Omelia LX

60.1.1 Egogrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 934 sum pastor bonus et cognosco oues meas et cognoscunt me mee. Sicut nouit me pater et ego agnosco patrem. Et animam meam pono pro ouibus meis.

60.1.2 Magnum quiddam dilectissimi magnum inquam est ecclesie prelatio: et que multa indiget sapientia: et fortitudine: qualem christus proposuit ut nunquam oues deseramus: ut lupo generose resistamus.

60.1.3 Hec enim inter pastorem est et mercenarium differentia. Alter proprie: contemptis ouibus. alter sua contempta: ouium semper: saluti: inuigilatgrif1470 fol. 3r.

60.1.4 Pastoris ergo exemplo deceptores duos meminit: furem mactantem: et rapientem oues: eteras1530 p. 935 mercenarium permittentem: neque defendentem commissas.

60.1.5 Per illum: Theudam et eius assertores: per hunc: iudeorum magistros signat: qui nullam curam commissis ouibus adhibebant.

60.1.6 Quod superiori tempore Hiezeciel his uerbis insectatus est. Ve pastoribus israel. nonne pascebant semetipsos? nonne greges pascuntur a pastoribus?

60.1.7 sed illi contrarium faciebant. quod maximumeras1530: maximae malitie genus est pluribus rationibus.

60.1.8 Idcirco inquit. neque quod abiectum erat reducebant. neque quod perierat querebant. neque confractum alligabant. neque infirmum consolidabant: quoniam se: non gregem pascebant.

60.1.9 Idem et Paulus significat. Omnes que sua sunt querunt: non que christi Ihesu. Et iterum. Nemo quod suum est querat: sed proximi unusquisque.

60.1.10 Verum ab utroque dissidet christus: cum illis qui in peccatis erant diceret propterea uenisse: ut uitam haberent: et habundantius haberent.

60.1.11 His autem qui oues a lupis rapi negligebant: se propter eas animam ponere: ne oues perirent.

60.1.12 Nam cum iudei ipsum interimere uellent: non propterea destitit a doctrina: neque credentes tradidit. sed perstitit et pretuliteras1530: pertulit mortem.

60.1.13 Ideo frequenter inquit. Ego sum pastor bonus. Que cum nullo utieras1530: niti testimonio uiderentur (Quod enim poneret animam suam non multoeras1530: multum post re monstratum est.

60.1.14 quod autem uitam haberent et habundantius haberent post huius uite migrationem futurum erat)

60.1.15 alterum ab altero confirmat. Hoc est quia dat animam: quod det etiam uitam. Quod et paulus dicebat. Si enim cum inimici essemus reconciliati sumus deo per mortem filii eius: multomagis reconciliati salui erimus.

60.1.16 Et iterum. Qui etiam proprio filio non pepercit. sed pro omnibus nobis tradidit illum: quomodo non etiam cum illo omnia nobis donauit.

60.1.17 sed qua gratia nunc quoque eum non accusant ut superius tu de teipso testimonium perhibes. testimonium tuum non est uerum? Quoniam sepenumero eos silere coegerat: et a signis maiorem de se opinionem concitarat.

60.1.18 Inde ne quis ad illam particulam: et oues uocem eius audiunt: et sequuntur eum: diceret. Quid ad non credentes. audi quid addit. Et cognosco oues meas: et cognoscunt me mee.

60.1.19 Quod et Paulus his uerbis significauit. Non expulit deus populum suum quem predestinauit. Et Moises. Cognouit deus qui erant sui. hoc est quos predestinauit.

60.1.20 Ne autem similitergrif1470 fol. 3v et cognoscere et cognosci crederes. Cognosco inquit measeras1530: oues meas et cognoscunt me mee.

60.1.21 non tamen equaliter. Equalis est patris et filii cognitio: ut inquit. Sicut cognoscit me pater et ego cognosco patrem. Quod nisi sensisset: cur ita dixisset?

60.1.22 cum enim nonnunquam multitudini se connumerasset: et ne more hominis cognoscere putaretur inquit. Sicut nouit me pater et ego cognosco patrem. Tam certo ipsum scio ut ipse me.

60.1.23 Propterea inquit. Nemo cognoscit filium nisi pater: et patrem nisi filius. discretam quandam cognitionem indicans: qualem nemo alias habet. Ego pono animam meam. Hoc frequenter dicit: ut omnis deceptionis tollatur suspitio.

60.1.24 Nam et apostolus cum se uerum magistrum ostendereeras1530: ostenderet: et falsos confundere apostolos: uellet: pericula et mortes adduxit in medium. In plagis supra modum: in mortibus frequenter.

60.1.25 Dicendo enim lux sum et uita. superbiam apud stultos arguere uidebatur. uelle autem mori nullam inuidiam nullum liuorem concipiebat.

60.1.26 Propterea hoc in loco. non dicunt eum de se testimonium perhibere: et uerum non esse. hoc autem uerbo multam curam atque diligentiam indicat.

60.2.1 Etenim alias oues habeo inquit: que non sunt de hoc ouili: et illas oportet me adducere.

60.2.2 Ecce iterum hoc uerbum: oportet: non necessitatis esse. sed futuri omnino significatiuum. Quasi dicat quid admiramini si me he secuture et uocem meam auditure sunt.

60.2.3 cum et alias me sequi et uocem meam audire uideritis tunc maiorem in modum admirabimini. Neque te perturbet quod dicit que non sunt ex hoc ouili.

60.2.4 Differentia enim in lege dumtaxat: ut inquit Paulus. Neque circumcisio aliquid ualet neque preputium. Et illas oportet me adducere.

60.2.5 Vtrosque dispersos et mixtos neque habentes pastorem. hos uidet atque illos. nondum bono adueniente pastore. Inde futuram eorum cognationem predicit. Et erunteras1530: erit unum ouile.

60.2.6 quod iterum Paulus his uerbis significauit. Vt duos condat in semetipso in unum nouum hominem. Propterea me diligit pater quia ego animam meam pono: ut iterum accipiam eam.

60.2.7 Et quid hoc uerbo humilius? Siquidem propter nos dominus noster amandus est: quoniam pro nobis moritur.

60.2.8 Quid igitur. Dic queso: superiora tempora non amauit. sed nunc amare incepit: et nos primum eius amorem conciliauimus? Quid hoc sibi uult?

60.2.9 Cum alienum eum a patre et deceptorem esse: et in detrimentum et iacturameras1530 p. 936 uenisse dicerent: ait Si nihilgrif1470 fol. 3r aliud: uel hoc saltem mihi persuadet ut uos diligam: quod eo quo me amore: uos pater prosequitur: et hac gratia pro uobis morior.

60.2.10 Preterea et illud intendit. quod non inuitus moritur. Neque enim fuisset caritatis officium: et quod ea maxime est patris sententia.

60.2.11 Quod si tamquam homo hoc loquitur noli admirari. Sepenumero enim causam exposuimus: eteras1530 om. idem repetere et molestum est: et superfluum.

60.2.12 Ego pono animam meam ut iterum sumam eam. et nemo tollit eam a me. sed ego pono eam a meipso. Potestatem habeo ponendi eam: et potestatem habeo iterum sumendi eam.

60.2.13 Cum uoluissent aliquando eum interimere: indicat nisi ipse uellet incassum eos laborare: et a primo: secundum confirmat: a morte uideteras1530: uidelicet resurrectionem. hoc enim admirandum est.

60.2.14 Siquidem utrunque nouum fuit: et preter communem consuetudinem. Attendamus ergo diligenter. Potestatem habeo inquit ponendi animam meam.

60.2.15 Et quis non habet hanc potestatem? Quisque enim potest se interimere. sed non ita intelligitur. Quomodo ergo?

60.2.16 Sic habeo ponendi potestatem: ut nemo me inuito id facere possit. quod non contingit nobis. nos tantum interimere nosmetipsos possumus.

60.2.17 sed si in latronum insidias inciderimus: non habemus liberam faciendi quod uolumus potestatem. uelimus nolimus nos interficiunt. christus autem etiam insidiis circumuentus: sui iuris erat: moriendi: nec ne:

60.2.18 Et cum dixisset nemo tollit eam a me: addidit. Potestatem habeo ponendi eam. hoc est. Ego solus habeo hanc potestatem: que uobis non est.

60.2.19 Etenim alii multi: uite nostrieras1530: nostrae sunt domini: quod a principio non dixit. neque enim credituseras1530: creditum esset.

60.2.20 sed cum a re ipsa testimonium confirmarit. cum multis circumuentus insidiis comprehendi non potuerit. sepius enim ex eorum manibus elapsus est. Tunc inquit. Nemo tollit eam a me.

60.2.21 Quod si uerum: et illud sequetur: sponte ad hoc uenisse: per quod et aliud confirmatur. quandocumque uoluerit uitam sumere posse.

60.2.22 Nam si ita mori humanas uires excedit: non est reliquum dubitandum. Quod enim solus esset uitam ponendi dominus: etiam sumendi in sua esse potestate ostendit.

60.2.23 Ecce quomodo a priori secundum confirmat: et a morte indubitatam ostendit resurrectionem. Hoc preceptum accepi a patre.

60.2.24 quod nam? Mori pro mundo. Prius ergo accepit: inde paruit. Prius quid esset faciendum intelligitur: et quis non expers rationis hoc dixerit?

60.2.25 Sed quemadmodumgrif1470 fol. 3v superius dicendo propterea me diligit: spontaneam indicauit uoluntatem: et contrariam amouit suspitionem.

60.2.26 ita hoc in loco: preceptum a patre se accepisse dicens: nihil aliud ostendit quam idem patri uideri: quod ipse facit. ne postmodum eum crucifixum: putarent derelictum a patre: atque traditum: ne ue exprobrarent que tamen exprobrauerunt.

60.2.27 Alios saluos fecit seipsum non potest saluum facere: Et si filius dei es descende de cruce: Neque propterea descendit quoniam filius est dei.

60.3.1 Inde ne audiendo mandatum eum a patre accepisse: id a se alienum esse existimares: prosequitur. Pastor bonus animam suam ponit pro ouibus suis. hinc suas oues et quicquid recte factum est suum opus esse: et precepto non indigere ostendens.

60.3.2 Quod si indigeret. Quomodo a seipso ponere dixisset? Qui a seipso ponit precepto non indiget: et causam cur faciat: affert:

60.3.3 quod scilicet pastor sit et bonus pastor. Bonus autem pastor ad ouium custodiam hortatore non indiget. Quod si in hominibus hoceras1530 om. usuuenit: multomagis in deo. Ideo Paulus inquit. Quod seipsum exinaniuit.

60.3.4 Nihil autem aliud hoc in loco preceptum signat: quam cum patre concordiam. Quod si humiliter et humane locutus est: auditorum imbecillitati tribuendum.

60.3.5 Dissensio itaque facta est inter iudeos: propter sermones hos. Dicebant autem multi ex ipsis. Demonium habet: insaniteras1530: et insanit. Quid eum auditis. Alii dicebant. Hec uerba non sunt demonium habentis. Numquid demonium habens potest cecorum oculos aperire?

60.3.6 Cum enim supra hominem neque secundum communem consuetudinem loquatur: demonium habere dicebant: et quater hoc iam nomine eum appellarunt.

60.3.7 siquidem superius etiam dixerunt. Demonium habes. Quis te querit interficere? Et iterum nonne bene dicimus quoniam samaritanus es tu et demonium habes? Et hoc in loco demonium habet et insanit. Quid eum auditis?

60.3.8 Imo et sepius ea uerba dixisse nihileras1530: uel inde constat: cum inquiunt. Nonne bene diximus. quia demonium habes?

60.3.9 Alii dicebant hec uerba non sunt demonium habentis. nunquid demonium potest cecorum oculos aperire?

60.3.10 Cum a uerbis eos conuincere non possent: ab operibus eum demonium non habere demonstranteras1530 p. 937: Imo ne a uerbis quoque.

60.3.11 Nam si uerba uobis persuadere non possunt: opera reuereamini. Quod si demonium habentis non sunt. sed supra humanam uirtutem: constat diuine cuiusdam esse potentie.

60.3.12 Ecce sillogismum. Quod supragrif1470 fol. 3r hominem operetur: inde constat quod inquiunt demonium habere.

60.3.13 Quod demonium non habeat ex operibus manifestat. Ad que in presentia nihil dicit. Iam enim superius se demonium non habere responderat.

60.3.14 nunc autem minime. Siquidem cum re ostendisset qualis esset de cetero conciteteras1530: conticet.

60.3.15 Neque enim digni erant quibus responderetur: qui demonium habere dicerent: ex iiseras1530: his quibus eum admirari: et deum omnes arbitrari debebant.

60.3.16 Et quid opus erat ut amplius a christo arguerentur: cum inuicem ipsi dissiderent et se reprehenderent?

60.3.17 Ideo nullum uerbum fecit: et omnia equo animo tulit. Neque hac tantum gratia. sed ut nos erudiret mansuetudinem et patientiam.

60.4.1 Hunc nos imitemur. Neque enim tantum conticuit. uerum etiam iterum adest: et interrogatus respondet: et suam indicat prouidentiam:

60.4.2 et demoniacus et insanus appellatus: quibus innumera contulerat beneficia: non semel aut iterum: sed sepenumero: non modo non ulctuseras1530: ultus est: neque remisit beneficia.

60.4.3 sed pro iis: his animam suam posuit: et crucifixus patrem pro his rogauit. Hec nobis imitanda sunt. Hoc pacto christi erimus discipuli. si mansueti erimus: et mitis ingenii.

60.4.4 Vnde autem tales erimus? Si nostra frequenter peccata reputabimus: si lugebimus. si flebimus. Neque enim anima tanti doloris particeps: irritari atque irasci patitur.

60.4.5 ubi fletus ira esse non potest. ubi dolor et contritio longe omnis abit irritatio. Mens enim dolore perculsa non studet elationi. sed amare ingemescit: : amarius flet.

60.4.6 Scimus nonnullos ridere que dicimus: quos ego flere non desino. fletus enim hoc tempus est: planctusque et lamentationum.

60.4.7 Multa et uerbis et re peccamus. qui autem ita peccat in geennam: et ardentem: et igneum fluuium recipitur. et quod omnium grauissimum est regnum celorum amittit.

60.4.8 His igitur nimiseras1530: minis etiam risu et deliciis dissolueris et domino tuo irato et minante nihil curas: nihil uereris: ne tibiipsi supplitium asciscas. Non audis quid quottidie clamatur?

60.4.9 Esurientem me uidistis: et non dedistis mihi manducare. Sitientem et non dedistis mihi bibere. Discedite in ignem paratum diabolo et angelis eius.

60.4.10 Hoc singulis minatur diebus. Sed cibum dedi inquies. Quando et quocies? Decem et uiginti dies. sed per totam uitam egenos pascas oportet.

60.4.11 Nam et uirgines oleum habebant. sed non suffecit eis ad salutem. etenim ipseeras1530: ipsi accenderunt lampadas: excluse tamen sunt a sponso. et merito sane. sciueruntgrif1470 fol. 3v enim ut ante sponsi aduentum extinguerentur.

60.4.12 Propterea multo nobis oleo: multa liberalitate: opus est. Audi prophetam. Miserere mei deus secundum magnam misericordiam tuam.

60.4.13 Ita et nos propinquorum misereri oportet: secundum misericordiam magnam. Quales enim erimus erga proximos nostros: talem dominum in nos experiemur. Sed que nam magna est misericordia?

60.4.14 Quando non ex iiseras1530: his que superfluunt nobis. sed ex iiseras1530: his quibus indigemus: egenis damus. Quod si superfluum exhibendo: parum nobis sperandum est. Quid nobis erit? quo confugere: ubi salutem inuenire: poterimus.

60.4.15 si uirgines post tot et tantos labores nihil profecerunt? Quis sibi fidet cum audierit formidolosa: et horrenda illa iudicis uerba dicentis atque exprobrantis.

60.4.16 Esuriui et non dedistis mihi manducare? Quamdiu inquit non fecistis uni de his minimis: neque mihi fecistis.

60.4.17 Neque de discipulis heceras1530: hoc tantum: aut solitariam uitam agentibus: sed de omnibus fidelibus intelligitur: qui siue seruus sit: siue in foro mendicet: si in deum crediderit: merito fouendus et complectendus est.

60.4.18 Si nudum esurientemque despexerimus hec audiemus uerba nec iniuria. Quid enim graue: quid molestum postulat? quid non facilimum? Non inquit infirmus eram et non me sustentastis. sed non uisitastis.

60.4.19 neque in carcere eram neque eduxistis. sed non uenistis ad me. Quanto ergo faciliora nobis percipiuntur: tanto iiseras1530: his contemptis grauius puniemur. Quid enim leuius quam captiuos uisitare? Quid facilius?

60.4.20 cum enim hos ligatos pannis illos et squalore obsitos: alios laboribus confectos: alios fame et ad pedes: canum more: accurrentes alios perfosso latere: alios ex foro ligatos adduci tota die mendicando: ne necessarium quidem uictum inuenientes: uesperi uero a custodibus tam male et crudeliter acceptos: uideris:

60.4.21 etiam lapiseras1530: lapideus esses: humanior efficereris. et si uel perditissimus esses: humanas in alienis malis calamitates: reputando: mouereris. Subueniet tibi tremendus ille dies eteras1530 p. 938 futura supplitia:

60.4.22 Hec animo uolutans et frequenter agitans: et cupiditatem omnem et uoluptatem: et secularium omnium amorem: dubio procul: abiicies: et omni portu tranquilliori animo frueris:

60.4.23 de iuditio cogitabis. cum tantopere prouidendum: curandum: formidandum sit: ab hominibus: longe magis a deo intelliges.

60.4.24 Nulla potestas est nisi a deo. qui ergo tanta principibus ordinanda committit: multomagisgrif1470 fol. 3r ipse exequetur.

60.5.1 Quod nisi hic nos timor contineret: omnia sane perirent. Cum enim in tantorum supplitiorum metu multi maliciam complectuntur.

60.5.2 qui hec cogitabit: et ad elemonsinam promptior erit: longe maiori quameras1530: quam qui spectaculis assunt: fruetur uoluptate. illi nanque libidine incenduntur:

60.5.3 cum aduolantes in scena mulieres uident et innumera inde accipiunt uulnera: non secus ac iactatum uentis mare: perturbati. Oberrrat enim eorum oculiseras1530: oculus: oris figura: ornatus: uerba: incessus: ceteraeras1530: et cetera que antea uiderat: que omnia eorum animum expugnant.

60.5.4 qui uero ab hoc nostro redeunt spectaculo: nihil tale patiuntur. sederas1530: sed in summa quiete et tranquillitate uersantur. compungit namque animum ligatorum et calamitosorum aspectus: et omnem extinguit ignem atque cupiditatem.

60.5.5 Et si scortum uel lasciuior mulier obuia fiet: ex carcere exeunti: nihil eum mouebit. Tanquam enim iam simplicitatem quandam edoctus: eius retibus et impudico non decipietur aspectu: prepositi iudicii formidine.

60.5.6 Quare qui omne delitiarum genus contempsit dicebat. bonum ire in domum luctus quam in domum risus. Et qui in hac uita tantam pre se feret uirtutem illic maiorem in modum laudabitur. Nolimus ergo hoc opus contemnere.

60.5.7 licet enim nihil possimus eis conferre: neque cibum: neque argentum dare. consolari tamen et bono animo esse hortari: et aliis multis opem ferre nobis licebit. Affabimur captiuos: custodes mansuetiores reddemus: et siue parum siue multum. proficiemus tamen.

60.5.8 Quod si dixeris neque bonos illic neque mansuetos esse. sed homicidas: fures: adulteros: incontinentes: et alios perditos homines: Etiam hinc necessariam mihi causam: ut eo te conferas. ostendis.

60.5.9 Non enim bonis misereri: malos autem punire. sed in omnes ostendere humanitatem iubemur. Estote inquit similes patris uestri qui est in celis: qui oriri facit solem suum super bonos et malos: et pluit super iustos et iniustos.

60.5.10 Noli ergo alienos acrius insectari ne ue sis asperior iudex. sed humanus et placabilis. Etenim si nos neque fures sumus: neque adulteri. in aliis tamen peccamus: pro quibus magnis sumus suppliciis obnoxii.

60.5.11 Siquidem fratrem nonnunquam fatuum appellamus: quod nobis geennam parat: et mulieres impudicis oculis conspicamur: quod adulterium ipsum arguit: et quod grauissimum est. indigne misteria participamus: quod reos noneras1530: nos facit corporis et sanguinis christi.

60.5.12 Nolimus ergo aliorum opera molestiusgrif1470 fol. 3r inuestigare. sed nostra. et ita humaniores reddemur.

60.5.13 Preterea et illud dicendum est. quod et in carcere boni et mansueti uiri: et instar totius ciuitatis nonnunquam reperiemus.

60.5.14 Nam et cum Ioseph in carcere multi fuerunt mali: quos omnes iustus ille curauit: et quis esset ignorabatur. et cum totius egipti instar esset. erat tamen in custodia incognitus.

60.5.15 Ita et hoc tempore multos bonos deuinctos existimandum est: quamuis non cognoscantur: qui si tibi cure erunt: ac si omnes boni fuerint mercedem accipies.

60.5.16 Quod si nemo fuerit: hinc quoque multum premium consequeris. Nam dominus tuus non cum iustis tantum conuersatus est. immundos haud renuit.

60.5.17 sed et cananeam quambenignissime accepit. et samaritanam: immundameras1530: et immundam et scelestam mulierem: et mereticem (quod ei a iudeis exprobratum est) et suscepit et curauit. et pedes suos mulieris immunde lachrimis aspergi passus est: ut nos erudiat humane peccatores accipiendos.

60.5.18 Hec maxima humanitas est: Quid dicis? latrones et fures carcerem habitare. Dic queso: in ciuitate omnes iusti sunt? Nonne multi etiam peiores et impudentius rapientes?

60.5.19 Illi enim et si nihil aliud: deserta saltem et tenebras petunt et clam depredantur. hi autem omni abiecta persona: aperta fronte uiolant: rapiunt: uim inferunt. Difficile enim est purum hominem inuenire:

60.6.1 Quod si non aurum rapimus: si non innumera terre iugera occupamus. quandam tamen fallaciam: et furtum in minoribus: et que possumus exercemus.

60.6.2 Nam cum in comerciis et emendis rebus debitum non reddere aut aliquid subtrahere: contendimus. Nonne latrocinium: furtum: rapinam: facimus?

60.6.3 Neque te excusaueris: quod domum aut seruum non aufers. Non enim ablatorum copia. sed rapientium uoluntate iniusticia metienda est.

60.6.4 Iustum nanque et iniustum: in magnis et paruis rebus eandem uim habent: et itaeras1530: ita tam furem appello: qui aurum surripit: quam quieras1530 p. 939 in emendis rebus iusto precio uendentem defraudat:

60.6.5 et qui alienum parietem effodit: quam qui iniuste cause fauet: et aliquid a proximo aufert.

60.6.6 Nolimus ergo rebus nostris omissis: alienarum iudices fieri. Neque dum humanitatis tempus est: maliciam prosequamur. sed cognita priore uita: mansueti tandem et benigni efficiamur. Que enim nostra uita fuit?

60.6.7 Audi Paulum. Eramus enim et nos aliquando insipientes: increduli: errantes: seruientes desideriis et uoluptatibus uariis: in malicia et inuidia agentes: odibiles: inuicem odientes: Et iterumgrif1470 fol. 3r. Eramus enim filiieras1530: natura filii ire.

60.6.8 sed deus cum nos tanquam carcere et cathenis grauissimis deuictoseras1530: deuinctos uideret: ad carcerem uenire non erubuit: ut nos dissolueret. et innumeris dignos suppliciis non modo eduxit. sed in regnum suum adduxit: et celo clariores reddidit. ut exinde nobis eadem pro uiribus faciendieras1530: facienda relinqueret.

60.6.9 Inquit enim discipulis. Si ego laui pedes uestros dominus et magister: et uos debetis alter alterius lauare pedes. Exemplum enim dedi uobis: ut quemadmodum ego feci uobis: ita et uos faciatis.

60.6.10 Neque hec in lauandis pedibus tantum lex scribitur. sed in omnibus aliis que nobis proposuit. Homicida est in carcere? Verum nos benefaciendo non possumus accusari. Fur est et adulter?

60.6.11 sed nos non malicie. sed calamitati miseremur. Sepenumero ut dixi illic unus inuenietur multorum instar: et si frequenter eo te contuleris: aliquid inde consequeris emolumenti.

60.6.12 Quemadmodum enim Abraam quicunque ad se uenerant hospitatus: angelos tandem hospitio accipere meritus est: ita et nos magnos uiros conueniemus:

60.6.13 si frequentius eo accedemus. Quod si quid admiratione dignum dicendum est. non tanta laude dignum: qui magnum hospitio accipit: quam qui paruum et miserum.

60.6.14 Illius enim fortuna non parua materia est: ut humaniter accipiatur. abiectus autem et miser unicum portum habet: miserentis oleum. itaque in hoc purior humanitas ostenditur.

60.6.15 et qui in clarum et conspicuum uirum liberalis est: nonnunquam hominum ostentationi inseruit: qui in abiectum et incognitum solius diuini precepti gratia mouetur.

60.6.16 Quare si quem accipimus: claudos cecosque accipere iubemur. Si elemosinam facimus: uilibus et miseris est facienda. Quamdiu enim inquit fecistis uni ex minimis meis mihi fecistis.

60.6.17 Cum ergo illic recognitumeras1530: reconditum thesaurum intelligatis: eo frequenter conueniamus: illuc studium nostrum conferatur: et spectaculorum curam in hanc conuertamus.

60.6.18 Et si nileras1530: nihil aliud habes quod eis afferas: saltem consolare. Neque enim tantum qui pascit. sed et qui uisitat: ab eo remuneratur.

60.6.19 Nam cum ingressus: pauidum et trepidum animum: spe aliqua confirmaueris: hortando: consolando: opem ferendo: aliquid pollicitando: et ita patientiam docueris: non paruam hinc consequeris utilitatem.

60.6.20 extra multi delitiis affluentes: te ita loquentem ridebunt. calamitosi autem confirmati attente tuis uacabunt admonitionibus: te laudabunt et meliores euadent.

60.6.21 Namgrif1470 fol. 3v et Paulum predicantem iudei nonnunquam deriserunt. deuincti autem summa attentione audiebant. Nihil enim adeo ad sapientiam animum preparat: ut calamitas et temptatio: ut afflictiones.

60.6.22 cum nos minime fugiat quid illis miseris: quid boni nobis impendimus. Frequenter eis admixti et fori consuetudines et intempestiuas occupationes illic consumamus:

60.6.23 ut et eos lucremur: et nos letitia afficiamus: et ad glorificandum deum parati: sempiterna bona consequamur. Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi: per quem et cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in seculaeras1530: secula seculorum, Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY