Omelia LXXIX

79.1.1 Modicumgrif1470 fol. 3r; eras1530 p. 992 et non uidebitis me: et iterum modicum et uidebitis me quia uado ad patrem. Dixerunt ergo ex discipulis eius adinuicem. Quid est hoc quod dicit nobis modicum et non uidebitis me.

79.1.2 Dolentem et tristicia affectum animum: nihil adeoeras1530 p. 993 deicere solet quamgrif1470 fol. 3v anxii sermones: eum frequenter angentes.

79.1.3 Quid ergo christus cum dixerit uado. et iam non loquar uobiscum. eadem repetit. Modicum et iam non uidebitis me. et uado ad eum qui me misit?

79.1.4 Cum eos ad se per spiritus sancti sermonem reduxisset: tunc iterum eos percellit ne efferrerentureras1530: efferrentur. Cur hoc facit?

79.1.5 Eorum animum experitur et probatiorem reddit: et ut in calamitatibus equo animo discessum suum et generose perferant assuefacit.

79.1.6 Qui enim audiendo: id animo uolutabant: rem ipsam postmodum facile laturos credibile erat. Quod siquis diligentius inuestigaret hoc ipsum consolatio est quod dicit ad patrem ire.

79.1.7 Erat enim argumentum quod non periret. sed mors eius translatio esset ad patrem: et aliam intulit consolationem:

79.1.8 non enim tantum dixit. Modicum et non uidebitis me. sed prosecutus est. Modicum et uidebitis me: se rediturum: et post breuem separationem perpetuo affuturum: significans.

79.1.9 Quod non intellexerunt. Vndeeras1530: Vnde et non immerito quispiam admirari posset: quomodo sepenumero idem audientes: adhuc perinde ac si nihil audissent dubitant. Quare ergo non intellexerunt?

79.1.10 Aut propter tristiciam ut arbitror. ipsa enim in omnium que audierant: obliuionem adduxerat: uel propter uerborum obscuritatem: ut contraria locutum arbitrarentur.

79.1.11 Si uidebimus te inquiunt: quomodo uadis? Si uadis quomodo uidebimus? Ideo dixerunt se quid loqueretur ignorare. Quod enim abiturus esset norant. ignorabant autem paulopost rediturum.

79.1.12 Propterea eos arguit: quod non intelligerent. Nam cum uellet de morte doctrinam eis persuadere inquit.

79.1.13 Amen amen dico uobis. quia plorabitis et flebitis uos: quod mortem et crucem significabat. mundus autem gaudebit.

79.1.14 Cum enim quia cupiebant: facile ad credendum adducerentur quod non moreretur. tamen audientes quod moreretur: quid sibi uellet modicum illud: dubitarent: inquit. Plorabitis et flebitis. sed tristicia uestra conuertetur in gaudium.

79.1.15 Et ut ostenderet post tristiciam gaudium secuturum: naturale adducit exemplum.

79.1.16 Mulier cum parit tristiciam habet: qua parabola in calamitatibus prophete usi sunt.

79.1.17 Quasi dicat. Dolores capietis. sed quales partus: qui leticie causa sunt. simul et resurrectionem confirmat: indicans abitum suum perinde esse acgrif1470 fol. 3r si ex utero matris in lucem prodeat.

79.1.18 Quasi dicat. Nolite admirari si per hanc tristiciam ad optima uos ducam. nam et mater in pariendo sic per tristiciam transit.

79.1.19 Significat autem hic et misterium quoddam: quod mortis dolores soluerit: et nouum hominem regenerari fecerit.

79.1.20 Neque dixit tantum tristiciam transituram. sed magnitudine leticie succedente: nihil eius penitus remansurum. Ita erit sanctis.

79.1.21 Atqui: non propterea gaudet mulier quia uenit homo in mundum. sed quod filium peperit. Nam si id esset: nihil prohiberet quin que non pariunt: aliis parientibus gauderent.

79.1.22 Qua ergo gratia sic inquit? Quia ad hoc solum adduxit exemplum: ut breuem tristiciam perpetuum gaudium secuturum: et se ad uitam transferri et magnum malorum lucrum: ostenderet.

79.1.23 Et non dixit peperit filium. sed quia uenit homo in mundum. Vbi suam significat resurrectionem: et non morti illi. sed regno parturiendum.

79.1.24 Ideo non dixit. quia natus est filius. sed homo. Et uos nunc quidem tristiciam habetis. Iterum autem uidebo uos: et gaudebit cor uestrum.

79.1.25 Inde quod non amplius morietur inquit. Et gaudium uestrum nemo tollet a uobis. Et in illa die me non rogabitis quicquam.

79.1.26 Iterum nihil aliud ex his confirmat: quam quod a deo est. Tunc scietiseras1530: sciens omnia. Sed quid significat. me non rogabitis.

79.1.27 Non indigetis aduocato. sed nominis mei inuocatio satis est: ad omnia consequenda. Ostendit nominis potestatem: siquidem neque uisus neque rogatus. sed appellatus tantum: apud patrem mirabiles reddit.

79.1.28 Vbi autem hoc factum est? Vbi dicunt. Respice ad minas eorum: et da seruis tuis cum fiducia accipere sermonem tuum: et facere in nomine tuo signa. et concussus est locus ubi erant.

79.1.29 Hic iterum ostendit expedire ut abeat. Siquidem usque tunc nihil petierunt: iam accipient omnia quecunque petierint.

79.1.30 Neque enim cum iam uobiscum non ero: arbitremini quod uos reliquerim. Nomen enim meum maiorem uobis fiduciam exhibebit.

79.2.1 Cum ergo obscuriora essent. inquit. Hoc in prouerbiis locutus sum uobis. Venit hora cum iam in prouerbiis non loquar uobis.

79.2.2 Tempus erit cum omnia aperte intelligetis, hoc est resurrectionis tempus. Tunc cum fiducia de patre adnunciabo uobis.

79.2.3 Etenim quadraginta diesgrif1470 fol. 3v et uersatus et locutus est cum eis: adnuncians et exponens arcana regni dei.

79.2.4 Nunc enim cum timeatis: uerbis meis non attenditis. cumeras1530 p. 994 uero me resurrexisse uideritis: et cognoueritis. fidenter omnia intelligere poteritis. quoniam ipse pater uos amabit: cum uestra de me fides confirmabitur:

79.2.5 et non rogabo patrem. Vestra in me dilectio sufficiet uobis. quia uos me amastis et credidistis quia a deo exiui. exiui a patre et ueni in mundum. Iterum relinquo mundum et uado ad patrem.

79.2.6 Cum enim resurrectionis sermo non parum eos consolatus esset: et inde etiam consolatio augeretur. cum a deo uenisse: et ad deum ire diceret: frequenter id repetit.

79.2.7 alterum enim quod recte in ipsum crederent: pollicebatur. alterum quod certi esse deberent.

79.2.8 Nam cum dixit. Modicum et non uidebitis me: et iterum modicum et uidebitis me. non immerito quid diceret: ignorabant. Nunc non itidem.

79.2.9 Quid autem significat. non rogabitis quicquam? Non dicetis ostende nobis patrem tuum: et quo uadis? Quoniam certam habebitis cognitionem: et afficietur uobis pater sicut et ego.

79.2.10 Hoc maxime bonam eis spem dedit quod patri futuros amicos polliceretur. Quamobrem dicunt. Nunc scimus quia nosti omnia.

79.2.11 Ecce quomodo uoluntati eorum respondet. Et non est opus ut quis te interroget.

79.2.12 Hoc est: priusquam audires quid nos perturbaret intellexisti: et recreasti nos dicendo pater uos amat. quia uos me amastis. Post tot et tanta nunc tandem se scire asserunt.

79.2.13 Vides quam imperfecte se habebant? Inde cum tanquam gratias ei agentes dicunt. Nunc scimus inquit. Multis aliis indigetis antequam perfectionem possitis attingere.

79.2.14 Nihil adhuc uobis profecit. Nunc me inimicis tradetis: et tanta uos formido comprehendet: ut neque inuicem secedere poteritis. sed nihil hinc mali accipietis.

79.2.15 Vide quomodo iterum eorum condescendit infirmitati. hoc etiam eos arguit quod frequenter hac egeant indulgentia.

79.2.16 Cum enim dixissent. Ecce iam palam loqueris: et prouerbium nullum dicis: et propter hoc credimus tibi. ostendit quod neque nunc cum credunt: intelligunt.

79.2.17 Quod dicit: ut in aliud eos tempus remittat. Illud autem uerbum pater mecum est: propter eos iterum posuit. Hoc enim uere eos discere uoluit:

79.2.18 ut non perfectam eis cognitionem tradidisse ostenderetgrif1470 fol. 3r: et adhuc dubio animo essent.

79.2.19 Par enim erat: ut humanum aliquid animo uoluerent: quod nullum ab eo auxilium haberent. Ideo inquit. Hec locutus sum uobis: ut in me pacem habeatis. hoc est ut non excidam ex animo uestro. sed me recipiatis.

79.2.20 Nemo ergo hec: ad dogma trahat. Ad uestram consolationem dilectionemque dicta sunt. Neque enim hec sola patientur.

79.2.21 Quoad eritis in mundo perturbationes habebitis. non nunceras1530 om. cum trador. sed postmodum. Verum: ratio uobis opituletur. Nullum uos malum superabit. Magistro enim inimicos uincente: non oportet discipulos contristari.

79.2.22 Et quomodo uicisti mundum dic queso. Iam dixi. cum principem eius eieci foras. Scietis autem postea. cum omnes uobis paruerint et acquieuerint.

79.3.1 Licet enim et nobis uincere si uoluerimus: fidei nostre autorem sequi: et eadem uia incedere quam ipse nobis strauit.

79.3.2 Ita neque nos mors uincet. Quid inquis non moriemur? Hinc constat quod neque ipse uictus est.

79.3.3 Siquidem tunc certator clarus est. non: cum hosti non confligit. sed cum congressus non uincitur. Non ergo propter congressum mortales. sed propter uictoriam immortales.

79.3.4 Tunc mortales essemus: si perpetuo apud eam permaneremus.

79.3.5 Sicut enim longissime uite animalia immortalia minime dicerem: quamuis diutissime uiuerent: ita neque mortalem qui mortuus sit: si post mortem resurrexerit.

79.3.6 Dic queso. Siquis ad breue tempus erubesceret: num perpetuo rubrum esse dicemus? Minime. Non enim id habitus est.

79.3.7 Siquis palleret: hunc regio morbo laborantem diceremus? Neque hunc. temporalis enim morbus est. Ergo neque mortalem dixeris qui in morte uel parumper fuerit.

79.3.8 Nam et dormientes hoc pacto mortuos possemus appellare. Sunt enim ut ita dixerim mortui et nihil operantur. Sed corpora mors corrumpit: et quid hoc?

79.3.9 Non enim corrumpuntur ut permaneant in corruptione. sed ut prestantiora euadant. Quamobrem uincamus mundum. ad immortalitatem curramus.

79.3.10 sequamur regem. constituamus et nos tropheum. Huius seculi uoluptates non labores recusandi sunt. Animas nostras in celum transferamus. uniuersa secularia superentur.

79.3.11 superantur enim si non ea desiderabimus. Si ridebimus: hospites sumus et aduene. Nulle nos molestie angant.

79.3.12 Neque enim si ex clarissima patria: et clarisgrif1470 fol. 3v parentibus ortus in longinquam regionem nemini notus abires: sine filiis: sine diuiciis: et te quispiam contumelia afficeret: egreferres. ac si domi talis esset.

79.3.13 Quod enim certo te hospitem aliena in patria uersari uides: omnia equo animo et contemptum: et famem: et sitim: et huiusmodieras1530 p. 995 ferre persuadet.

79.3.14 [lacuna]

79.3.15 Ciuitatem habes cuius opifex et autor: deus est: quo breui accersemur. Qui uult pulset: iniurietur: maledicat peregrini sumus et in miseria uiuimus.

79.3.16 Graue est in patria inter ciues ea perpeti: illic et ignominia maxima est: et iactura. Siquis alicubi nullum notum habeat: omnia patienter tolerat. Contumelia: secundum inferentis mentem grauior iudicatur.

79.3.17 Vt exempli gratia. Siquis consulto pretorem maledictis prosequatur: id sane permoleste ferendum est. at si priuatum arbitratus offenderis: uix iniuriam reputauerit.

79.3.18 Ita et nobis faciendum. nesciunt nos maledici: utpote qui celi ciues et superne patrie ascripti: et Cherubim socii sumus.

79.3.19 Quare nolimus egreferre: neque contumeliam reputemus. nam si nos cognoscerent: abstinerent. sed pauperes nos et miseros ducunt. ergo moueri minime iiseras1530: his uerbis debemus.

79.3.20 Dic queso. Siquis uiatoreras1530 om. preueniens seruos suos aliquantulum in diuersorio expectaret: et uel diuersorii dominus: uel alius quispiam incognitum illum exasperaretur: et malediceret. Nonne illius ignorantiam rideret.

79.3.21 Nonne error ille magis hominem delectaret? Non letaretur perinde ac si ad alium non ad se illa iniuria pertineret? Ita et nos faciamus in diuersorio sedemus: expectantes huius uie socios.

79.3.22 Cum omnes conueniemus. tunc quos leserint intelligent. tunc deicient oculos. tunc erubescent. Tunc dicent. Hi sunt quos stultieras1530: stulte habuimus in derisum.

79.4.1 His ergo duobus consolemur. et quod nos iniuriam noneras1530 om. accipimus. nam nos ignorant. et quod si ulcisci uoluerimus: grauius et nos postmodum ulciscemur.

79.4.2 Sed absit ut quispiam tam immani et inhumano sit animo. Quid a gentilibus nostris offendimur?

79.4.3 Hoc non molestum est: immo perleue. Quid tandem quod non eodem modo dilectos: qui nobis maledicunt: et quos ignoramus patimur?

79.4.4 Nam cum uos hic admonemus: contumeliosis uerbis nonnunquam uobiscum agimus. Frater est qui te offendit? profer magno animo. Pater est et patruus? Quod sigrif1470 fol. 3r patris et fratris nomina reuereriseras1530: uereris: dicam propinquius.

79.4.5 Non enim fratres tantum inuicem sumus. sed et menbra et corpus unum: cuius nomen magis reuereri debes.

79.4.6 Non audisti gentile prouerbium: quod amicus cum uiciis ferendus est? Non audisti Paulum dicentem? Alter alterius onera portate. Non uides amantes?

79.4.7 Cogimur enim cum a uobis exemplum non possumus: inde sumere. Facit et hoc Paulus inquiens. Patres carnis nostre habemus eruditores: et non confundimur.

79.4.8 Vel illud potius tempestiuius afferetur: quod ad Romanos scribitur. Sicut constituistis menbra uestra seruire immundicie et iniquitati ineras1530: ad iniquitatem. sic constituetis menbra uestra seruire iusticie. Propterea bono animo exemplum complectamur.

79.4.9 non uides amantes? hi nanque meretricum amore quot mala perferunt? alapis uerberibusque cesi: irrisi: innumeris iniuriis lacessiti: blando tamen morbo comprehensi: omnia sibi tranquilla et felicia arbitrantur:

79.4.10 dum uel semel suaue aliquod et placitumeras1530: placidum inde accipiant. priorum omnium obliuiscuntur. omnia secunda proueniunt: siue paupertas: siue morbus: siue quodcunque aliud uel molestissimum.

79.4.11 uitam suam miseram uel beatam ex amice affectu ducunt: neque humanam gloriam neque infamiam curant.

79.4.12 sed et contumelias et omnia magna cum uoluptate: propter illius amorem facile tolerant. et si illa maledicat: si in faciem inspuat: rosis aspergi se putant.

79.4.13 Et quid mirum si hoc in illam animo sint: cum etiam eius domum: et si lutea sit: si ruinam minetur: omnium tamen pulcherrimam censent?

79.4.14 Ipsis preterea locis ubi uesperi uersantur uisis: excitantur. Date ut hoc in loco apostolicum illud in medium afferam. Sicut constituistis menbra uestra seruire inmundicie. ita constituatis seruire iusticie.

79.4.15 Itidem et ego dico: ut illas dileximus: inuicem diligamus: et nullam molestiam reputemus. Et quid inuicem dico? Ita deum diligemuseras1530: diligamus.

79.4.16 Nonne horretis audientes tantam me a uobis in deum dilectionem exigere: quantam in meretricem conferimus?

79.4.17 Sed ego horreo: quod neque tantam preferamus: et si placet sermonem nostrum prosequamur. Siquidem hoc grauissimum est.

79.4.18 Amata: amantibus nihil boni affert. sed turpitudinem: ignominiam: contumeliam. hoc enim eius affert consuetudo.

79.4.19 Deusgrif1470 fol. 3v autem celum et celestia bona nobis proponit: et in filios: et unigeniti fratres nos adoptauit: et uiuenti tibi multa largitur:

79.4.20 et mortuo resurrectionem: et tot et tanta daturum pollicetur: quanta ne animo quidem complecti possumus: honorabiles et reuerendos facit.

79.4.21 rursum illa omnia uult consumas: ac si in uoraginem et in perditionem proiiceres. Deus tibi celum semines iubet: et centuplum reddit: et uitam eternam.

79.4.22 illa te ut mancipio utitur: amanti omni tiranno grauius imperat. Deus inquit. Iam non dicam uos seruos. sederas1530 p. 996 amicos.

79.5.1 Animaduertiteeras1530: Animaduertis utriusque excessum: et illius malorum: et huius bonorum? Quid preterea?

79.5.2 illius gratia multi uigilant: et quecumque preceperit libenter audiunt: domum relinquunt: patrem: matrem: amicos: pecuniam: et omnia sua deserunt.

79.5.3 Dei gratia uel nostri potius: ne terciam quidem rerum nostrarum partem aliquando largimur: sed et esurientem contemnimus et nudum: neque respondere ipsis dignamur.

79.5.4 Illius si uel ancillam: et Barbaram ex medio foro amantes prospexerint: blande et leto uultu et longiorieras1530: longiore sermone affantur:

79.5.5 et nihil in tota uita proptereras1530: praeter eam esse arbitrantur: non principatum: non regnum. Norunt qui hunc morbum experti sunt: plurimam gratiam habent imperanti amice.

79.5.6 Nonne merito gehenna: nonne merito innumera nos manent supplicia? Excitemur ergo: et ministerium nostrum deo exhibeamus: et dimidiam eius partem: quam amantes meretricibus: uel saltem terciam.

79.5.7 Fortasse iterum horretis: ut ego. sed nolim uerbis tantum. sed et re. Nunc in hoc consessu cor mouetur: egressi omnia abicimus. Quod hinc emolumentum?

79.5.8 Si illic consumende essent pecunie: nemo defleret paupertatem: sed nonnunquam feneratur.

79.5.9 hic si elemosine admoneamur: filios: uxorem: domum et curam rei familiaris: et multas excusationes adducimus.

79.5.10 Sed multa inquies illic uoluptas est. Hoc est quod doleo: quod plango. Quid si ostendero hic maiorem uoluptatem.

79.5.11 illic uix paruam. sed ignominiam: contumeliam: dispendium: inde bellum: et odium. hic nihil huiusmodi?

79.5.12 Quid huic uoluptati equiparandum? Dic queso. celum et eius regnum clarissimamque et perpetuam sanctorum uitam expectamus.

79.5.13 Sed hec expectamus: illa experimur: inquies. Vis et hec experiri?

79.5.14 Considera quanta fruaris liberate: et quomodo neminem reuereris: neminem formidas cumgrif1470 fol. 3r uirtutem amplecteris: non inimicum: non insidiatorem: non calumniatorem: non emulum: non riualem: non zeloptipum: non paupertatem: non morbum: nihil denique humanum.

79.5.15 Illic et si plurima ad uoluntatem cedant: et tanquam ex fonte diuicie affluant: riualium bellum: insidie omnium miserrimam uitam faciunt.

79.5.16 Oportet enim ut ad contemptibilis illius et effeminate uoluntatem: bellum renouetur. hoc innumeris mortibus grauius: et omni supplicio intolerabilius.

79.5.17 Hic nihil huiusmodi. Fructus inquit spiritus: dilectio: leticia: pax: nullum bellum: neque superflua pecuniarum profusio: neque post dispendium ignominia.

79.5.18 siue obulum des: siue panem: siue aque frigide poculum: multa tibi gratia habebitur: et nihil te merore afficiet. sed omnia te et liberum et gloriosum facient.

79.5.19 Quomodo ergo nos excusare poterimus? quam ueniam consequemur cum hac uia relicta uiciis nos addicimus: et in caminum ignis ardentem sponte nostra iactamur?

79.5.20 Quamobrem hortor qui hoc morbo detinentur resipiscant: et respiciant sanitatem: neque sinant in desperationem incidere. Nam et filius ille multo etiam his grauioribus afficiebatur.

79.5.21 sed cum ad paternam domum rediit: in pristinum honorem repositus est: et eo qui semper probatus est clarior apparuit.

79.5.22 Hunc imitemur: et ad patrem uel sero reuersi: eaeras1530: eam nos aliquando captiuitate in libertatem uendicemus: ut celorum regnum consequamur.

79.5.23 Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in seculaeras1530: secula seculorum. Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY