. Sane quidem. Non tamen festi diei officia erant: cedibus coinquinare celebritatem.

66.1.10 Preterea illic uidebantur christum ob sabbati solutionem accusare: et hoc pacto turbam abducere. hic cum nihil queri posseteras1530: possent: contra sanatum irritantur. Neque poterant dicere quod patrem oppugnaret. oratio enim Ihesu eis silentium imposuit.

66.1.11 Siquidem cum omnis reprehendendi ausaeras1530: causa eis ablata. et signum manifestissimum esset: in cedem feruntur. Quod et in ceci miraculo fecissent: nisi sabbatum habuissent: quod calumniarentur.

66.1.12 Accedit ad hoc: quod ignobilis ille erat: et iecerunteras1530: eiecerunt eum e templo. hic uero clarus. quod constat ex multitudine eorum qui ad sorores eius consolandas uenerant. et quod omnibus spectantibus miraculum factum erat: cum maxima omnium admiratione.

66.1.13 Idcirco omnes: etiam omisso festo: bethaniam ad eum uisendum concurrebant:

66.1.14 hoc eos angebat. temptarunt ergo eum interimere. et nihil audere sibi uidebantur. adeo erant prompti ad cedem. Hac gratia hoc in primis uetuit lex non occides. et hoc propheta accusat inquiens. Manus eorum plene sanguine.

66.1.15 Quomodo ergo cum non palam ambularet in iudea: et in desertum secessisset iterum audenter reuertitur? Quoniam eorum furorem absentia sua iam extinxerat.

66.1.16 Ad hec multitudo precedens et subsequens: sufficiens erat: que eos ne quid in christum molirentur perterrereteras1530 p. 957. Nullum enim miraculum adeo eos mouit. ut Lazari resurrectio.

66.1.17 Et alius euangelista inquit: quod strauerunt ad eius pedes uestimenta: et quod uniuersa ciuitas commota perquam honorifice eumeras1530 om. acceperunt.

66.1.18 Fecit autem hoc ut aliam prophetiam figuraret: aliam impleret. et idem alterius rei est principium: alterius finis.

66.1.19 Illud enim letare quod rex tuus uenit tibi mansuetus: per prophetiam implens. quod asinum ascenderit futurum prefigurauit. Nam immundum gentium genus: ei subdi oportebat.

66.1.20 Quomodo autem alii dicunt quod discipulos misit dicens. Soluite asinam et pullum. hic autem tantum quod asino inuento sedit super eo?

66.1.21 Vtrunque fieri potuit: solutam asinam ducentibus discipulis: super eam Ihesum sedisse.

66.1.22 Ramos autem palmarum et oliuarum: et uestes: strauerant: ostendentes maiorem iam de eo quam de propheta opinionem habere.

66.1.23 Et dicebant. Osana. Benedictus qui uenit in nomine domini. Vides hocgrif1470 fol. 3v maxime merore eos affecisse: quod omnes crederent: deo non esse contrarium.

66.1.24 et hoc maxime populum scindebat: quod a patre uenire diceret. Sed quid signat letare filia sion:

66.1.25 cum omnes iudeorum reges ut plurimum iniusti essent et cupidi: et multitudinem euerterent: et hostibus traderent?

66.1.26 Confide inquit. hic talis non est. sed humilis et mansuetus: quod ex asino ostenditur. Non enim exercitu stipatus ingressus est. sed solo asino.

66.1.27 Hoc autem noneras1530 om. cognouerunt discipuli eius primum: quod erat scriptum de eo. Ecce quod plura ignorabant. quoniam ipse nondum eis reuelauerat.

66.1.28 Etenim cum inquit. Soluite templum hoc: et in triduo suscitabo illud. neque tunc intellexerunt. Et alius euangelista ait. quod erat absonditus sermo ab eis. et nesciebant eum resurrecturum a mortuis.

66.1.29 Sed non ab re abscondebatur. quare alius inquit euangelista: quod audiendo dolebant: et erant tristes:

66.1.30 quia resurrecturum non cognouerant et eorum superabat ingenium. Sed cur id eis non aperuit? Quoniam magnum erat.

66.2.1 Et contemplare euangeliste sapientiam. quod priorem suam ignorantiam predicare non erubescit. Quod enim scriptum esset norant. quod de christo: ignorabant.

66.2.2 Siquidem scandalisati essent: si rex talia perpessurus: atque tradendus esset. Preterea non continuo: quod regnum diceret: intellexerunt.

66.2.3 Nam et alius inquit euangelista: de huius mundi regno eos arbitratos. Testificabatur autem turba Lazarum resurrexisse. Non enim tot repente conuersi essent inquit: nisi credidissent miraculo.

66.2.4 Pharisei ergo dixerunt ad semetipsos. Videtis quia nihil proficimus. Ecce mundus totus post ipsum abiit.

66.2.5 Videntur mihi hec esse uerba recte sentientium. non audentium tam palam loqui. ex euentu tamen illos conuincentes: quamuis frustra conarentur. Mundum autem in hoc loco iterum turbam appellat.

66.2.6 Consueuit enim scriptura mundum: et mundi creaturam: et uiciosos appellare. Illud cum inquit. Proferens secundum numerum mundum suum. Hoc: ut mundus uos non odit. me autem odit.

66.2.7 Que diligenter consideranda sunt. ne ex nominis equiuocatione ausameras1530: ansam prebeamus hereticis.

66.2.8 Erant autem gentiles quidam ex iiseras1530: his qui ascenderant ut adorarent. cum iam prope essenteras1530: esset ut proseliti fierent: ad festum uenerant. et cum Ihesu fama extenderetur dicunt Philippo. Volumus Ihesum uidere.

66.2.9 Venit philippus et dicit Andree. utpote qui prior erat et remgrif1470 fol. 3r ei communicat. Sed neque ipse simpliciter id recepit. audierat enim. In uiam gentium non ambulaueritis.

66.2.10 Ideo cum discipulo locutus magistro refert. Vterque enim Ihesum affati sunt. Qui respondit. Venit hora ut clarificetur filius hominis. Nisi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit ipsum solum manet.

66.2.11 Quid significat uenit hora? Dixerat. In uiam gentium ne abieritis. Vt omnem tolleret a iudeis impudentie occasionem: eos a gentilibus cohibuit.

66.2.12 sed cum illi in pertinatia perstarent. hi accederent. tempus iam passionis aduentare inquit omnibus consumatis.

66.2.13 Quod si nobis his esset contumacibus inherendum: illis penitus reiectis. hoc sane nostra foret prouidentia indignum.

66.2.14 cum enim ad gentes discipulos post passionem esset missurus. iam inquit tempus ad crucem aduentare. Non tamen prius eos dimisit. ut esset in testimonium eis.

66.2.15 Etenim antequam in Ihesum impetum facerent iudei: antequam crucifigerent. Non dixit. Euntes docete omnes gentes. sed in uiam gentium ne abieritis. Et non missus sum nisi ad oues que perieranteras1530: perierunt domus israhel. Et non bonum est accipere panem filiorum: et dare canibus.

66.2.16 Cum autem odio a suis haberetur: et ita: ut interficeretur: superfluum erat persequentibus inherere. Etenim recusarunteras1530 p. 958 ipsum dicentes. Non habemus regem: nisi cesarem.

66.2.17 tunc eos dimisit: cum dimissus esset ab eis. Ideo inquit. Quociens uolui congregare filios uestros: et noluistis. Sed quid signat granum frumenti nisi cadens mortuum fuerit?

66.2.18 De cruce loquitur: ne perturbarentur. Cum gentiles accesserunt: tunc mortuum esse. hoc inquit maxime populos adducet: et mei augebit preconium.

66.2.19 Inde cum non ita uerbis persuaderet: rerum experientia id aggreditur inquiens. hoc in frumento contingere: ut mortuum maiorem fructum afferat. Quod si hoc in seminibus euenit: multomagis in me.

66.2.20 Sed non intellexerunt discipuli: quid diceret. Ideo frequenter idem repetit euangelista: excusans quod postmodum fugerint. Talem etiameras1530 om. de resurrectione disputans rationem Paulus attulit.

66.3.1 Quam igitur habebunt excusationem qui resurrectioni non credunt. cum in seminibus et in plantis quotidie hoc uideamus: ac etiam in generatione nostra?

66.3.2 Primum enim corrumpi semen oportet: inde fieri generationem. Omnino autem cum deus aliquid facit: nulla opus est ratione.

66.3.3 Quomodo nos ex nihilo fecit? Hoc ad christianosgrif1470 fol. 3v dico dicentes credendum scripturis. Ego autem et aliud dicam ab humanis rationibus.

66.3.4 alii maliciam. alii uirtutem sectantur. Sed malicie sectatorum: multi feliciter in ultimam peruenerunt senectutem. uirtutis autem contra.

66.3.5 Quomodo ergo pro meritis unusquisque accipiet? Quando? Certe inquiunt. sed corpora non resurgent.

66.3.6 Nonne audiunt Paulum dicentem. Oportet autem corruptibile hoc induere incorruptionem? Neque animam intelligit. quippe que non corrumpitur: et resurrectio de mortuo dicitur. Cecidit corpus.

66.3.7 Quare corporis resurrectionem negas? An non possibilis deo est? Quod dicere: summe amencie est. An non decet? Quamobrem?

66.3.8 Vt corruptibile quod et laboris est et mortis particeps: in premiis communicet. Si non decuisset. neque a principio factum esset. Nonne carnem ipse accepit?

66.3.9 Quod acceperit et ipsumeras1530: ipsam suscitauerit: audi quid dicat. Infer digitum tuum huc: et uide quia spiritus ossa et neruos non habet.

66.3.10 Quare Lazarum suscitauit: si melius fuisset sine corpore suscitare? Quid inter signa et beneficia hoc adnumerauit? Quid cibos prebuit? Nolite dilectissimi ab hereticis decipi.

66.3.11 Est enim resurrectio: est iudicium. Hec tollunt: quicunque nolunt operum suorum rationem reddere. Etenim oportet resurrectionem talem esse: qualis fuit christi.

66.3.12 Primicie etenim ille est: et primogenitus mortuorum. Sed dicent. Resurrectio. hoc est anime purificatio. et a peccatis mundatio. Christus autem non peccauit. quodmodo surrexit?

66.3.13 Quomodo nos a maledictione liberati sumus si ipse peccauit? Quomodo dicit. Venit princeps mundi huius et in me non habet quicquam.

66.3.14 Hec enim non peccasse significant? Igitur secundum eorum sententiam: aut non surrexit: aut si surrexit peccauit ante resurrectionem.

66.3.15 Sed sane corpore resurrexit et praua hec doctrina nihil aliud est quam inanis glorie filia.

66.3.16 Hunc ergo morbum fugiamus. Corrumpunt inquit bonos mores confabulationes pessime. Non sunt hec apostolorum dogmata.

66.3.17 Marcion est et Valentinus: qui hec inuenit. Fugiamus inquam dilectissimi. Nihil prodest uita bona: cum praua doctrina. ut contra: nihil sana doctrina: cum uita corrupta.

66.3.18 Hec gentiles perpererunt: inde auxerunt: ab externis accipientes philosophis: et materiam ingenitam: et aliameras1530: alia huiusmodi asseruerunt.

66.3.19 et ut rerum opificem: non subiecta materia ingenita: ita et resurrectionem: negarunt. Nolimus hisgrif1470 fol. 3r aures adhibere: cum immensam dei potestatem intelligamus: Nolimus inquam aures adhibere. Vobis inquam dico.

66.3.20 Nos enim aduersus eos bellum non recusabimus. sed inermis et nudus sieras1530: si in imbecillos inciderit licet fortior: facile capietur.

66.3.21 Si enim scripturis attendistis: et quotidie in iiseras1530: his acutiores euasistis. non sane admonerem ut bellum aduersus eos detrectetis. sed ut manum conseratis. Fortis est ueritas.

66.3.22 Cum uero scripturis uti nesciatis. congressum uereor. ne inermibus occurrentes: ipsi uos saucient. Nihil illis imbecillius: qui a spiritus sancti sunt auxilio destituti.

66.3.23 Quod si exteriori utuntur sapientia: minime est mirandum. sed ridendum potius: quod fatuis utantur magistris:

66.3.24 qui neque de deo neque de creatura firmum aliquid et solidum inuenire potuerunt. Sed que apud nos uidua mulier nouit. ea pithagoras ignorauit:

66.3.25 qui dixit animam fruticem et piscem et canemeras1530: carnem fieri. his ne opera danda est? et qua ratione nituntur.

66.3.26 Magni sunt in ciuitate: pulchros nutriunt capillos. et palliis induuntur. hucusque eorum philosophia extenditur.

66.3.27 quos si extrinsecuseras1530: intrinsecus inspexeris puluis sunt et cinis. in quibus nihil sani. sed sepulchrum patens: guttur eorum plenum immundicia et sordium: et precepta omnia uermium.

66.3.28 Primum eorum aquam deum esse dixiteras1530 p. 959. Qui secutus est ignem. Alius aerem: et ad corpora relati sunt. Hos queso admirandos ducis: qui nullam inuisibilis dei cognitionem habuerunt.

66.3.29 Quod si quam perceperunt: id euenit. ex quo in egipto cum nostris uersati sunt. Sed ne uos nimium perturbemus iam orationi nostre finem imponamus.

66.3.30 Si enim eorum opiniones proponere inciperemus: quid de deo: quid de anima: quid de corporibus sentiant risum moueremus. Neque ipsi nostra indigent reprehensione.

66.3.31 ipsi se inuicem confundunt. Qui contra nos de materia orationem scripsit: seipsum perdidit.

66.3.32 Quare ne temere uos auocemus: et uerbis implicemur. his omissis ut diuinis litteris attendatis uos hortabimur. ne ue ad nullam certemus utilitatem.

66.3.33 quod Paulus Thimotheum admonet: quamuis sapientie plenum et uirtutis.

66.3.34 quare illi pareamus: et nugis abiectis fraterni amoris opera complectamur. Elemosine rationem habeamus:

66.3.35 ut promissa bona consequamur. Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi cui honor et gloria in secula. Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY