Omelia XLV

45.1.1 Dixeruntgrif1470 fol. 3v; eras1530 p. 889 ergo ad eum. Quid faciemus: ut operemur opera dei? Respondit Ihesus et dixit eis. Hoc est opus dei: ut credatis in eum quem misit ille:

45.1.2 Dixerunt ergo ei. Quod ergo tu facis signum: ut uideamus et credamus tibi? Quid operaris?

45.1.3 Nihil gula perniciosius: nihil ignominiosius est. hec obtusum et crassum ingenium hec carnalem animam reddit: hec cecat intellectum: nec sinit ut quicquam perspiciat.

45.1.4 quod ut in iudeis usuuenerit intuere queso. Cum enim gule inhiarent: cum secularibus affixi: nihil spiritale contemplarentur: multis eos uerbis et aculeis impellit: multum suadet

45.1.5 neque tamen excitantur. sed adhuc humi iacent. Dixerat enim. Queritis me. non quia uidistis signa. sed quia manducastis ex panibus et saturati estis.

45.1.6 reprehensione eos perterruit. quinam querendus esset cibus ostendit. Nam dicendo operamini non cibum qui perit. addidit premium. Sed qui permanet in uitam eternam.

45.1.7 et ad id quod eis obstabat occurrit. quod a patre missus sit. Quid illi? Tanquam nihil audissent: quid faciemus inquiunt. ut operemur opera dei?

45.1.8 Quod dicebant non ut discerent et facerent. sed ut iterum saturarentur: ut ex sequentibus apparet.

45.1.9 Quid ad hec christus? Hoc est opus dei ut credatis in eum: quem misit ille. Ad hec illi. Quod signum facis ut uideamus et credamus? Patres nostri manducauerunt manna in deserto.

45.1.10 Nihil his stultius: nihil insipientius. cum signum in manibus habereteras1530: haberent tanquam nullum fecerit rogant. quod signum facis.

45.1.11 neque in eius potestate signum relinquunt. sed necessario ei prescribunt: ut nullum aliud faciat: quam quod maiorum suorum temporibus factumgrif1470 fol. 3r est.

45.1.12 Patres nostri manducauerunt manna in deserto. Hoc exemplo moueri christum arbitrati: ut idem faceret: quo carnaliter pascerentur.

45.1.13 Sed quidnam nullum aliud ex prioribus signis meminerunt cum plurima tunc temporis in egipto: in mari: in deserto: facta essent. sederas1530 p. 890 hoc dumtaxat? Quia hoc maxime impulsu uentris desiderabant.

45.1.14 Quid autem qui prophetam eum appellastis: et regem facere uoluistis: post uisum signum: ac si nil fecerit: ingrati et perfidi facti estis: et signum queretiseras1530: quaeritis: parasitorum et famelicorum more loquentes?

45.1.15 Nunc uobis manna admirationi est. Non adhuc anima uestra debilitata est? Et aduerte irrisionem. Non dixerunt. Moises signum fecit: tu quid facis? perturbareeras1530: perturbari eum arbitrantureras1530: arbitrabantur. sed adhuc honorifice loquuntur cibi expectatione.

45.1.16 neque dixerunt deus hoc fecit: ne huic equalem: illo humiliorem facere uiderentur. sed medium quoddam tenuerunt. Patres nostri manducauerunt manna in deserto.

45.1.17 Et profecto ad hec christus dicere potuisset se maius fecisse miraculum: non uirga: non precibus: eguisse. sed propria omnia fecisse uirtute.

45.1.18 quod si manna meministis: ecce panem uobis prebui. Verum non erat nunc his uerbis locus. sed unum curabat ut ad spiritalem cibum eos adduceret

45.1.19 et considera immensam christi prudentiam: quo pacto respondeat. Non Moises dedit uobis panem de celo. sed pater meus dat uobis panem de celo uerum.

45.1.20 Sed quid non dixit non Moises dedit. sed ego. sed pro Moise deum: pro manna seipsum posuit? Quameras1530: Quia magna erat auditorum imbecillitas: ut ex sequentibus constat.

45.1.21 Etenim ita dicendo non tamen cohibuit. Atqui primum dixit. Queritis me non quia uidistis signa. sed quia manducastis ex panibus et saturati estis. non tamen illi reprehensi destiterunt.

45.1.22 Verum cum samaritane se aquam daturum pollicitus est: patris non meminit. Sed si scires inquit donum dei: et quis est qui dicit tibi da mihi bibere. tu forsitan petisses ab eo: et dedisset tibi aquam uiuam. Et iterum. Aquam quam ego dabo. et non refert ad patrem.

45.1.23 hoc autem in loco patris meminit: ut quanta fuerit samaritane fides: quanta iudeorum imbecillitas: intelligeres. Non de celo erat manna. Quomodo ergo de celo dicitur?

45.1.24 Quemadmodum uolucres celi: et tonuit de celo deus. Panem autem simpliciter et non uerum illum appellat: non quod falsum esset in manna miraculum. sed quodgrif1470 fol. 3v figura esset: non ueritas.

45.1.25 Et cum Moisi meminisset: se illi non contulit: neque se adhuc illi preponit. cum maiorem adhuc de illo haberent opinionem.

45.1.26 Ideo inquiens. Non Moises dedit non se sed patrem dedisse testatus est. Tum illi. Da nobis panem hunc. Adhuc enim sensibile quiddam suspicabantur. Adhuc uentrem implere expectabant.

45.1.27 Ideo quamprimum obuiam facti sunt. Quid christus? Alliciens eos paulatim inquit. Panis dei est qui descendit de celo et dat uitam mundo. non iudeis tantum sed uniuerso orbi:

45.1.28 neque simpliciter cibum. sed alteram quandam uitam: et legem diuersam. uitam autem dicit. quoniam omnes mortui erant: illi humi incumbentes. Da nobis inquiunt hunc panem.

45.1.29 Cum autem intelligeret christus: quod donec sensu perceptibilem mensam arbitrarentur concurrerunteras1530: concurrerent. cum spiritalem discederent.

45.1.30 Ego inquit sum panis uite. qui uenit ad me non esuriet: et qui credit in me non sitiet unquam. Sed dixi uobis quia et uidistis me et non credidistis.

45.2.1 hoc et Iohannes superius predixit. Quod nouit loquitur: et quod uidit testatur: et testimonium eius nemo accipit.

45.2.2 Et ipse iterum. Quod scimus loquimur: et quod uidimus testamur: et non creditis mihi.

45.2.3 Quod facit preoccupans eos et ostendens non propterea perturbari: neque gloriam desiderare: neque cordis arcana ignorare: neque presentia neque futura.

45.2.4 Ego sum panis uite. Iam in misteriorum traditionem deuenturus est. et primum de diuinitate sua sic disputat. Ego sum panis uite.

45.2.5 Neque enim de corpore hoc dictum est: de quo circa finem inquit. Panis quem ego dabo caro mea est. sed adhuc de diuinitate.

45.2.6 Etenim illa propter deum uerbum panis est: quemadmodum hic panis propter aduenientem ei spiritum: panis celestis efficitur.

45.2.7 hic autem non utitur testibus: quemadmodum in priori disputatione. habebat enim ipsum panum opus in testimonium: quamuis credere dissimularent.

45.2.8 illic contradicebant et arguebant. ideo hoc in loco suam decernit sententiam. illi uero cum corporis cibum sperarent: non sunt perturbati: quoad spe deciderunt.

45.2.9 neque tamen tacuit. sed arguit uehementer. qui enim cum panem comederent prophetam appellabant. et regem facere uolebant. Hoc in loco indignati fabri filium dicunt.

45.2.10 [abest]

45.2.11 et quidem uidebantur indignari. quod de celis descendisse diceret. non tamen hec erat causa. sed quod corpus nongrif1470 fol. 3r pasceret.

45.2.12 quod si uere indignabantur: rogare eos oportebat. quomodo panis uite esset. quomodo de celo descendisset. Nunc autem minime hoc rogant. Sed murmuranteras1530 p. 891.

45.2.13 et quod hoc eos non perturbasset. inde perspicuum est. Dicente enim Ihesu: pater meus dat uobis panem. non dixerunt: roga ut det. sed da nobis panem.

45.2.14 Atqui non dixerat: ego do. sed pater meus dat. Ea enim erat cupiditas cibi: ut inde se saturari posse arbitrarentur.

45.2.15 Quo dato quomodo postmodum scandalizari debebant et maxime cum patrem dare intelligerent. quenam ergo causa?

45.2.16 cum audirent non amplius edendum: incredulitatis pretextum inuenerunt. quod altius loqueretur.

45.2.17 Propterea dixit. et uidistis me. et non creditis. cum signa tum scripturarum testimonia significant. Ille enim sunt inquit que testimonium perhibent de me. et quod ueni in nomine patris mei. et non accipitis me.

45.2.18 Et quomodo potestis credere. qui ab hominibus gloriam accipitis? omne quod dat mihi pater: ad me ueniet. et eum qui uenit ad me non eiiciam foras.

45.2.19 Vide quomodo omnia ad hominum salutem conatur. Propterea enim hoc addidit ne curiosus esse: et frustra hec dicere uideretur.

45.2.20 Sed quid hoc significat. Omne quod dat mihi pater ad me ueniet: et resuscitem illud in nouissimo die? Qua gratia comunis resurrectionis cuius et impii participes sunt: ut precipui credentium in se muneris meminit?

45.2.21 quoniam non simpliciter resurrectionis. sed talis meminit. Nam cum prius dixisset non eiiciam. et non perdam ex eo: mox subdidit resurrectionem.

45.2.22 In resurrectione enim alii eiiciuntur. ut inquit Tollite eum. et mittite eumeras1530 om. in tenebras exteriores. Alii perduntur. Timete inquit magiseras1530: magis eum: qui potest animam et corpus in geennam perdere.

45.2.23 et illud. uitam eternam do. hoc significat. Ibunt enim qui mala egerunt in resurrectionem iudicii. qui uero bona in resurrectionem uite.

45.2.24 Hanc hoc in loco resurrectionem ostendit: que est bonorum. Sed quid sibi uult ea particula. Omne quod dat mihi pater: ad me ueniet?

45.2.25 Eorum tangit incredulitatem. ostendens quod qui sibieras1530 om. non credunt: non se tantum sederas1530: sed et patrem offendunt. et eius transgrediuntur uoluntatem.

45.2.26 non tamen tam aperte id dicit ut semper facit.

45.2.27 quod si hec eius uoluntas est: et propterea uenit: ut saluum hominem faceret. qui non credunt eum oppugnant.

45.2.28 Cum enim pater inquit aliquem dirigit: nihil prohibet. eum ad me ueniregrif1470 fol. 3v. Et alibi. Nemo potest uenire ad me: nisi pater traxerit eum.

45.2.29 Et Paulus. Ipse tradidit eos patri. Cum enim tradet regnum deo: et patri.

45.2.30 Et quemadmodum pater dando non se priuat. ita et filius tradendo. dicitur autem tradidisse: quod per ipsum accessum habuimus.

45.3.1 Illa autem particula. per quem: etiam de patre dicitur. ut illic. Per quem uocati estis in communicationem filii eius. et per uoluntatem patris. et iterum. Beatus es Simon bar iona. quia caro et sanguis non reuelauit tibi.

45.3.2 quod significat: non paruam rem esse fidem. sed superno indigere auxilio. quod per totum euangelium generose cuiusdam anime et inspirationis diuine esse contendit.

45.3.3 Sed diceteras1530: dicit fortasse quispiam. Si omne quod dat pater uenit ad teeras1530: me. et quoscunque traxerit. et nemo potest uenire ad te nisi datum sit ei desuper. Quibus pater non dat: iieras1530: hi nullo crimine tenentur?

45.3.4 Verba hec inania et friuola. opus est enim uoluntate nostra. Doceri enim credere uoluntatis est.

45.3.5 hic autem nihil aliud ostendit his uerbis. Quod dat mihi pater. quam non paruum quiddam esse credere: neque humana cogitacione: superna indigere reuelatione: et anima que eam fideliter accipiat.

45.3.6 Et illud. Qui uenit ad me saluus fiet. hoc est multam adhibebit diligentiam. Pro iiseras1530: his ueni et carnem et serui formam accepi.

45.3.7 Deinde subdit. Descendi de celo. non ut faciam uoluntatem meam. sed uoluntatem eius qui misit me. Quid dicis? Aliane tua alia illius uoluntas est?

45.3.8 Ne igitur hoc quispiam suspicaretur addidit. Hec est autem uoluntas eius qui misit me: ut omnis qui uidet filium et credit in eum. habeat uitam eternam.

45.3.9 Hec nunquid uoluntas tua est. Et cur alibi dicis. ignem ueni mittere in terram: et quid uolui nisi ut iam ardeat?

45.3.10 Quod si tu hoc uis: constat unam esse uoluntatem. Etenim alio in loco. Sicut pater inquit suscitat mortuos et uiuificat. sic et filius quos uult uiuificat. Que est uoluntas patris? ne perdam ex eo quenquam.

45.3.11 hoc et tu uis. Non est igitur alia uoluntas et alia. Etenim alibi. Sepe uolui congregare filios tuos et noluisti. Que ergo hec est sententia?

45.3.12 hoc est non ueni ut aliud facerem quam patris uoluntatem. neque ego aliud sentio. Omnia enim que patris sunt mea sunt. et que mea patris.

45.3.13 Si igitur patris et filii omnia comunia sunt. non immerito inquit. non ut faciam uoluntatem meam. Sed hoc in loco non ita inquit. sed in finem remittitgrif1470 fol. 3r.

45.3.14 Alta enim et sublimia: ut dixi: adhuc tegit et obumbrat. Nam si dixisset uoluntas mea hec est contempsissent illi. Diciteras1530 p. 892 itaque se operam eius uoluntati prestare: ut eos magis perterreret. Quasi dicat.

45.3.15 Quid putatis? an quod me irritatis? Nisi credetis: patrem meum in indignationem mouetis. Hoc enim significat uoluntatem eius qui misit me. Vt omne quod dedit mihieras1530: mihi pater non perdam ex eo.

45.3.16 Vbi se eorum non indigere obsequio: neque ut sibi ministraretur aduenisse signat. sed propter eorum salutem. quod in superiore dixit disputatione. Gloriam ab hominibus non accipio. Et iterum. Hec dico: ut uos salui sitis.

45.3.17 hoc enim omnibus modis contendit persuadere: quod eorum salutis gratia aduenerit: quod patris gloriam querat: ut nulla de se aboriatureras1530: oboriatur suspitio.

45.3.18 et quod hoc dicat in sequentibus manifestius indicauit. Qui uoluntatem suam querit: gloriam propriam querit. qui autem querit gloriam eius qui misit illum: hic uerax est: et iniusticia in illo non est.

45.3.19 Hec est enim uoluntas patris mei: ut omnis qui uidet filium et credit in eum: habeat uitam eternam. et ego resuscitabo eum in nouissimo die.

45.3.20 Frequenter resurrectionis meminit: ne presentibus tantum rebus diuinam prescribant prouidentiam:

45.3.21 ut si his non fruantur non propterea pigriores fiant. neue quod in hac uita non puniuntur ideo contempnant sed futuram expectant.

45.4.1 Verum illi nihil lucrati sunt. nos uero lucramur: cum frequenter nostris auribus resurrectio insonat.

45.4.2 et si ditescere: si rapere: si absurdum aliquid facere: uoluerimus: e uestigio dies illa: et iudicium animo inscribatur: et omni freno uehementius: absurdos affectus: cogitatio hec: cohibebit.

45.4.3 Atque inuicem et nobiscum semper dicamus. Resurrectio est et horrendum illud nos iudicium manet: et si quem gestientem uiderimus et presentibus bonis inflatum. idem dicamus: et reducamus in memoriam omnia hic remansura.

45.4.4 et si alius dolore et calamitatibus affectus occurrerit: ad eum quoque iisdem uerbis utamur: doceamusque has miserias finem aliquando habituras. Inertis autem et pigri auribus: insonemus desidie sue penas daturum.

45.4.5 Sufficiens hoc uerbum quod omni medicina nostram animam uehementius curet. Est enim resurrectio non longe. sed in portis.

45.4.6 Adhuc modicum iamiam ueniet: et non tardabit. Et omnes oportet nos manifestari ante tribunal Christi: et malos et bonosgrif1470 fol. 3v. illos ut merito ignominia afficiantur. hos ut in gloria effulgeant.

45.4.7 Quemadmodum enim in hac uita iudices: malos supplicio: bonos honore publice afficiunt: ita et illic: ut malos maior ignominia: bonos clarior gloria consequatur.

45.4.8 Hec nos singulis diebus nostris mentibus suscribamus. hec semper animo uersemus. Hoc pacto nulla nos presentium cura poterit perturbare.

45.4.9 nam que uidentur caduca sunt. que non uidentur eterna. Hec inquam frequenter nobiscum loquamur: et cum aliis. Resurrectio est et iudicium et operum examina.

45.4.10 Et quicunque fatum esse arbitrantur. hoc dicant: et mox huius morbi tabe curabuntur. Nam si resurrectio est et iudicium: non est fatum: quamuis plurimumeras1530: plurimi id contendant.

45.4.11 Atqui christianos resurrectionis admonere erubesco. Qui enim docendus est esse resurrectionem: et sibi non omnino persuadet: quod non necessario et simpliciter et utcunque contigerit res ferantur. is profecto non est christianus.

45.4.12 Quamobrem hortor uos et oro: omni nos malicia mundos reddamus: et omnia faciamus: ut ueniam consequamur: et excusatio nostra admittatur in illa die.

45.4.13 Sed dicet fortasse quispiam. Et quando finis? Quando erit resurrectio? Ecce quantum temporis preteriit: et nihil tale contigit. Sed erit credite.

45.4.14 Etenim ante diluuium et hos incredulos reprehendit: qui credidit is solus liberatus est.

45.4.15 et temporibus Loth diram illam plagam non expectabant: donec fulgura illa et fulmina delatieras1530: delata omnes perdiderunt.

45.4.16 Neque his neque temporibus Noe ne minima quidem futurorum malorum particula contigit. sed quemadmodum cum deliciis et ebrietati indulgentes: meritum repente supplicium: oppressit.

45.4.17 ita et resurrectio non in principio sed in medio felicitatis superueniet.

45.4.18 Ideo Paulus inquit. Cum enim dicent pacem et securitatem: tunc repentinus eis superuenit interitus. sicut et dolor in utero habentis et non fugienteras1530: effugient.

45.4.19 Hoc autem fit: ut semper simus in timore et nunquam confidamus.

45.4.20 Quid dicis. non expectandam futuram resurrectionem et iudicium. Demones hec confitentur: et tu confiteri erubescis? Venisti inquiteras1530: inquiunt huc ut nos cruciares ante tempus.

45.4.21 Qui futurum cruciatum dicunt: et iudicium et examen et supplicium futurum intelligunt. Nolimus ergo prouocare deum stulta audendo resurrectioni diffidentes

45.4.22 quemadmodum in aliis nobis principium fuit christus: ita et in hoc. Siquidem primogenitusgrif1470 fol. 3r. idcircoeras1530 p. 893 dicitur ex mortuis.

45.4.23 Quod si resurrectio non est. quomodo primogenitus esset mortuorum cum nemo post ipsum resurgeret?

45.4.24 Quomodo dei iusticia seruaretur: tot malis in felicitate: tot bonis in miseria: uitam degentibus: ubi quisque secundum merita remunerabitur?

45.4.25 Nemo recte uiuentium resurrectioni diffidit. sed quotidie precantur: sanctam illam uocem proferentes. Adueniat regnum tuum.

45.4.26 Qui sunt igitur qui resurrectionemeras1530: resurrectioni non credunt? qui scelesti inquinatam uitam et impuram uiuunt ut propheta inquit. Inquinate sunt uie eius in omni tempore. auferuntur iudicia tua a facie eius.

45.4.27 Non potest: non potest inquam homo pure uiuere: qui non credit resurrectionem: ut qui nullius sibi conscii sunt criminis: eam non modo profitentur: sed et uolunt: et credunt: ut remunerationem accipiant.

45.4.28 Nolimus ergo deum prouocare. sed et audiamus dicentem. Timeteeras1530: Timete eum qui potest animam et corpus perdere in geennam: ut metu meliores: et hoc malo liberati: regno celorum digni efficiamur:

45.4.29 quod utinam omnes consequamur. Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi per quem et cum quo patri gloria simul et sempiterno sanctoqueeras1530 om. et uiuificanti spiritui sancto in seculaeras1530: secula seculorum Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY