Omelia XL

40.1.1 Sigrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 877 ego testimonium perhibeo de meipso: testimonium meum non est uerum. Alius est qui testimonium perhibet de me: et scio quia uerum est testimonium eius quod perhibet de me.

40.1.2 Qui metalla fodere aggreditur artis ignarus: auri uenas non inuenit. sed confunditur: et laborem subit incassum.

40.1.3 ita qui diuinarum scripturarum ordinem non intelligunt: qui earum proprietates: qui leges: non disquirunt. sed omnia ad uerborum sonum accipiunt: aurum terre confundentes: nunquam reconditum in iiseras1530: his thezaurum assequntur.

40.1.4 Hoc mihi in mentem uenit quoniam propositus nobis locus est multi auri plenus: quod tamen non omnibus in promptu est. sed arcana quadam obscuritate obrutum.

40.1.5 Quamobrem effodiendo et diligenter purgando: ad uerum sensum perueniendum est. Quis enim non statim perturbaretur audiens christum dicentem. Sieras1530: Si ego testimonium perhibeo de meipso: testimonium meum non est uerum.

40.1.6 Nam multis in locis de seipso testimonium perhibentem uidemus. siquidem samaritane dixit. Ego sum christus. Et ceco. Qui loquitur tecum ipse est. Et iudeis. Quomodo uos dicitis quia blasphemas: quia dixi filius dei sum?

40.1.7 Et alibi sepenumero. Si ergo hec omnia mendacia sunt. Que nobis salutis spes futura est? unde uerum inueniemus? quando ipsa ueritas dicit: testimonium meum non est uerum?

40.1.8 Hoc autem non modo contrarium uidetur: sed et aliud non minus. Nam et alibi. Si ego testimonium inquit perhibeo de me: testimonium meum uerum est.

40.1.9 Vtrum horum ut uerum recipiam: utrum ut falsum reiiciam? Si uerba ipsa simpliciter accipiantur: neque personam: neque causam perscrutabimur.

40.1.10 Si enim testimonium eius non est uerum: neque hoc uerum. Vtrumque ergo falsum. Quidgrif1470 fol. 3r sibi uult hic sermo?

40.1.11 Diligenter inuigilandum: uel potius diuina gratia opus est: ne nudis uerbis insistamus. Ita heretici in errorem incidunt: neque sententiam: neque audientis habitum inquirentes.

40.1.12 Nisi enim tempora: locos: auditorem et aliieras1530: alia huiusmodi consideremus: multa sequerentur absurda.

40.1.13 Que nam ergo sententia? Dicturi erant iudei. Si tu testimonium perhibes de teipso: testimonium tuum non est uerum.

40.1.14 Idcirco preoccupauit Ihesus. quasi dicat Fortasse dicetis uos mihi non credituros nemo qui repente de seipso testimonium perhibet habet apud homines autoritatem.

40.1.15 Illa autem particula non est uerum. non temere legenda esteras1530 om.. sed ad illorum opinionem referenda. hoc est. Vobis non est uerum.

40.1.16 Non enim ex autoritate sua: sed pro auditorum suspitione loquitur quam arguit. eorum adducens obiectionem.

40.1.17 Verum cum dicit. Si ego de meipso testimonium perhibeo: uerum est testimonium meum: qui sciteras1530: sit et qualis existimari debeat: ostendit. et de se loquens.

40.1.18 Cum enim mortuorum resurrectionem et iudicium adnunciasset: et quod qui credit in ipsum non iudicatur. sed uenit ad uitam. quod sedebit ab omnibus rationem exacturus.

40.1.19 quod equalem habeat patri potestatem: atque uirtutem. hec omnia confirmaturus. necessario eorum primum obiectionem posuit.

40.1.20 Dixi inquit. Sicut pater suscitat mortuos et uiuificat: sic et filius quos uult uiuificat. Dixi: neque pater iudicat quemquam. sed omne iudicium dedit filio.

40.1.21 Dixi honorandum filium sicut patrem: et qui non honorificat filium non honorificat patrem. Dixieras1530 p. 878 qui uerbum meum audit et credit ei qui misit me: non ueniet in iudicium. Sed transiet de morte in uitam.

40.1.22 Quod uox mea mortuos suscitabit. Et qui sunt: et futuri: quod peccatorum rationem exigam ab omnibus. et iuste et pro uniuscuiusque meritis iudico.

40.1.23 Cum igitur hec omnia quidem magna asseruisset: neque iudei credidissent. obscuriora prius adducit.

40.1.24 mox rem confirmaturus quasi ita dicit. Dicetis fortasse me de meipso testimonium perhibere: neque fidem mihi adhibendam.

40.1.25 Quibus uerbis eorum ponens obiectionem: soluit: ostenditque eorum mentis abscondita non ignorare. Ita primum uirtutem suam indicat:

40.1.26 inde probationes affert perquam manifestas. triplex testimonium ad uerborum suorum. probationem adducens. opera sua: patrem testem: Iohannis preconium. et primum imbecillius.

40.1.27 Cum enim dixisset. Alius est qui testimonium perhibet de me. Subdidit. Vos misistis ad Iohannemgrif1470 fol. 3v: et testimonium perhibuit ueritati.

40.1.28 Quod si non est uerum testimonium eius quomodo dicit. Scio quod uerum est testimonium Iohannis. et testimonium perhibuit ueritati?

40.1.29 Ecce manifeste constat: cum dixit testimonium meum non est uerum: secundum illorum opinionem locutum.

40.2.1 Quid si ille ad gratiam testatus est?

40.2.2 Ne hoc dicereteras1530: dicerent non inquit Iohannes testimonium perhibuit de me. sed prius uos misistis ad Iohannem. Non misissetis nisi dignum arbitraremini: cui fides esset adhibenda.

40.2.3 Et quod maius est non miserunt interrogatum de christo Iohannem. sed de seipso. Cuius igitur in propriis rebus testimonium fide dignum putabant. longe magis: in alienis.

40.2.4 Siquidem non ita de seipso locutus: ut de altero quispiam creditur. Iohannes autem tante apud iudeos erat opinionis: ut de se alterius non indigeret testimonio.

40.2.5 Non enim qui missi sunt dixerunt quid dicis de Christo? sed tu quis es? Quid dicis de teipso. Adeo ipsum admirabantur. Hoc totum significauit Ihesus his uerbis. Vos misistis ad Iohannem.

40.2.6 Propterea euangelista: non missos tantum dixit. sed missorum personas diligentius exponit. non ex infima plebe uiros: non abiectos et uiles: non qui corrumpi et decipi possent. sed sacerdotes et phariseos: qui sane eius uerba intelligerent.

40.2.7 Ego autem non ab homine testimonium accipio. Qua ergo gratia Iohannis adducis testimonium? Non erat hominis Iohannis testimonium. Qui misit me inquit baptizare in aqua: ille mihi dixit.

40.2.8 Erat itaque dei: non Iohannis testimonium. Nam ab eo id didicerat. Sed ne dicerent: unde a deo didicit? et reprehenderent maiorem immodumeras1530: in modum. ad eorum suspitionem respiciens imponit silentium.

40.2.9 Neque enim credibile erat: Multos scire id Iohannem a deo accepisse. sed tanquam ipse ex se diceret: fidem ei adhibebant. Ideo inquit ego non ab homine testimonium accipio.

40.2.10 Sed ne dicerent. Si non accipis ab homine testimonium cur adducis? Vide quo pacto obiectioni occurrit. Sed hoc dico ut uos salui sitis.

40.2.11 Hoc est. Ego hominis non indigeo testimonio: cum deus sim. uerum cum Iohannes tante apud uos autoritatis sit: cum tanquam prophetam admiremini

40.2.12 (etenim ciuitas omnis ad iordanem ipsum auditum effundebatur) mihi autem et miracula facienti non creditis. idcirco eius uobis testimonium in memoriam reduco. Ille erat lucerna ardens et lucens. uos autem uoluistis exultare ad horam in luce eius.

40.2.13 Ne dicerentgrif1470 fol. 3r. Quid ad nos si ille testimonium perhibuit? id nos non recepimus. Recepisse ostendit. Neque enim contemnendos miserunt nuncios: et uoluerunt exultare: adeo illum admirabantur. Neque poterant contradicere.

40.2.14 Illud autem uerbum: ad horam: facilem eorum mutationem: et fluxum: et infirmum studium: indicat. Ego autem habeo testimonium maius Iohanne.

40.2.15 Nam si uelletis rem ipsam et opera meaeras1530 om. considerare: ipsa longe magis uos adducerent ad credendum. cum noletiseras1530: uoletis. ad Iohannem uos relego. Non quod ego indigeam. sed quoniam omnia facio: ut uos alliciam: uos saluos faciam.

40.2.16 Habemus enim operum testimonium Iohanne maius. tamen quod nobiseras1530: uobis proprius est et familiarius: quod uos magis admiramini utor.

40.2.17 [abest]

40.2.18 Lucernam autem Iohannem appellauit: ut ex se lucem non habere. sed a spiritus gratia demonstraret. Quod ad sui differentiam posuit. sed non ita manifeste dixit: quod esset sol iusticie.

40.2.19 sed tantum eos acrius tetigit. quod quemadmodum illum contempserunt: se quoque contemnerent.

40.2.20 Etenim quem tanti faciebant ad horam admirati sunt. quod nisi fecissent quamprimum christo: illius persuasione credidissent. Vt igitur eos omni uenia indignos ostendat: addidit. Ego habeo testimonium maius Iohanne.

40.2.21 quale? Operum: Opera enim inquit. que dedit mihi pater ut perficiam ea. ipsa opera queeras1530 p. 879 ego facio testimonium perhibent de me. quia pater me misit.

40.2.22 Hic paralitici: et filii reguli sanati: et aliorum plurium meminit. Nam diceret fortasse quispiam magnifica Iohannis uerba de Ihesu: ad gratiam dicta:

40.2.23 quamuis neque eiusmodieras1530: huiusmodi de Iohanne uiro optimo et tante apud iudeos admirationis: suspicio oriri posset. Verum opera etiam insanis persuaderent. Ideo eorum adduxit testimonium:

40.2.24 [abest]

40.2.25 et respondet obiectioni: quod non esset a deo qui sabbatum non custodit. Hac gratia inquit. Opera que dedit mihi pater. atqui suapte autoritate ea operabatur. Sed ad maius indicium quod nihil contra patris uoluntatem faceret humilius locutus est.

40.3.1 sed quamobrem non dixit. Opera que dedit mihi pater testantur me equalem patri?

40.3.2 utrunque enim ex operibus ostendisset: et se equalem patri: quod alio in loco his uerbis confirmauit: Si mihi non creditis operibus credite: ut cognoscatis et credatis: quod ego in patre et pater in me est.

40.3.3 Vtrunque inquam ostendisset et se equalem patri: et minime illi contrarium. Quamobrem ergo non ita dixit. sed potiori parte relictagrif1470 fol. 3v minorem posuit? Quoniam id nimium a principio uisum esset.

40.3.4 Nam si longe minus est credi a deo uenisse quam deo equalem esse. alterum enim etiam prophetarum erat. alterum minime.

40.3.5 pro minori tamen magnam adhibet diligentiam: intelligens quod si hoc auditores reciperent? reciperent etiam alterum: et maius memorans testimonium quod minus est posuit: ut et id reciperetur.

40.3.6 Et qui misit me pater ipse testimonium perhibuit de me. Et quo nam pacto? Hic est filius meus dilectus: in iordane: ipsum audite. Sed hoc probatione indigebat.

40.3.7 Iohannis uero testimonium manifestum erat. Ipsi enim ad eum miserant: nec inficiari poterant: et signa similiter uiderant: et ipsum sanatum audierant: et crediderant: et propterea eum accusabant:

40.3.8 Relinquebatur ergo ut patris testimonium demonstraret. Quod confirmaturus inquit. Nec uocem eius unquam audistis. Et quomodo Moises dicit deus locutus est. Moises autem responditeras1530: respondit?

40.3.9 Quomodo Dauid liguam inquit quam non nouerat audiuit? iterum Moises. Si est gens talis que audiuit uocem dei. Neque speciem eius uidistis. Atqueeras1530: Atqui et uidisse eam Hesaias Hyeremias Hyezechiel et alii complures testantur.

40.3.10 Quid ergo inquit Christus? in philosophicam paulatim introducit disciplinam: ostendens deum neque uocem habere: neque speciem: sed esse omni figura: omni uoce superiorem.

40.3.11 Nam sicut dicendo neque uocem eius audistis: non uocem quidem proferre inquit: sed non audiri. ita neque speciem eius uidistis. non formam habere et non uideri.

40.3.12 Verum neutrum id habere: intelligit. Etenim ne se iactatorem appellarent et tantum ad Moysem deum locutum dicerent:

40.3.13 ut dixerunt. Nos scimus quia Moisi locutus est deus. Hunc autem nescimus unde est. inquit. Neque uocem deum habere neque speciem.

40.3.14 Et quid hoc dico? Non modo neque audistis deum neque uidistis sed quod maxime gloriamini que accepistis a deo precepta:

40.3.15 ea habere non potestis gloriari. Ait ergo et uerbum eius non habetis in uobis manens. Hoc est institutiones: precepta legem: prophetas.

40.3.16 nam licet ea deus instituerit. non tamen apud uos sunt: quameras1530: quoniam mihi non creditis.

40.3.17 Nam si ubique scripture mihi necessario credendum testantur. uos autem mihi non creditis eius uocem longe a uobis abesse perspicuum est.

40.3.18 Ideo subdidit quia quem misit ille. huic uos non creditis. Deinde ne dicerent. et quo pacto si uocem eius non audiuimus tibigrif1470 fol. 3r testimonium perhibuit.

40.3.19 His uerbis occurrit. Scrutamini scripturas quia uos putatis in ipsis uitam eternam habere. Ille sunt que testimonium perhibent de me. Scripturarum testimonium adducit.

40.3.20 Atqui et apud iordanem et in monte perhibuit deus testimonium. Non tamen hoc adducit.

40.3.21 Non enim fortasse credidissent. Vocem namque ex monte non audierant. Apud iordanem audierant quideras1530: quod. non tamen attenderant.

40.3.22 Idcirco relegat eos ad scripturas: ubi sit patris testimonium. prius tamen antiqua tollit in quibus gloriabantur tamquam deum uiderint et audierint.

40.3.23 Cum enim consentaneum esset iudeos que in monte facta sunt non credituros: eorum primo suspitionem reprehendit: et consentire scriptureeras1530: scripturis demonstrat: ad quarum eos testimonium relegat.

40.4.1 Hoc nos ex illo aduersus hereticos hinc arma sumamus.

40.4.2 Omnis enim scriptura diuinitus inspirata utilis est ad docendum: ad arguendum: ad corrigendum: ad erudiendum in iustitia: ut perfectus sit homo dei ad omne opus bonum instructus.

40.4.3 Non aliis abundet: aliis careat. hic enim non est perfectus. Que enim utilitas dic queso: cum quispiam intente orationibus uacat non autem affatimeras1530 p. 880 calamitosis miseretur:

40.4.4 uel si miseretur cupidus tamen est: et uiolentus: uel si his abstineat: ad ostentationem abstinet: uel si optimo animo miseretur inde postmodum in superbiam effertur:

40.4.5 uel si humilis sit et ieiuniieras1530: ieiuniis se macerat: auaricie studiis et terre incumbit.

40.4.6 Radix enim et mater omnium malorum auaricia est: hanc formidemus hanc fugiamus. hoc peccatum orbem terrarum perdidit. hoc omnia confudit. hoc a felicissimo christi seruitio nos abduxit.

40.4.7 Non enim potestis inquit seruire deo et mamone. quoderas1530: qui contraria chrysto precipit. Siquidem christus dicit. Da indigentibus. Mamona rape ab indigentibus.

40.4.8 Christus: insidiantibus et calumpniantibus ignoscas. Mamona: qui tibi nullam iniuriam intulerunt: persequaris.

40.4.9 Ille pius esto et mansuetus. hic crudelis et inaniseras1530: immanis. nihil te mouerant lachrime pauperum: ut in illa die seuerum nobis iudicem non conciliemus.

40.4.10 Tunc enim omnia opera nostra in omnium conspectum proferentur: et quos iniuria affecimus: quos spoliauimus: omnem nobis auferent excusationem.

40.4.11 Nam si Lazarus diuitem (non quod ullam ab eo iniuriam acceperit sed quod non inuenerit misericordiam) tam acerrime accusauit: ut nullam consequutusgrif1470 fol. 3v sit ueniam.

40.4.12 quam nam iieras1530: hi consequentur qui non modo nulla in calamitosos misericordia usi sint: sed uim inferunt: et pupillorum diripiunt facultates?

40.4.13 Si qui christum esurientem non pascunt: tantum eos manet supplicium. quid de iis existimandum est: qui rapiunt aliena: qui multis uim inferunt: qui omnia operantur iniuste.

40.4.14 Hanc nos cupiditatem caueamus dilectissimi. Cauebimus autem si iniustos homines: et iniuste locupletatos: qui iam obierunt considerabimus: quorum pecuniis et laboribus alii fruuntur. Ipsi uero igni et suppliciis cruciantur intollerabilibus.

40.4.15 et que nam dementia in hac uita anxie semper et in summis laboribus uiuere: ut mortui penis immortalibus torqueamur. Licet nobis et in hac uita in deliciis eteras1530: et in uoluptatibus uiuere:

40.4.16 quas nihil adeo parit: quam eleemosine conscientia. et cum hinc migrabimus uiciorum sordibus uacuos: bona assequi sempiterna.

40.4.17 Nam sicut malicia et uiuentes et mortuos affligit et torquet: ita uirtus ante celestis regni participationem: sectatores suos et spe bona: et incredibili fouet uoluptate.

40.4.18 Quam ut et in hoc et futuro seculo consequamur bonis operibus muniamur. Sic futuram nobis coronam comparabimus.

40.4.19 gratia et benignitate domini nostri ihesu christi cum quo patri et spiritui sancto gloria in seculaeras1530: secula seculorum, Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY