Omelia LXIV

64.1.1 Ihesusgrif1470 fol. 3r; eras1530 p. 949 autem eleuatis sursum oculis dixit. Pater gratias ago tibi quoniam audisti me. Ego autem sciebam. quia semper me audis. sed propter populum qui circumstat dixi.

64.1.2 Quod sepenumero dixi id et in presentia repetam: deum scilicet non adeo suam spectare dignitatem ut nostram salutem. neque ut magnum aliquid loquatur. sed ut nos possit alliceregrif1470 fol. 3v.

64.1.3 Proptereaeras1530 p. 950 alta et magna raro: et ea abscondita. sed humilia et abiecta frequenter loquitur.

64.1.4 Cum enim his populum magis adduceret: magis etiam utebatur. non tamen semper. ne postea offenderentur. neque conticet. ne presentes scandalisarentur.

64.1.5 Illi nanque qui perfecti futuri erant: ex uno alte et magnifice dicto: totum poterant intelligere. hi autem cum rudes essent. nisi sepenumero eadem audissent: nullum cepissent emolumentum.

64.1.6 Certe neque post tantam doctrinam prestanteras1530: perstant. sed eum lapidibus petunt et persequuntur: et interficere conantur: et blasphemum appellant. cum equalem se faceret deo: Et nunc dicunt blasphemare. Cum autem dixisset remittuntur tibi peccata tua. iterum demonium habere dicunt.

64.1.7 Et cum mortem superare: qui uerba sua audiret. et se in patre. et patrem in ipso: esse. et de celo se descendisse: diceret: eum relinquunt et perturbantur.

64.1.8 Que si raro dicta minime ferebant. longeminus si semper alte et magnifice locutus esset.

64.1.9 Nam cum dicit. Sicut mandauit mihi pater sic loquor. Et ego a meipso nihil loquor. tunc credunt. Multi inquit crediderunt in eum.

64.1.10 Quod si humilia fidem faciunt. sublimaeras1530: sublimia auferunt. Nonne ultime amentie est: non intueri humiliter propter auditores locutum?

64.1.11 Nam et alio in loco cum magnum quiddam dicere uellet: et reticuisset: causam attulit ne scandalisarentur. Proiice hamum in mare.

64.1.12 quod et in hoc loco. Cum enim dixisset. Ego sciebam quia semper me audis. prosecutus est. Propter circumstantem populum dixisse ut crederent. Nunquid nostra hec uerba sunt? Num humana coniectura?

64.1.13 Cum enim ex rebus ipsis noneras1530: nos credamus eos in magnis scandalisari: et ipse dicat se ideo humilia loqui ne scandalisarentur. Quis deinceps a natura humiliter ipsum locutum suspicabitur. et non eorum indulgentem imbecillitati?

64.1.14 Et alibi uoce celitus delata dicebat. Non propter me hec uox facta est. sed propter uos.

64.1.15 Atqui magnum decet multa de se humiliter predicare: non autem humilem et abiectum magnifice.

64.1.16 Indulget auditorum imbecillitati. et humilitatem eos: et se carnem nostram accepisse erudit.

64.1.17 ne ue deo contrarium: et non uenisse a deo: et legem soluere arbitrarentur: utque odium populi auerteret: cum frequenter in ueteri testamento dicatur. Dominus deus tuus dominus unus est.

64.1.18 Quod enim humilis et abiectus magnifice de se loquatur nulla est causa. nec ratione aliqua nititur. sedgrif1470 fol. 3r sola amentia est et impietas: et audacia non toleranda.

64.1.19 Qua ergo gratia: humilia loquitur qui arcane illius et inenarrabilis est substantie? Et eorum que diximus gratia: et ne etiam putaretur ingenitus.

64.1.20 Nam et Paulus quid tale timuisse uidetur. cum ait. Preter eum qui ei cuncta subiecit.

64.1.21 Impium enim hoc suspicari. Nam si minor patre et alterius substantie: equalis existimatus esset. Nonne omnia fecisset: ut ea tolleretur opinio?

64.1.22 Nunc contra facit inquiens. Si non facio opera eius qui misit me: nolite mihi credere. Et cum dicit. Ego in patre et pater in me est equalitatem nobis signat.

64.1.23 Erat hec omnino tollenda opinio: si inferior fuisset: et nullo pacto dicendum. Ego in patre et pater in me est aut unum sumus. aut. Qui uidet me uidet et patrem.

64.1.24 De uirtute nanque sermo erat. dicendo. Ego et pater unum sumus. Et de potentia. Sicut pater suscitat mortuos et uiuificat. sic et filius quos uult uiuificat.

64.1.25 Quod qui alterius esset substantie minime facere potuisset. Quod si potuisset non oportebat id dicere. ne quis unam et eandem esse substantiam arbitraretur.

64.1.26 Si enim ne suspicarentur deo contrarium esse: etiam que sibi non conueniunt de se nonnunquam loquitur. longe magis tunc.

64.1.27 Dicere nanque ut honorificent filium: sicut et patrem. et opera que ille facit: et ego similiter facio.

64.1.28 et se resurrectionem esse et uitam. et lucem mundi: equiperantis est seeras1530: sese patri: et illorum confirmantis suspitionem.

64.1.29 Nunc autem quod legem non soluat tot rationibus excusat. opinionem autem equalitatis ad patrem: non modo non tollit. sed confirmat.

64.1.30 et dicentibus illis blasphemas. quia te deum facis. ex operibus equalitatem monstrauiteras1530: demonstrauit.

64.2.1 Et quid filium hoc fecisse dico: cum pater non indutus carnemeras1530: carne multa de se humilia dici passus sit: propter auditorum salutem?

64.2.2 Ade enim inquit. Vbi es? Et illud. Vt cognoscam si forte secundum clamorem eorum perficientur. Et. Nunc cognoui quia times deum tuum. Et si forte audiant et si intelligant.

64.2.3 Et quis daret cor meum populi huius sic esse? Et non est similis tibi inter deos domine. Et multa huiusmodi in ueteri testamento: si quis notaret: diuina maiestate indigna inueniret.

64.2.4 Et de Achaab dictum est. Quis decipiet mihieras1530: me Achaab? Et quotiens gentilibus deiseras1530: diis per comparationem preponitur. semper indigna sunt deo uerba. Sed alitereras1530 p. 951 digna efficiuntur.

64.2.5 quoniam tam clemens est: ut propter nostram salutem etiamgrif1470 fol. 3v digna se uerba contemnat.

64.2.6 Nam et quod homo filius factus sit. et serui formam acceperit: quod humilia et loqueretur: et de se dici permiserit indignum deo. Indignum sane: si quis eius consideret maiestatem. dignum rursus: si immensa eius benignitas et clementia consideretur.

64.2.7 Est et alia tam humilium uerborum causa: qua patrem norant: et uenerabantur. filium autem ignorabant.

64.2.8 Ideo ad ipsum frequenter confugit tanquam confessum: utpote cum non adhuc ipse eam haberet autoritatem. non ex se. sed ex auditorum stulticia atque imbecillitate.

64.2.9 Ideo orat et dicit. Pater gratias ago tibi. quoniam audisti me. Quod si quos uult uiuificat: et sicut pater ita uiuificat. quare orat?

64.2.10 Sed uide iam in ipsum uenisse locum. Vt ergo tulerunt lapidem.

64.2.11 Ihesus eleuatis sursum oculis dixit. Pater gratias ago tibi. quoniam audisti me. Ego autem sciebam quia semper me audis. sed propter populum qui circumstat dixi: ut credant quia tu me misisti.

64.2.12 Interrogemus hic hereticum. Num preces ei quid contulerint ad Lazarum suscitandum.

64.2.13 Quomodo ergo alia sine precibus fecit miracula? Tibi inquit dico demonium egredere ab isto. Et uolo: mundare. Et surge tolle grabatum tuum. Et remittuntur tibi peccata tua. Et mari. Tace obmutesce.

64.2.14 Quid autem prestaret apostolis: si preces ei ad miracula opitularentur. Immo neque illi precibus omnia faciebant. sed multa Ihesu nomine inuocato.

64.2.15 Quod si eius nomen tantum poterat: quomodo ipse precum auxilio indigebat? quo si indigebat. non utique nomen eius eam habuisset potestatem.

64.2.16 Cum autem hominem fecit. quid precatus est? Nonne magna deprehenditur equalitas? Faciamus inquit hominem. Quid autem imbecillius: si ei orandum fuit?

64.2.17 Sed uideamus quid orat. Pater gratias ago tibi. quia audisti me. Et quisnam unquam ita precatus est.

64.2.18 priusquam quicquam diceret? Gratias ago tibi inquit: ostendens se non egere precibus.

64.2.19 Omnia enim facis que uolo. non tanquam non posset. sed tanquam una esset ipsorum sententia.

64.2.20 Sed qua gratia orationis forma usus est? Non me. sed illum causam dicentem audi. propter circumstantem populum ut credant. quia tu me misisti.

64.2.21 Non dixit ut credant me minorem: et quod diuino indigeam auxilio: sine quo nihil facere possum. sed quod tu me misisti.

64.2.22 Hec omnia preces ostendunt: si simpliciter eas accipiamus. Non dixit. Misisti me imbecillum: seruitutis conscium: a meipso nihil potentemgrif1470 fol. 3r.

64.2.23 Sed his omnibus omissis. ne quid horum suspicareris: ponit ueram orationis causam. ne me deo contrarium arbitrentur. ne dicant non esse a deo.

64.2.24 ut secundum uoluntatem tuam hoc me fecisse ostendam. tantum non dicens. Si essem contrarius deo: res non processisset. Audisti me. et ad amicos dici solet: et equales.

64.2.25 Ego sciebam quia semper me audis. hoc est ut fiat uoluntas mea: non egeo precibus ad persuadendum. Vna enim uoluntas est.

64.2.26 Ad quid ergo preces? Propter infirmiores. Et cum hec dixisset clamauit uoce magna.

64.2.27 Cur non dixit in nomine patris mei: ueni foras. aut resuscita eum pater. sed omnibus his omissis orantis forma accepta: re ipsa suam prefert autoritatem.

64.2.28 quia et hoc sapientie sue est: ut uerbis humilitatem: re potestatem pre se ferat.

64.2.29 Cum enim nulla alia de re christum possent accusare quam quod non esset a deo. et ita multitudinem deciperent. hac gratia per excessum id refutat: et eo modo quem imbecillitas exigebat.

64.2.30 Poterat enim aliter ostendere inter se conuenientiam. sed eo populus preuenire non poterat.

64.2.31 Et ait Lazare ueni foras. hoc est quod dixerat. Venit hora quando mortui audient uocem filii dei: et qui audierint uiuent.

64.2.32 Vt enim non existimares ab alio uirtutem accepisse: superius te docuit. et nunc per opera ostendit.

64.2.33 Et non dixit. Resurge. sed ueni foras. et mortuum tanquam uiuentem appellat.

64.3.1 Quid hac potestateeras1530: postestati par? Quod si non propria uirtute hoc facit. quid in eo plus esset quam in apostolis qui dicebant. Quid nobis attenditis. tanquam propria uirtute hoceras1530 om. faciamus hunc ambulare?

64.3.2 Quod si non sua operabatur potestate. quid non id quod apostoli dicebat?

64.3.3 Et ita ipsi essent sapientiores: qui gloriam propulsarent. Et iterum. Quid attenditis nobis tanquam propria uirtute faciamus? Similes uobis homines sumus.

64.3.4 Preterea apostoli quod nihil ex se facerent totis uiribus persuadere conabantur. ipse autem cum eam de se concitasset opinionem. nonne abstulisset si falsoeras1530: falsa eius potestas crederetur?

64.3.5 Quis hoc dixerit? Sed contra ait. Propter circumstantem populum: ut credat. Quod si crederent non opus esset precibus.

64.3.6 Si enim non erat indignum se precari. quare illis causam imputateras1530 p. 952? Quare autem non dixit ut credant quod tibi non sum equalis?

64.3.7 Oportuit enim in hanc suspitionem uenire. Sed cum legem soluere existimaretur (nihil illis dicentibus). Nolite inquit putare quia ueni soluere legem. Nuncgrif1470 fol. 3v autem confirmat opinionem.

64.3.8 Omnino autem quid opus fuit tantis ambagibus et obscuritatibus? Satis fuerat dicere. Non sum par. Quid ergo non dixit inquit non facio uoluntatem meam?

64.3.9 Et hoc obscure: et ob illorum imbecillitatem: et ea ratione qua et orauit. Quid autem significat. Quoniam audisti me? hoc est: nulla in re tibi contrarius sum.

64.3.10 Queamadmodum igitur ea particula. Quoniam audisti me: non signat quod ipse non potuerit. non enim tantum impotentia esset. sed stultitia. Siquidem ante preces nescisset eum sibi assensurum.

64.3.11 et sieras1530 om. nesciebat. quomodo dixit. Vado ut a sompno excitem eum. et non dixit. Vado ut rogem patrem ut excitet?

64.3.12 Queamadmodum inquam id non imbecillitatis. sed stultitie: ita et illa. Quia semper me audis. aut idem signat. aut ad illorum locutus est suspitionem.

64.3.13 Quod si neque ignorabat neque imbecillis erat. constat propterea humiliter locutum: ut saltem id per excessum dictum cogaris confiteri: non secundum eius dignitatem. sed ut ad auditorum descenderet imbecillitatem.

64.3.14 Ideo dixit quoniam me audisti.

64.3.15 Minime inquies sed ut ostenderet excellentiam. Atqui hoc pacto et nimiam humilitatem et tantum hominem esse indicabat.

64.3.16 Neque enim precari dei est et eius qui deo assidet. Vides nulla alia causa ad hoc uenisse quam propter illorum incredulitatem?

64.3.17 Intuere rem ipsam eius potestatem testantem. Prodiit ergo Lazarus ligatus.

64.3.18 Inde ne imaginationem quandam esse putares. Prodire enim ligatum non minus admirandum uidebatur. quam suscitari. Iussit solui: ut tangentes et propius facti noscerent uere resurrexisse.

64.3.19 Et inquit. Sinite abire. Intuere quameras1530: quod nullam gloriam expetat. Non ducit eum. non iubet secum esse: ut rem ostentet facto miraculo.

64.3.20 Alii admirabantur. alii phariseis adnunciarunt. Quid igitur illi? Cum admirari et obstupescere eos oporteret: ipsum qui suscitauerat interficere uoluerunt.

64.3.21 O amentiam. Qui in aliis corporibus mortem uicerat: ei mortem inferre arbitrabantur. Et dicunt. Quid facimus? quia hic homo multa signa facit.

64.3.22 Adhuc hominem appellant. cum tale diuinitatis eius testimonium acceperint. quid facimus? Credere oportuit: et colere: et adorare: neque amplius hominem existimare.

64.3.23 Si dimittimus eum sic: omnes credent in eum. et uenient romani: et tollent regnum nostrum: et gentem. Quid sibi his uerbis uolunt?

64.3.24 Populum concitare tanquam tirannide periclitaturum. Sigrif1470 fol. 3r uiderint inquiunt romani turbam ipsum sequentem. sub tirannide nos esse arbitrabuntur: et destruent nostram ciuitatem.

64.3.25 Et qua nam gratia? Dic queso. Nunquid seditionem docebat christus? Num disuadebat censum dari cesari? Nonne regem ipsum facere uoluistis et renuit? Nonne humilem et abiectam uixit uitam? Nonne et domo et aliis huiusmodi caruit?

64.3.26 Hec ergo sine ratione ulla dicebant. sed inuidia tantum. Verum id sibi contigit: cum minime exspectarent: et ciuitatem et gentem ceperunt romani: postquam christum interemerunt.

64.3.27 Erant enim que faciebat christus minime formidanda. Qui enim egrotos sanabat: qui optimam docebat uitam: qui principibus parere iubebat. non confirmabat: sed propulsabat tirannidem.

64.3.28 Illi sane seditionem docebant. hic contra.

64.3.29 Quid enim simile subostendebat. Num satellitibus stipabatur? Num se muniebat? Num solitudines obsidebat?

64.3.30 Sed ne affectu aliquo dicere uiderentur: totam periclitari ciuitatem: et se reipublice consulere. et de ultimo ipsorum periculo habendam rationem dicunt.

64.3.31 Non hec uobis captiuitatis causa fuit. sed longe alia. Huius namque captiutatis: et ante: babilonie et anthiochieras1530: Antiochiae:

64.3.32 non fuit causa quod apud uos boni uiri sed quod mali et iniusti et deum prouocantes: uersabantur. Verum enimuero inuidia nihil uidet. sed cecat animam.

64.3.33 Nonne Ihesus mansuetudinem docuit? Nonne alapis cesos non ulcisci? Nonne iniuria affectos tolerare?

64.3.34 Nonne ad accipiendum quam ad miserendumeras1530: inferendum aliis malum promptiores esse admonuit? Nunquid hec tirannidem constituentis sunt: quam tollentis?

64.4.1 Sed ut dixi grauis quidem affectus est inuidia: et plenus simulatione. Hic orbem terrarum innumeris impleuit malis. hinc iudicia complentur:

64.4.2 hinc liuores et pecuniarum amor: et principatus. hinc inanis gloria. hinc uie obsidentur. hinc mare pirate percurrunt. hinc per orbem terrarum cedes. hinc genus nostrum dissipatur.

64.4.3 Quodcunque uideris malum ab inuidia prouenit. iam in ecclesias irrepit: et a principio multa operata est mala. Hic morbus auariciam peperit: que omnia confudit. iustiticiam corrupit.

64.4.4 Donaeras1530 p. 953 enim sapientum oculos excecant: et tanquam frenum ori: auertunt et cohibent testimonia. Hec pro liberis seruos reddit.

64.4.5 De hac quotidie loquimur: et nihil proficimus. Feris peiores efficimur. orphanos nudamus et uiduas: pauperibus uim inferimus:

64.4.6 et eorumgrif1470 fol. 3v augemus miseriam. Hec mihieras1530 om. periit pietas e terra: et nihil nobis nisi fletus relinquuntur. Et hoc singulis diebus dicendum est.

64.4.7 Nihil precando. nihil consulendo. nihil admonendo proficimus. relinquitur fletus.

64.4.8 Hoc et christus fecit cum multa hierosolimis sine profectu admonuisset: eorum lachrymatus est calamitatem.

64.4.9 Hoc et prophete faciunt. hoc et nos faciamus. fletus iam tempus est: et lachrymarum: et lamentationum. Nunc recteeras1530 om. dici potest. Vocate flentes: et ad sapientes mittite: et loquantur.

64.4.10 Hoc fortasse pacto morbum qui claras domos habitat: qui agros rapina complectitur: eiicere poterimus. Lugendi tempus est.

64.4.11 sed et opitulamini mihi: uos qui iniuriam accipitis: qui spoliati estis: opitulamini: legeteeras1530: lugete: et lachrymarum mearum socii estote. Verum non nos sed illos lugeamus.

64.4.12 non nobis iniuriam intulerunt. sed perdiderunt seipsos. Voseras1530: Nos enim pro accepta iniuria regnum dei. illi geennam pro lucro assequuntur.

64.4.13 Ideo melius est iniuriam accipere: quam facere. Lugeamus eos non communi luctu: sed quo sacre nos littere docent prophetas luxisse:

64.4.14 Lugeamus cum Hesaia dicente. Ve coniungentibus domum domui. et agrum agro adiicientibus: ut a uicino aliquid auferant. Nunquid habitatis solumeras1530: soli in terra? domus magne et pulchre: et non erunt qui eas habitent.

64.4.15 Lugeamus cum Naum et dicamus cum eo. Ve qui edificant in altum domum suam. Imo lugeamus eos christum imitati dicentem. Ve uobis diuitibus. quia sitietis. quoniam accepistis mercedem uestram et consolationem.

64.4.16 Lugeamus sine intermissione: et nisi turpe sit etiam plangamus. Dicamus cum propheta. Nolite lugere mortuum. sed raptorem: auarum: cupidum: insaciabilem.

64.4.17 Quamobrem mortuos lugemus cum iam nihil proficere possumus? Hos lugeamus qui mutari possunt. Sed nobis lugentibus ipsi fortasse rident.

64.4.18 etiam et hoc lugendum: cum rident quod flendum esset. Si lamentationibus nostris quid mouentur: cessandum est a luctu: tanquam corrigendi sint.

64.4.19 Verum cum nullo doloris sensu tanguntur: perstemus in dolore. Lugeamus non diuites simpliciter. sed auaros cupidos: raptores.

64.4.20 Possunt enim diuitie recte et laudabiliter expendi: cum in egenos eas conferimus. Auaricia autem criminanda est atque accusanda.

64.4.21 Lugeamus igitur. sequetur fortasse aliqua emendatio. Et licet qui in hunc morbum inciderint non liberentur. aliigrif1470 fol. 3r tamen in eum non incident. sed mundi seruabuntur.

64.4.22 Vtinam et ipsi liberentur: et nemo amplius tali peste comprehendatur: ut simul omnes promissis nobis bonis perfruamur. Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi cui gloria in seculaeras1530: secula seculorum, Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY