Omelia LVIII

58.1.1 Dicuntgrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 927 ergo ceco iterum. Tu quid dicis de illo qui aperuit oculos tuos? Ille autem dixit. Quia propheta est. Non crediderunt ergo iudei.

58.1.2 Scripture non simpliciter neque temere. sed quamdiligentissime legende sunt. ne quis scrupulus oboriatur.

58.1.3 etenim non immerito hoc in loco quispiam dubitaret. Cur cum dixerint hic homo a deo non est. quia sabbatum non custodit: inde eum interrogarint. Tu quid dicis de illo qui aperuit tibi oculos:

58.1.4 et non qui soluit sabbatum. At excusationem pro accusatione posuerunt. Quid ergo dicendum? Non sunt hi qui dicebant.

58.1.5 Hic non est a deo. sed qui dissentiebant dicentes. Homo peccator non potest hec signa facere.

58.1.6 Cum ergo magis uellent illis silentium imponere: ne christum defendere uiderentur: eum qui eius uirtutem in se expertus erat in medium adducunt et interrogant.

58.1.7 Tu autem intuere pauperis sapientiam: que ceteros superauit. Confessus est prophetam esse: neque prauum iudeorum iudicium ipsum perterrere potuit. cum dicerent.

58.1.8 Quomodo potest esse hic a deo qui sabbatum non custodit. Et non crediderunt iudei quod cecus fuisset et uidisset: donec uocauerunt parentesgrif1470 fol. 3r eius: qui uiderat.

58.1.9 Tu autem considera quot modis miraculum tegere: et abolere conantur. Verum huiusmodi est ueritatis natura: unde magis oppugnatur: inde magis confirmatur. et quo magis obtegitur: eo clarior euadit.

58.1.10 aliter non esset hoc creditum miraculum: quod perinde ac si omnes id predicare conati essent. et Christi studiosissimi fuissent ita claruit.

58.1.11 Etenim eum etiam postmodum calumniari temptarunt dicentes. Quomodo aperuit tibi oculos? quasi dicerent. Nunquid magia aliqua?

58.1.12 quod alibi cum sanandi modum intelligere nequiuissent: calumniati sunt. in beelzebub principe demoniorum eicit demonia.

58.1.13 hic ad sabbati solutionem confugiunt: et quod peccator est.

58.1.14 Atqui superius eum interficere et opera eius arguere temptarent: audenter eos interrogauit. Quis ex uobis arguet me de peccato.

58.1.15 et nemo respondit. nemo eum blasphemie arguit. cum se sine peccato profiteretur. Quod si in aliquo argui potuisset: minime tacuissent.

58.1.16 Nam qui dicentem se ante Abraam esse lapidibus petierunt. et a deo non esse: et se a deo esse: gloriati sunt: cum essent homicide.

58.1.17 et tot miracula facientem deo contrarium: et sabbatum non custodire obiecerunt. si uel umbram aliquam criminandi habuissent: non sane tacuissent.

58.1.18 Quod si propterea peccatorem uocant: quoniam sabbatum soluere uideretur: friuolum profecto hoc crimen: et multam eorum arguit temeritatem.

58.1.19 Quamobrem his distracti rationibus: impudentius quoddam: aggrediuntur. Non crediderunt inquit quod cecus fuisset et uidisset.

58.1.20 quomodo ergo accusabant: quod sabbatum non custodiret? certe tanquam credentes. Nonne multitudini et uicinis qui eum cognoscebant: credidistis?

58.1.21 sederas1530 p. 928 ut dixi mendacium: et si oppugnare ueritatem uideatur: seipsum tamen detegit. et ueritatem reddit clariorem: ut in presentia contigit.

58.1.22 Ne quis enim diceret nihil certi uicinos: et qui eum uiderant attulisse. sed fuisse assimilem: aduocant parentes: et inuiti miraculum uerum confirmarunt.

58.1.23 Nam parentes maxime eum norant. et cum eum perterrere non possent quin audenter acceptum publicaret beneficium: per parentes infirmare miraculum arbitrati sunt.

58.1.24 Et uide interrogationis prauitatem aduocatis in medium parentibus: ut metum incuterent uehementia quadam: et indignatione interrogant. hic est filius uester:

58.1.25 et non dicunt: qui cecus fuerat. sed quem uos dicitis: quia cecus natus est. ac si malefacerent. et opera christigrif1470 fol. 3v confirmarent. O scelestos: et plusquam scelestos

58.1.26 et quisnam pater ita de filio mentiri optaret? tantum non dicentes quem uos cecum fecistis: imo et ubique cecum predicastis. quomodo nunc uidet? O dementiam.

58.1.27 uestra hec malignitas. uestrum commentum. Dupliciter ergo ad negandum eos impellere conantur. dicendo. et quem dicitis. et quomodo uidet.

58.2.1 De tribus itaque parentes interrogati. An filius eorum esset. Si cecus fuisset. Et quomodo uidet. Duo tantum confitentur. tertium se nescire dicunt.

58.2.2 ut magis ueritas probaretur. ut nemo preter ipsum curatum: et maxime ad id testandum idoneum: rem ipsam confiteretur.

58.2.3 et quonam modo ad gratiam locuti essent parentes: qui eorum que norant: aliqua conticebant propter metum iudeorum. Quid ergo dicunt?

58.2.4 Quod hic est filius noster scimus: et quod cecus natus sit. quomodo autem nunc uideat: aut quis aperuerit eius oculos: nos nescimus. ipse etatem habet. ipse de se respondebit.

58.2.5 Dignum fide dicunteras1530: ducunt ad sui excusationem: non est puer: neque desipit: potest de seipso testimonium perhibere. hoc autem dicebant propter metum iudeorum.

58.2.6 Ecce quomodo iterum euangelista eorum mentem sententiamque exponit. Hec dico quia cum superius dixerunt quod equalem se deo faceret:

58.2.7 quod si ea non Christi. sed iudeorum fuisset sententia: addidisset sane euangelista ita iudeos intellexisse.

58.2.8 Cum ergo parentes rursum ad sanatum eos remisissent: iterum inclamant et palam atque impudenter. non quidem dicunt: Nega christum te sanasse. sed pietatis umbra id temptant. Da inquiunt gloriam deo.

58.2.9 Nam si parentibus dixissent. negate filium uestrum esse et cecum natum perquam ridiculum fuisset. itidem si huic negare suasissent: manifesta fuisset impudentia.

58.2.10 Quare non sic dicunt. sed alia aggrediuntur uia. Da gloriam deo: confitere nihil christum in te operatum. Nos scimus quia hic homo peccator est.

58.2.11 Quare ergo ipsum non reprehendistis cum diceret. Quis me arguet de peccato? Vnde eum scitis peccatorem?

58.2.12 et cum ille non dedisset et obuiam Christo factus non propterea reprehensus est. sed rogauit eum christus. Credis in filium dei?

58.2.13 ut intelligas ita dari gloriam deo. Quod si non esset equalis patri non esset equalis gloria sed cum idem qui patrem honorat: honoret et filium: merito non arguitur cecus.

58.2.14 Cum ergo exspectarent iudei ut parentes miraculum negarent: nihil tale dixerunt. Cum uero nihil se ex eo consecutos uident: iam peccatoremgrif1470 fol. 3r esse calumniantur.

58.2.15 Respondit ille. Si peccator est nescio. unum scio quod cum cecus essem nunc uideo. Nunquid timuit cecus? Minime:

58.2.16 et quomodo qui prophetam asseuerat nunc dicit si peccator est nescio? Non ita sibi persuadebat:

58.2.17 neque suis uerbis purgandumeras1530: purgando eum a criminibus. neque propter acceptum beneficium excusandum. sed a re ipsa testimonium afferendum satius ducit.

58.2.18 Nam si post multa uerba dicente eo quod nisi esset dei cultor non potuisset hec signa facere: ita indignati sunt ut dicerent. In peccatis natus es totus et tu doces nos.

58.2.19 si hoc a principio dixisset: in quam prorupissent insaniam? Si peccator est nescio quasi dicat. Nihil de hoc in presentia dico.

58.2.20 Nihil pronuntio. illud quidem manifeste noui et affirmare possum. Si peccator esset non hec faceret. quibus uerbis neque se: neque testimonium suum suspectum reddidit quod ad gratiam loqueretur. sed rem ipsam testificaretur.

58.2.21 Neque enim efficere poterant quin miraculum fecerit. illi autem iterum ad priora reuertuntur: modumque curationis diligentius percontantur:

58.2.22 more canum uenatione sibi proposita: nunc huc nunc illuc discurrentes et ad eundem redeuntes locum. ut assidua percontatione eum ad suam trahant uoluntatem et aiunt.

58.2.23 Quid fecit tibi? quomodo aperuit oculos tuos? Ille confundens eos: acrius iam inuehitur. Donec enim miraculum disquiri et iudicari oportuit: uerecundius locutus est.

58.2.24 cum autem planeeras1530 p. 929 patuit: bona causa fretus: eos audacter aggreditur: aitque Dixi uobis semel: et me non audistis. quid amplius uultis audire?

58.2.25 Considera mendici aduersus scribas et phariseos fidutiam: tam ualida est ueritas: tam imbecille mendacium.

58.2.26 illa enim etiam imbecilles corroborat. et claros reddit. hoc etiam fortes deprimit atque debilitat. Quasi dicat mendicus:

58.2.27 Verbis meis non attenditis: ideo nihil amplius dicam neque respondebo. cum me sepius frustra interrogaueritis: neque ut rem sciatis uelitis audire. sed ut audita calumniemini.

58.2.28 Nunquid et uos uultis discipuli eius fieri. Iam se discipulis adnumerat. hoc enim significat nunquid et uos? eos preterea arguit. et uituperat et merito sane.

58.3.1 cum enim intelligeret hoc eos maxime ledere. ideo ita locutus est. indicium sane fidentis animi: et ad superna euolantis: et illorum contemnentis insaniam. Ad hec eius maximam ostendit dignitatem: cui maxime fidit. et quod quem admirari et colere deberent eum contumeliagrif1470 fol. 3v afficiunt.

58.3.2 ille tamen non afficitur. sed quod ipsi ad contumeliam faciunt: honoris loco accipit. Tu discipulus illius inquiunt. nos autem Moisi sumus discipuli.

58.3.3 Sed non sequitur. non enim Moisi: nec christi estis. Si Moisi essetis: essetis et Christi. Idcirco superius inquit christus. Si crederetis Moisi: crederetis et mihi. de me enim ille scripsit.

58.3.4 Cum enim ad hos semper sermones confugerent. Nos scimus quod Moisi locutus est deus. cuius testimonio?

58.3.5 maiorum aiunt nostrorum. sed nonne maioris autoritatis est: qui hec per signa confirmat quam maiores uestri? nam eteras1530 om. a deo uenit et celestia loquitur.

58.3.6 Et non dixerunt nos audiuimus quod Moisi locutus est deus. sed scimus. Et audita uos iudei scire asseueratis. uisa autem auditis minora arbitramini.

58.3.7 Atqui illa quidem minime scitis sed audistis. hec non audistis sed scitis.

58.3.8 Cecus autem in hoc enim inquit est mirabile: quod uos nescitis unde est: et talia signa facit: quod homo non insignis aput uos: neque clarus: neque gloriosus: hec possit. ut sit ubique manifestum deum esse: neque ullo humano eget auxilio.

58.3.9 Scimus autem quod deus peccatores non exaudit. Cum enim antea dixissent. Quomodo potest homo peccator hec signa facere: eorum nititureras1530: innititur sententie: et eadem uerba commemorat.

58.3.10 Opinio mea inquit et uestra consentit: in ea permanete. Et intuere uiri prudentiam. Semper in ore habet miraculum. quod cum capere non posset ab eo ratiocinatur.

58.3.11 Vides illa uerba. si peccator est nescio non esse dubitantis? Absit. norat enim non esse peccatorem.

58.3.12 Ecce nunc tempori quomodo respondet. Scimus quod peccatores deus non exaudit. sed si quis dei cultor est et uoluntatem eius facit.

58.3.13 ubi non modo eum a peccatis absoluit sed acceptissimum deo: et omnia dei opera facientem demonstrat. Nam cum se iudei dei cultores dixissent: ideo addidit: et uoluntatem eius facit. quasi dicat.

58.3.14 Non satis est deum cognoscere. Inde miraculum extollit. A seculo non est auditum: quod aperuit quis oculos ceci nati.

58.3.15 Si ergo confitemini deum non exaudire peccatores: et hic signum fecit: quale nemo unquam alius: constat omnia uirtute assecutum que humanam longe exuperat.

58.3.16 Ad quem iudei. In peccatis natus es totus. et tu doces nos? Donec eum negaturum sperarunt: dignum cui crederent existimarunt: et semel atque iterum eum uocarunt.

58.3.17 Quod si ei non credendum ducebatis. cur aduocastis? cur iterum interrogastisgrif1470 fol. 3r? Cum uera locutus est (et ideo maxima erat admiratione obseruandus) tunc accusant.

58.3.18 Quid autem signat. in peccatis natus es totus? exprobrant ei cecitatem. Ac si dicant. A prima etate in peccatis es: quasi ideo fuisset cecus: Quod non sequebatur.

58.3.19 quem consolatus christus ait. In iudicium ego ueni ineras1530: in hunc mundum: ut non uidentes uideant: et qui uident ceci fiant. In peccatis natus es totus et tu doces nos?

58.3.20 Et quid dixerat? Nunquid suam sententiam attulerat: et non potius communem. cum inquit. scimus quod deus peccatores non exaudit?

58.3.21 Et eiecerunt eum foras. Ecce ueritatis preconem: quomodo sapientiam non impedit paupertas?

58.3.22 Vides quot audiuit a principio et quot pertulit et quomodo uerbis et operibus testatus est?

58.4.1 Hec scripta sunt ad imitationem nostram. Nam si is qui christum non uiderat: ante eius hortationem tantum confirmatus est: ut in conspectu totius populi homicide: furentis: insani: et eius uoce christum damnare cupientis:

58.4.2 nec assensus sit nec acquieuerit: sed perquamfidenter eorum os obstruxerit: et expelli maluerit quam subticere ueritatem:

58.4.3 quanto magis nos: qui tam diu in fide uiximus: qui per fidem tot miracula intuiti sumus: qui maiora quam ille accepimus beneficia: qui interioribus oculis arcana misteria conspicamureras1530 p. 930?

58.4.4 Nos igitur in tantum uocatos honorem: incredibilem pro christo fidutiam pre nobis ferre oportet: contra eos qui aliquid accusare et loqui aduersus christianos moliuntur. eorum lingue cohibende sunt. neque temere eis parcendum.

58.4.5 Hoc autem facere poterimus si confidemus: si scripturis operam dabimus: neque eas audire neglexerimus.

58.4.6 Nam si quis attentionem huc ingressus adhibuerit: etiam sine domestica lectione: annuo spatio satis proficere poterit. Neque enim hodie unum cras aliud legimus. sed semper idem.

58.4.7 Verumtamen nonnulli tam misere affecti sunt: ut diutius audiendo: ne nomina quidem librorum intelligunteras1530: intelligant. nec pudet: nec uerentur tam negligenter in dei contionem ingredi.

58.4.8 Quod si citharedus uel saltator uel mimus aliquis ad scenam aduocaret ciuitatem: omnes frequenter concurrerent: et admoniti gratias haberent. in quo spectaculo diei dimidium consummunt: nulli alii negotio uacantes.

58.4.9 deo autem noseras1530: nos per prophetas et apostolos alloquente: oscitamus: desidemus: allucinamur: et plurimum fastidimus: quare in forum egredimur. in hieme uero cum pluuia et lutum impeditet: domi sedemusgrif1470 fol. 3v:

58.4.10 ateras1530: aut in theatris. sine tecto quo a pluuia defendamur. Maxima pars imbre: uento: frigore: luto: uie longitudine contempta: insani perstiterunt. nulla eos causa domi continet: nulla quin ad spectacula frequentes confluunteras1530: confluant prohibet:

58.4.11 huc sub tectum sine frigoris et pluuie iniuria ad anime sue salutem nemo ea alacritate concurrit. Sunt ne hec tolleranda?

58.4.12 Ideo in illis apprime edocti: in necessariis quam pueruli imperitiores sumus. Quod si quis te aut aurigam aut saltatorem uocaret: contumeliam id duceres: eamque pro uiribus propulsares.

58.4.13 ire autem ad eorum spectacula non recusas. et cuius artis nomen fugis: eam fere omnem persequeris.

58.4.14 Cuius autem et nomen et res: hoc est: esse et uocari christianus profiteris. quid nam sit non intelligis. Quid hac dementia peius?

58.4.15 Hec frequenter uobis dicere statui. uerumtamen ueritus sum ne frustra et sine fructu mihi odium comparem.

58.4.16 Video enim non iuuenes tantum. sed et senes insanire. quorum gratia maiorem in modum erubesco: cum uideo uirum canitie uenerabilem eam labefactantem et filium secum trahentem.

58.4.17 Quid hoc magis ridiculum? Quid indignius? filius a patre impudentiam discit.

58.5.1 Moredent hec uos uerba: hoc et ego uolo. Verba uos merore afficiant: ut per opera a turpitudine liberemini.

58.5.2 Sunt enim nonnulli multo iiseras1530: his frigidiores: quos illorum non pudet. sed pro re multa uerba faciunt: quos si rogaueris quis Amos sit: quis Abdias: quot prophete. quid respondeant nesciunt.

58.5.3 De equis: aurigis: sophistis: rhetoribus quamuis reddunteras1530: reddant rationem. Inde que hinc iactura: quod detrimentum sequatur: interrogant.

58.5.4 Propterea ingemisco quameras1530: quoniam quod sit damnum: quod malum: non intelligitis. Dedit tibi uitam deus: ut se coleres. tu eam incassum et inutiliter consumis. Queris quod sit damnum.

58.5.5 Si uel parum argenti amiseris. id omnino damnum appellas. Sin totos dies in diaboli operibus consumpseris nihil amisisseeras1530: omisisse opinaris. opus est in sacrificiis et precibus uitam omnem impendere.

58.5.6 Tu ad clamores: perturbationes: obscena uerba: contentiones: intempestiuas uoluptates: magicas: in tuum conuerteriseras1530: conuertis detrimentum:

58.5.7 et cum hec commiseris: quod damnum acceperis interrogas: neque intelligis omnia potius amittenda: quam tempus. Aurum amictis: poterit recuperari. amissum tempus difficulter.

58.5.8 Breue nobis in presenti uita tempus prestatur: quo nisi in necessariis utemureras1530: utamur: quid illuc migrantesgrif1470 fol. 3r faciemus.

58.5.9 Dic queso si cui filiorum tuorum preciperes ut aliquam artem disceret ille autem uel domi uel alibi tempus frustra contereret. posset ne aput magistrum excusari?

58.5.10 Nonne diceret. conuenimus. tempus statuisti. Si tibi non cure est ut aput me arti incumbat filius: quomodo eum erudiemus?

58.5.11 Hec et uobis dicenda sunt. Nam exiget a nobis deus rationem. Vobis inquiet tempus dedi: ut pietatem: ut recte uiuendi artem erudiremini: cur incassum et inutiliter hoc tempus consumpsistis? Cur preceptorem frequenter non petiistis: neque doctrine uacastis?

58.5.12 Quod autem doctrina sit dei cultus audi prophetam cum inquit. Venite filii audite me. timorem domini docebo uos. Et iterum. Beatus uir quem tu erudieris domine: et in lege tua docueris.

58.5.13 Cum uero tempus inutiliter consumpsisti quam habebis excusationem? et qua gratia nobis breue tempus prescripsit deus?

58.5.14 O stultitiam o insipientiam: pro quo maxime gratie habende sunt: quod labores nobis et sudores minuit: quod requiem nobis et eternitatem largitur. id et reprehendis et molesto fers animo.

58.5.15 Sed nescio quomodo in tam longumeras1530 p. 931 sermonem uenimus: qui iam finem desiderat. Nostre nanque imbecillitati et miserie tribuendum est: quod longiusculam fastidimus orationem.

58.5.16 in spectaculis autem a meridie ad noctem immorati: cum funalibus domum reuertimuseras1530: reuertimur. Sed ne semper uos accusemus hoc nobis impendite beneficium: ut aliis omissis omnibus: his incumbatis.

58.5.17 Vestro enim lucro et nos lucrabimur gaudium: letitiam: laudem: preterea et remunerationem.

58.5.18 Omne autem lucrum uestrum erit: quod tam stulte ante hac saltationibus dediti propter timorem dei et hortationem: nostram: uos morbo illo liberaueritis et uinculis solutis ad deum festinaueritis.

58.5.19 Neque illic tantum mercedem. uerum etiam in hac uita ueram consequimini uoluptatem. Eiusmodi namque uirtus est: ut cum futuro premio in presenti quoque uitam nobis suauissimam suggerat.

58.5.20 Pareamus ergo scripture diuine preceptis: ut et presentibus et futuris fruamur bonis. Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi cumeras1530: cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in seculaeras1530: secula seculorum, Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY