Omelia LVI

56.1.1 Etgrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 922 preteriens Iesus uidit hominem cecum a natiuitate: et interrogauerunt eum discipuli eius dicentes. Rabbi. Quis peccauit: hic an parentes eius ut cecus nasceretur?

56.1.2 Humanissimus dei filius: et nostre cupidus salutis: et ut ingratorum ora obstrueret: neminem obuium omittit: quamuis nemo ei attenderet.

56.1.3 Quod propheta intelligens dicebat. Vt iustificeris in sermonibus tuis et uincas cum iudicaris. Propterea hoc in loco: cum sermonum ipsius altitudinem non acciperent:

56.1.4 sed demonium habere dicerent: et interficere conarentur: egressus e templo cecum sanauit: cum ut absentia sua eorum iram sedaret: tum ut miraculi beneficio eorum duriciem et immanitatem placeret: tum ut suam confirmaret orationem.

56.1.5 Neque paruum operatur miraculum. sed quod tunc primum contigit. A seculo enim non est auditum inquit quod aperuit quis oculos ceci nati.

56.1.6 Ceci enim fortasse quispiam oculos aperuit. sed ceci nati adhuc nemo. Et quod egressus e templo ad illud debitaeras1530: dedita opera uenerit. inde perspicuum est. ipse uidit cecum. non ad ipsum cecus accessit.

56.1.7 et tam diligenter eum intuitus est: ut discipulos ad interrogandum conuerteret. Visu enim Iesu adeo in illum conuerso: interrogarunt. Quis peccauit: hic: an parentes eius.

56.1.8 Absurda interrogatio. Quomodo enim peccauit antequam natus esset? Quomodo parentum peccatis punitus est?

56.1.9 Quomodo ergo ad hanc uenerunt interrogationem? Antea sanato paralitico dixit. Ecce sanus factus eseras1530: es, et noli amplius peccare.

56.1.10 cognoscentes itaque discipuli illum propter peccatum in paralisim incidisse dicunt. Concedatur illum propter peccatum: paraliticum: de hoc quid dicis?

56.1.11 hic peccauit. quod est absurdum cum esset a natiuitate cecus. an parentes eius? Sed neque hoc. siquidem pro patre filius non punitur.

56.1.12 Quemadmodum igitur puerum aliquo morbo affectum uidentes dicimus? quid de hoc dicendum est? Quid commisit puer. non rogando. sed dubitando. ita nunc discipuli dubitant: potius quam percontentureras1530: percontarentur.

56.1.13 quid christus? Neque hic peccauit: neque parentes eius. hoc non absoluit eos a peccato.

56.1.14 Non enim simpliciter dixit: neque hic peccauit neque parentes eius. sed addidit. ut cecus nasceretur. ut glorificetur filiusgrif1470 fol. 3r dei. Peccauit namque hic et parentes eius.

56.1.15 sed non propterea cecus est. Hec autem dixit. non quod hic propterea cecus non esset: et alii quidam propter parentum peccata uisum amiserint. Neque enim est peccante alio alium puniri.

56.1.16 nam si hoc concesserimus: concedemus et ante natiuitatem peccasse. ut ergo dicendo. Neque hic peccauit non intelligit a natiuitate peccare quempiam et puniri.

56.1.17 ita dicendo et parentes eius. non est intelligendum quod propter parentes puniendi sint filii. Nam Hiezecielis testimonio hanc tollit dubitacionem.

56.1.18 Viuo ego dicit dominus si erit parabola hec queeras1530: qua dicitur. Patres uestri comederunt uuam acerbam et dentes filiorum obstupescunt.

56.1.19 Et Moises inquit. Non morietur pater pro filio. Et de quodam rege inquit. quod propterea id non fecit: seruans legem. Moisi.

56.1.20 Quod si quis diceret. Et quomodo scribitur. Qui reddit peccata parentum in filios: in terciam et quartam generationem?

56.1.21 Illud respondebimus: non esse communem omnibus sententiam. sed in quosdam: qui ex egipto egressi sunt.

56.1.22 hoc est ex quo ex egipto egressi: post signa et miracula parentum: peiores facti sunt: eadem que patres sui pacientur: cum eadem audeant.

56.1.23 Et quod de his sermo habeatur siquis diligentius leget: certo intelliget. Qua ergo gratia cecus natus est? ut manifestetur gloria dei.

56.1.24 Occurrit alia dubitacio. An aliter poterat gloria dei manifestari. Quid ni?

56.1.25 Neque enim dicit non potuisse. sed ut manifestetureras1530: manifestaretur. Ergo iniuriam propter dei gloriam accepit.

56.1.26 Quam iniuriam dic queso. si eum non contemsit. sed ex cecitate beneficia contulit. Vidit enim interioribus oculis.

56.1.27 Quid oculi iudeis contulerunt? Maius supplicium cum uidendo ceci essent. Quid cecitas huic obfuit: propter quam uidit?

56.1.28 Itaque ut mala huius uite mala non sunt. ita neque bona. sed peccatum dumtaxat malum. Cecitas non est malum. Qui uero quod non erat ut esset effecit: poterat et sic dimittere.

56.1.29 Quidam dicunt hanc particulam: ut non esse causalem. sed euentus. Vt illud. In iudicium ueni in hunc mundum: ut non uidentes uideant: et qui uident ceci fiant. Non enim uenit: ut uidentes fierent ceci.

56.1.30 Et Paulus: Quia quod notum est dei: manifestum est illis: ut sint inexcusabiles. At non propterea manifestauit ut priuarentur. sed ut consequerentur excusationem.

56.1.31 Et alibi. Lex autem subintrauit: utgrif1470 fol. 3v abundaret delictum. Verum non propterea subintrauit. sed ut prohiberetureras1530 p. 923 peccatum.

56.2.1 Ecce his in locis euentus aduerbium. Tanquam enim optimus quidam domus dispensator: partim perfecit: partim imperfectum reliquit. ut per hec de uniuerso incredulis rationem redderet.

56.2.2 ita et deus tanquam domum quandam ruinam minantem: corpus nostrum conglutinat et perficit. manum aridam sanat: dissoluta membra corroborat: claudos dirigit: leprosos mundat: egrotos excitat: debilia crura confirmat: mortuos ad uitam reuocat: lippos oculos purificat: non habentibus largitur.

56.2.3 Que omnia cum naturalis sint imbecillitatis: meliora christus efficiens: suam indicat potestatem. Hanc autem particulam. Vt manifestetur gloria dei de se: non de patre: dicit.

56.2.4 Patris enim gloria manifesta erat. Nam cum ex limo formatum a deo hominem audissent. ideo christus nunc oculum finxit.

56.2.5 Si enim dixisset. Ego ex terra formaui hominem: arduum uisum esset auditoribus. re autem ostensum iam negari non poterat.

56.2.6 Quamobrem ipse in sputo puluere: et commixto absconditam gloriam manifestauit. Neque enim paruum erat: ut creature opifex putaretur.

56.2.7 Ab hoc enim et alia aggressus est: et a parte: totum est creditum. Maioris nanque fides minus etiam confirmat.

56.2.8 Vniuerse enim creature homo est prestantissimus: et inter membra nostra oculus. Propterea non simpliciter: sed hoc modo oculos effinxit.

56.2.9 Nam licet portione paruus sit: maxime tamen necessarius ut inquit Paulus. Et si dixerit auris non sum oculus: non sum de corpore. noneras1530: num ideo non est de corpore.

56.2.10 Quecunque enim in nobis sunt: diuine sunt sapientie indicium: multomagis oculus qui totum corpus gubernat ac regit. Oculus ornat. non os tantum. sed totum corpus. Oculus lucerna est omnium membrorum.

56.2.11 Quod enim sol mundo: hoc oculus corpori. Extincto sole omnia perduntur et perturbantur. ita amissis oculis: pedes inutiles sunt: et manus: et animus.

56.2.12 Corrumpitur enim cognitio. his deum cognouimus. Inuisibilia enim ipsius a creatura mundi: per ea que sunt intellecta conspiciuntur.

56.2.13 Non enim corporis lucerna tantum oculus est. sed anime potius. Quare ut in regio quodam loco in altiore corporis parte: sedem sortitus est: et ceteris prefertur sensibus.

56.2.14 Hunc igitur formauit christus. et ne materia eum nunc: neque in principio luto indiguisse arbitraretis. quigrif1470 fol. 3r enim maiora cum nihil essent sine materia effecit. longe magis et hec effecisset.

56.2.15 Vt ergo intelligas non necessitatis causa hoc fecisse. sed esse eorum que in principio facta sunt opificem. illato luto inquit. Vade et lauare ut intelligas nihil mihi luto opus esse: ad fingendos oculos. sed ut manifestetur in eo gloria mea.

56.2.16 Quod autem de se dixerit ut manifestetur gloria dei: addidit. Me oportet facere opera eius qui misit me. hoc est manifestare meipsum:

56.2.17 et facere eadem que pater. non similia. sed eadem: quod maioris est conuenientie: neque de iiseras1530: his eciam que uel minimum differunt dici potest.

56.2.18 Quis ergo contradixerit cum eadem que pater operatus sit? Neque enim tantum finxit oculum aut aperuit sed uisum largitus est: quod sane argumentum est eciam animam inspirandi:

56.2.19 qua non operante: oculus eciam perfectus minime uidere potest quare:

56.2.20 et anime uigorem et membrum arteriis: neruis uenis sanguine: et ceteris omnibus ex quibus corpus nostrum constat perfectum largitus est.

56.2.21 Me oportet operari dum dies est. Quid hoc significat? Quam habet consequentiam?

56.2.22 Sane magnum hoc est: donec dies est. dum licet hominibus in me credere: dum hec durat uita laborandum est. Venit nox. hoc est futurum tempus. Quando nemo potest operari.

56.2.23 Non dixit quando non potero operari. sed nemo potest operari. Id est quando non est amplius fides neque labores neque penitencia.

56.2.24 Quod enim opus fidem appellet: dicunt ei. Quid facimus ut operemur opera dei? Respondet hoc est opus dei: ut credatis in eum quem ille misit.

56.2.25 Quomodo ergo hoc opus nemo potest tunc operari? quoniam fides non est. sed uelint nolint omnes acquiescent ueritati.

56.2.26 Verum ne quis ad ambicionem hec referret: eorum gratia omnia facere profitetur: qui in hac tantum uita habent credendi potestatem: et nusquam alibi quicquam sibi possunt proficere.

56.2.27 Ideo neque accedentem ad se cecum curauit. Nam quod curari mereretur: et si uidisset credidisset et procurrisset ad Iesum.

56.2.28 neque si presentem a quoquam audisset: accedere neglexisset. ex sequentibus constat ex eius uidelicet fortitudine et fide.

56.2.29 Poterat enim secum cogitare et dicere. Quid hoc? lutum fecit: et liniuit oculus meos: et dixit. Vade lauare. non potuit me prius curare et inde ad siloam mittere?

56.2.30 sepenumero illic me laui: et multi mecum: et nihil profeci. Siquid posseteras1530 p. 924: coram ostendissetgrif1470 fol. 3v quemadmodum et Neeman aduersus Heliseum dicebat.

56.2.31 iussus enim lauare se in iordanemeras1530: Iordane non credidit. cum magna esset tunc Helisei opinio.

56.2.32 cecus autem non diffidit uerbis Ihesu: neque contradixit: neque quicquam cogitauit huiusmodi. Quid lutum illinere oportuit? hoc potius cecum redderet.

56.2.33 Quis unquam hoc pacto curatus est? Nihil tale reputauit. Ecce fides firma et prompta. Venit nox:

56.2.34 quod indicat post crucem. impios sibi cure futuros et multos alliciendos.

56.2.35 Adhuc dies est post quem penitus eos abscindit: ut statim significat. Quamdiu in mundo sum lux sum mundi: quod et alio in loco dixit. Credite donec lux uobiscum est.

56.3.1 Cur ergo Paulus noctem presentem uitam appellauit christus diem.

56.3.2 idem dicit non uerbis sed sententia? Inquit enim nox precessit dies autem appropinquauit.

56.3.3 Noctem presentem uitam appellat. quoniam in tenebris uersamur: uel propter eius ad diem illam comparationem. christus autem noctem futurum tempus appellat. quoniam peccatores nihil operari poterunt.

56.3.4 Nox a Paulo presens uita appellatur. quia in tenebris sunt: qui in peccatis et incredulitate degunt.

56.3.5 Quamobrem fideles alloquens ait. Nox precessit. dies autem appropinquauit. ac si luce illa essent fruituri: et noctem ueterem uitam intellexit. Abiciamus inquit opera tenebrarum.

56.3.6 Ecce quod illis noctem esse dixit. quare prosequitur: ut in die honeste ambulemus. ut lucem illam consequamur. Nam si huius seculi lux tam pulchra est: considera qualis illa futura sit.

56.3.7 quanto enim solaris lux lucerne lumen excedit: tanto: immo longe magis illa solarem.

56.3.8 quod inde significauit. Sol obscurabitur: ad illius uidelicet splendoris comparationem: ut non appareat.

56.3.9 Quod si in hac uita ut splendidas nobis domos: et salubres comparemus magnam pecuniarum uim edificando anxii consumimus: considera qui nobis subeundi sint labores: ut clarissimam nobis in celis domum edificemus. ubi lux illa ineffabilis:

56.3.10 hic enim et pugne et contentiones de terminis et pietibus: illic minime. nulla inuidia: nullus liuor: nulla de limitibus contentio.

56.3.11 et hec sine dubio relinquenda: illa perpetuo permansura sunt. hoceras1530: haec tempore consumitur et multis subiecta est periculis: illa perpetuo manet. hanc pauper sibi comparare non potest illam duobus potest obolis quiuis emere. ut uidua illa.

56.3.12 Quamobrem quoniameras1530: quam molestissime fero: quod tot nobis bonis propositis desidemusgrif1470 fol. 3r: animo deficimus. et ut hic splendide habitemus omnia facimus. ut autem in celo paruum uel comparemus hospitium: nihil curamus: uel laboramus.

56.3.13 Dic queso ubi hic domum habere uelles in deserto: an in aliquo paruo opidulo? Non puto. sed in regiis: et magnis ciuitatibus: ubi et rerum copia et maior nobilitas.

56.3.14 Ego tibi talem ciuitatem propono cuius opifex et autor deus est. in qua domum minori quam hic sumptu: minori labore condere atque edificare poteris.

56.3.15 Edificant eam manus pauperum: hec optima edificatio summa sapientia: sicut quam hic facimus summa dementia.

56.3.16 Etenim si quis te in persidem: uisurum regionem illam: et mox reuersurum duceret: iuberetque: ut illic domum strueres. nonne eius amentiam reprehenderes: ac si inutilem suaderet impensam?

56.3.17 cur non idem in hoc mundo facis: quem paulopost relinques? Sed filiis relinquam inquies. at illi paulopost te etiam sequentur:

56.3.18 nonnunquam precedent: itidem et eorum posteri: quod etiam te anxium reddet. cum heredes tuos non diutius possessuros uideas.

56.3.19 illic autem nulla huiusmodi suspitio sed immutabilis: et tibi et filiis. et nepotibus manet possessio si eandem uirtutem imitabuntur.

56.3.20 Illam domum christus edificat: quo edificante non opus est alium opificem accersere: neque ulterius laborare. Cum deus opus faciendum suscipit quid amplius curandum?

56.3.21 ille necessaria colligit ille opus erigit. neque hoc tantum mirandum. sed quod etiam satis superque optimum: et supra quam optare possis edificium construit. quippe qui optimus opifex est: et maxime tue studet utilitati.

56.3.22 Et si pauper es et uolueris hanc domum edificare: nullam tibi pariet inuidiam. nemo enim inuidus illud domicilium intuetur. sed angeli tuis bonis letantur.

56.3.23 nemo illud contempnere poterit: nemo hoc morbo laborans illic habitat. Vicinos ibi sanctos: Paulum Petrum prophetas: martires: angelorum cetus et archangelorum habebis.

56.3.24 Quibus rationibus omnia nostra in pauperes conferamus: ut illa habitacula consequamur.

56.3.25 gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi. per quem et cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in seculaeras1530: secula seculorum, Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY