Omelia LXII

62.1.1 Etgrif1470 fol. 3r; eras1530 p. 943 erat quidam languens Lazarus a bethania castello Marie et Marthe sororum eius. Maria autem erateras1530: erat ea que unxit dominum ungento.

62.1.2 Multi cum aliquem bonum et deo acceptum: mali aliquid: ut morbum: ut paupertatem: et huiusmodi: perpeti uident: perturbantur. sane ignari hoc maxime dei amicis contingere.

62.1.3 Nam et Lazarus: et amicus christo et egrotus erat: ut ex mittentibus intelligitur. Ecce quem amas infirmatur.

62.1.4 Erat inquit quidam languens Lazarus a bethania. Non ab re patrie eius meminit. Quamobrem in sequentibus dicet.

62.1.5 Primum autem propositum aggrediamur. Sororum eius nos utiliter admonet. Maria inquit erat que unxit dominum ungento.

62.1.6 Hoc in loco nonnulli dubitanteras1530: dubitarant cur christus id tollerasset. Ad quod illud primum intelligendum: non fuisse hanc meretricem illam: de qua apud Matheum et Lucam scribitur. sed aliam.

62.1.7 ille meretrices et infames erant. hec honesta et studiosa. quippe que christum accipere curabat. eumque cum sorore diligebat et tamen permisit christus Lazarum mori.

62.1.8 Sed qua nam gratia non (ut Centurio et Regulus) ipse ad christum profecte sunt. sed miserunt? Ob fiduciam et familiaritatem quam cum eo habebant:

62.1.9 et mulieres erant infirme: et luctu detinebantur. Nam quod non contemnerenteras1530: contemneret in sequentibus indicatur. Quod igitur hec illa non esset: constat.

62.1.10 Sed et illam cur se tangere permisit? Vt eius mundaret maliciam: ut clementiam ostenderet. ut intelligas nullum morbum eius uincere bonitatem.

62.1.11 Noli igitur id solum considerare quod permiserit. sed quomodo ad meliora conuerterit.

62.1.12 Sed cur huius meminit historie euangelista? ut eius in Ihesum amorem ostenderet. et frequenter dicit. Amabat Lazarum et sorores eius. erudiens nos non egreferendum si boni uiri et deo amici aliquo morbo laborent.

62.1.13 Ecce quem amas infirmatur. Ad misericordiam christum uolunt adducere.

62.1.14 Adhuc tanquamgrif1470 fol. 3v hominem alloquuntur: quod et inde constat. Si fuisses hic non fuisset mortuus. Neque dixit. Ecce Lazarus infirmatur. sed quem amas.

62.1.15 Quid christus? Hec infirmitas non est ad mortem. sed pro gloria dei: ut glorificetur filius dei per eumeras1530: eam.

62.1.16 Ecce quomodo iterum eandem suam et patris gloriam dicit. Nam cum dixisset dei: subdidit: ut glorificetur filius dei. Hec infirmitas non est ad mortem.

62.1.17 Cum enim esset illic biduum moraturus: remittit nuncium: ut hoc significaret. in quo id admiratione dignum est: quod audientes sorores infirmitatem illam non esse ad mortem: inde mortuum uidentes: non sunt scandalisate: cum contra accidisset quam dixerat.

62.1.18 sed ei obuiam facte sunt: neque mentitum putauerunt. Et illa particula. ut hoc in loco non causalis est. sed euentus. alia namque fuit morbi causa. usus est autem ad gloriam dei.

62.1.19 Et hec dicens mansit in eodem loco duos dies. Qua gratia? ut exspiraret: et sepeliretur. ne quis posset dicere: quod non dum mortuum suscitarit: quod sopitus esset: quod dissolutus: quod abalienatus. non mortuus.

62.1.20 Ideo tamdiu moratus est ut dicerent iam fetere. Diciteras1530 p. 944 discipulis. Eamus in iudeam iterum. Quid tandem preter solitum hoc predixit Ihesus?

62.1.21 Valde timebant. ideo prius admonet ne repentino discessu perturbarentur. Dicunt ei. Modo illic eras: et querebant te lapidare.

62.1.22 Timebant enim ei ut debebant et sibi. Nondum enim erant perfecti. Dicit ei Thomas Eamus et nos et moriamur cum eo.

62.1.23 Imbecillior enim erat ceteris: et magis incredulus. Quomodo ergo eos confirmat Ihesus? Nonne duodecim hore sunt diei?

62.1.24 Aut hoc dicit quod qui nullius sibi sceleris conscius est: nullo afficietur malo. sed qui male fecerit.

62.1.25 Quare minime timendum est. cum nihil dignum morte commiserimus. Aut quod qui lucem huius mundi uidet securus est. Si autem qui mundi lucem uidet: multomagis qui mecum est: nisi a me discesserit.

62.1.26 His uerbis eos confirmauit: et eundi necessariam causam exponit: neque se ituros hierosolymam: sed bethaniam dicit. Dormit inquit Lazarus: et uado ut eum a sompno excitem.

62.1.27 Hoc est. Non ad reprehendendum iudeos. sed amici causa. Dicunt. Domine si dormit saluus erit.

62.1.28 ac si non necessaria esset profectio. Dicis inquiunt dormire. Nihil ergo nos ire cogit. Atqui propterea ipse amicum appellarat: ut necessariam profectionem ostenderet.

62.2.1 Sed cum pigriores deprehenderet. tunc mortuum dicitgrif1470 fol. 3r. Primum itaque humilitatem pretulit. Cum uero non intelligerent. Mortuus est inquit: et gaudeo propter uos:

62.2.2 ut credatis: cum absens predixerim. Quod resurrectionis mee magnum erit argumentum ne quis dubitet.

62.2.3 Vides adhuc imbecilliores: et adhuc eius potentie ignaros fuisse discipulos? quod metu accidebat quo perturbabantur.

62.2.4 et cum dormire eum dixisset: addidit. uado ut excitem eum. cum mortuum esse. non itidem.

62.2.5 Non enim uerbis predicere uolebat: quod re erat confirmaturus. Semper enim nos admonet: ut inanem gloriam caueamus: et nihil de nobis temere promittamus.

62.2.6 Quod si Centurionem consolatus dixit. Ego ueniam et curabo eum: uoluit eius fidem ostendere.

62.2.7 Quod si quis roget quomodo eum dormire putarint discipuli: neque iiseras1530: his uerbis mortuum intellexerint cum diceret: uado ut excitem eum.

62.2.8 Stultum enim erat si iturum Ihesum quinque et decem stadia putarent ut illum excitaret. Responderem. putasse eum in enigmate (ut plerumque solebat) locutum.

62.2.9 Omnes enim iudeorum impetum formidabant. In primis autem Thomas. ideo inquit. Eamus et moriamur cum eo.

62.2.10 Quidam autem dicunt: et eum mori optasse. Sed profecto timorem id uerbum arguit et imbecillitatem. inde fortior factus et insuperabilis.

62.2.11 quod sane dignum admiratione est: ut qui ante crucem tam timidus erat: post magistri mortem et resurrectionis fidem pre omnibus tanto feruore flagraret. Tanta est christi potentia.

62.2.12 nam qui cum christo in bethaniam ire non audebat: sine eo postmodum solus terrarum orbem peragrauit: et in mediis populis inclamantibus: et mortem minitantibus: intrepidus uersabatur.

62.2.13 Quod si quindecim stadia aberat bethania: que circiter duo milia passuum efficiunt. quomodo erat quadriduanus Lazarus? Mansit duos dies: quorum pridie uenerat nuncius quo die mortuus erat.

62.2.14 ita quarto uenit. Ideo se uocari passus est. neque ipse sponte sua uenit. ne qua orrietureras1530: oriretur suspicio.

62.2.15 Neque ipse uenerunt que amabantur: sed alii mittuntur. Erat autem bethania iuxta hierosolimam quasi stadiis quindecim.

62.2.16 ob cuius uicinitatem: multos eas uisitasse par erat. quare subdit. Quod multi ex iudeis uenerant ad Mariam et Martham: ut consolarentur.

62.2.17 Quomodo consolabantur iudei a christo dilectas? (Edixerant enim ut quicunque christum confiteretur extra sinagogam fieret)

62.2.18 uel propter uulneris magnitudinem: uelgrif1470 fol. 3v quia nobiliores reuerebantur: uel quia non mali erant qui ad eas uenerant. Multi nanque crediderunt.

62.2.19 Hec autem dicit euangelista: ut testimoniis: Lazari mortem confirmet. Sed quid non aduocat sororem Martha cum obuiam christo proficiscitur?

62.2.20 Vult sola occurrere: et rem nunciare: que cum bonam spem habere iuberetur. tunc Mariam uocat eteras1530 om. in medio fletu: christo fit obuiam.

62.2.21 Vides amoris magnitudinem? Ipsa est de qua inquit. Maria optimam partem elegit. Quomodo ergo uehementior hec que nihil audiuit?

62.2.22 Martha imbecillior erat. quippe que cum tanta audisset: inquit tamen paulo post. Iam fetet: quadriduanus est.

62.2.23 illa autem et si nihil tale accepisset. tamen inquiens. Domine si fuisses hic: frater meus non fuisset mortuus.

62.3.1 Considerate mulierum sapientiam: quamuis imbecille essent.

62.3.2 Viso enim christo: non statim in planctus et lamentationes proruperunt: ut usuuenit cum merore aliquo affecti: a notis uisitamur.

62.3.3 sed continuo magistrum uenerantureras1530 p. 945 et crediderunt. licet non perfecte ut decuit.

62.3.4 Nondum enim norant: et quod deus esset: et quod propria uirtute et autoritate hec faceret. sed utrunque hic didicerunt.

62.3.5 Illud enim ignorabant cum dicerent. Si fuisses hic: non fuisset mortuus frater meus. Hoc autem dicendo. Quecunque poposceris a deo dabit tibi deus: ac si de bono quodam et probato uiro loquerentur.

62.3.6 Quid ad hec christus? Resurget frater tuus. Illud primum confutat. Quecumque poposceris a deo. Non enim inquit. Poscam. sed resurget.

62.3.7 Nam si dixisset. O mulier adhuc humi iaces. Non egeo alterius auxilio: a meipso omnia facio. molestiora et supra mulieris intelligentiam fuissent.

62.3.8 dicendo autem. Resurget. medium tenuit. et in sequentibus: ea que dixi significauit.

62.3.9 Dicente enim. Scio quia resurget in resurrectione in noussimo die: apertius suam ostendit autoritatem. Ego sum inquit resurrectio et uita: quod alterius non egere auxilio indicat. Quippe qui uita est.

62.3.10 Quod si alterius indigeret: Quomodo ipse et resurrectio esset et uita. Non ergo ita dixit: idem tamen significauit:

62.3.11 et ad illam particulam. quecunque poposceris inquit. Omnis qui credit in me: etiam si mortuus fuerit: uiuet. se bonis habundare: et a se petendum ostendit.

62.3.12 Et omnis qui uiuit et credit in me: non morietur in eternum. Intuere quo eius erigat animum. Non enim tantum queritur resurrectio Lazari

62.3.13 sedgrif1470 fol. 3r et hanc et illam oportet intelligere resurrectionem. Propterea autem uerbis philosophatur.

62.3.14 Quod si resurrectio ipse est et uita: nullo loco circumscribitur: sed ubique presens sanare potuit. Quod si dixissent ut Centurio. Dic uerbo: et sanabitur puer meus. itidem profecto respondisset.

62.3.15 Cum autem ad se ut ueniret rogarent. ideo assensus est: ut eas a tanta humilitate erigeret. suam tamen absentis ostendit potestatem. ideo tardat.

62.3.16 Non enim cognita esset gratia repente prestita: nisi corruptus esset et feteret. Et unde mulier futuram norat resurrectionem?

62.3.17 Audierat christum multa de ea disputantem: quam iam uidere cupiebat: et adhuc humi uertitur.

62.3.18 Nam cum audiret Ego sum resurrectio et uita: non respondit. Resuscita eum. sed ego credo quia tu es christus filius dei.

62.3.19 Cui christus omnis qui credit in me etiam si mortuus: hac scilicet morte fuerit: uiuet: et omnis qui credit in me non morietureras1530: morietur in aeternum: illam uidelicet mortem.

62.3.20 Nam ego sum resurrectio. Noli perturbari. si mortuus est frater uester. Hec non est mors.

62.3.21 Primum eam ab euentu consolatur: et bene sperare iubet: dicendo. Et resurget frater. Et ego sum resurrectio. Et quod resurgens etiam si moriatur nihil patietur incomodi.

62.3.22 Quamobrem non est huiusmodi mors dolenda. Hoc est: neque ipse mortuus est: neque uos moriemini. Credis hoc? Ait illi. Vtique domine. Ego credo quia tu es christus filius dei: qui in hunc mundum uenisti.

62.3.23 Videtur mihi christi dictum mulierem non intellexisse. nouit tamen magnum esse: totum non perspexit. Propterea aliud interrogata: aliud respondet.

62.3.24 Illud tamen primum consecuta est: quod fletum compescuit. Eiusmodi enim christi sermonis uirtus. ideo illa preuenit. hec secuta est.

62.3.25 In magistrum namque beniuolentia: non multum presentem calamitatem sentire permittebat. Itaque cum gratia etiam mens mulieris philosophabatur.

62.4.1 Verum enim uero etiam cum aliis malis hic muliebris morbus iam preualuit: ostentant planctus et dolores suos: cruentant brachia: scindunt capillos: laniant genas:

62.4.2 partim ob dolorem: partim ad ostentationem. alie animo impudico in medio foro: brachia nudant.

62.4.3 Quid facis mulier? Nudas te impudenter in medio foro: cum christi membrum sis: cum uiri adstent.

62.4.4 et capillos uellis: et in miseros prorumpis eiulatus: et saltas: et insanarum mulierum more iactariseras1530: iactaris?. Nonne te deum offendere arbitraris?

62.4.5 Que nam hec insania? Nonnegrif1470 fol. 3v ridebunt gentiles? Nonne fabulam: nostram putabunt religionem? Dicent enim nullam esse resurrectionem. illusiones omnia christianorum dogmata et fallacias putabunt.

62.4.6 Haud enim aliter quam si nihil post mortem remaneat: mulieres lamentantur. non attendunt scripturis. omnia illa figmenta ipse credere uidentur.

62.4.7 siquidem si crederent mortuum non esse mortuum. sed ad meliorem uitam translatum:

62.4.8 non utique ipsum tanquam nihil esseteras1530: esse deplorarent. non adeo indignarentur. non tantas efferrent uoces incredulitatis indices. Nunquam te amplius uidebo.

62.4.9 Omnia fabule nam si principali bonoeras1530: bona ita diffidunt: multomagis aliis que asserunt. Non ita gentiles effeminantur. Multi apud eos philosophati sunt.

62.4.10 et cum audisset mater filium in prelio cecidisse: mox rogauit: quomodo se respublica habereteras1530 p. 946.

62.4.11 Et alius philosophus coronatus cum audiret pro patria cecidisse: coronam deposuit. inde sciscitatus quomodo cecidisset: ut fortiter occubuisse cognouit: in caput statim coronam reposuit.

62.4.12 Multi et filios et filias cedi: demonas reueriti: tradiderunt. Spartane autem mulieres: hortantur filios ut clipeum e prelio referant: aut super eo occumbant.

62.4.13 Ideo pudet me gentiles hec sapere: nos impudentes esse. qui de resurrectione nihil intelligunt: intelligentium opera faciunt. qui intelligunt: ignorantium.

62.4.14 et quod propter deum non faciunt: homines reueriti: faciunt sepenumero.

62.4.15 Opulentiores femine capillos non soluunt: brachia non nudant. quod est maxime reprehendendum. non quod non nudent: sed quod non propter deum. sed ne turpes uideantur.

62.4.16 Pudor luctum cohibet: dei metus non cohibet. Et quomodo hoc non summopere reprehendendum? Quod diuites diuitiarum gratia faciunt: diuino metu pauperes faciant.

62.4.17 Sed econtra euenit. ille propter inanem gloriam philosophantur: he propter humilitatem preferunt impudentiam. Quid hoc absurdius? Omnia propter homines: omnia propter presentia facimus.

62.4.18 Et stulte et ridicule loquuntur. Atqui dominus inquit. Beati qui lugent: peccata uidelicet: que nemo luget. Nemo anime sue curat perditionem.

62.4.19 Quod lugere non iubemur: id lugemus. Quid inquit? cum homines simus: de morte hominis non est dolendum. Nunquid ego hoc prohibeo? Minime lugere: sed impudenter lugere ueto. Non sum immanis atque crudelis.

62.4.20 Video naturam dolere: et quotidianam requirere consuetudinem. Non licetgrif1470 fol. 3r nullo affectu moueri. quod et christus ostendit. lachrymatus est. super Lazaro. eius sequere exemplum.

62.4.21 Lachrymare. sed leniter et pudenter: et cum dei timore. Si hac ratione lachrymas fundes: non resurrectionis diffidentie argueris. sed egreferre carissimi seiuncionem uideberis.

62.5.1 Nam et peregre proficiscentes: lachrymis prosequimur. non tamen ut mortuos.

62.5.2 ita et tu lugeas: tanquam premiseris peregrinum. Hec ego non ut preceptor. sed ut permissor: humane conscius fragilitatis: admoneo.

62.5.3 Quod si peccator et qui sepenumero deum offenderit moritur. is deflendus est: uel potius minime cum nihil illi afferat utilitatis. sed ea facienda: que ei aliquid conferre possint: elemosinas: oblationes.

62.5.4 in hoc letandum est: quod malicia eius abscisa est iustuseras1530: quod si iustus. Rursus letandum quod in tuto collocatur: quod liberatus est futura formidine.

62.5.5 Si iuuenis. quod ex medio malorum ereptus est. Si senex: quod eo diutius usus esteras1530 om.: quod maxime desiderabile uidebatur: uite satietate migrauit.

62.5.6 Tu autem horum omissa consideratione: ancillas cedis: ac si ita demum defunctum honoribus prosequaris: quod ultime est dementie.

62.5.7 honor enim mortuo: non fletus est: non eiulatus. sed hymni et psalmi: et uita optima.

62.5.8 Ille moriens cum angelis euolabit. etiam si nemo exequiis interueniat. Perditus autem et si in funere uniuersam habuerit ciuitatem: nihil lucrabitur.

62.5.9 Vis mortuum honorare? Alia uia aggrediendum est. Fac elemosinas. Que tibi ex multis fletibus utilitas?

62.5.10 Ego et aliud malum audiui: quod multe etiam amatores per fletus alliciunt: maritalis amoris opinionem: lamentationum uehementia de se confirmantes.

62.5.11 O diabolicam mentem. O sathane cogitationem. Quamdiu et terra et puluis? quamdiu sanguis et caro erimus? Celum tandem suspiciamus. Intelligamus spiritalem nostri partem.

62.5.12 Quomodo gentiles arguemus? Quomodo qui hec faciunt consolabimur? Quomodo cum iiseras1530: his de resurrectione disputabimus? Quomodo de aliis sapientie partibus? Qua securitate uiuemus?

62.5.13 Ex dolore enim prouenit mors. Considera uim perspectiuam anime. nihil sinit uidere necessariorum. inde multum detrimenti.

62.5.14 illo enim modo et deum offendimus: neque nobis neque defuncto prosumus. hoc autem et deo placemus: et probamur ab hominibus.

62.5.15 nam si non succumbemus: continuo doloris reliquie abolentur. Si indignabimur: in miseria relinquimur. Si gratias agemus: nongrif1470 fol. 3v merebimus.

62.5.16 Et quomodo potest inquit non dolere qui filium uel uxorem amisit? Non dico ne doleat. sed ne immodice.

62.5.17 Nam si intelligeremus deum illum abstulisse quem mortalem uirum ac filium habebamus. mox consolaremur. Indignari enim maius quiddam supra naturam querentis est.

62.5.18 Homo natus et mortalis. quid doles: quod secundum naturam contigit? Nunquid doles quod edendo nutriris? Nunquideras1530: Num queris sine cibo uiuere?

62.5.19 Ita et in morte. Nunquid queris immortalitatem? Mortalis natus es: Semel hoc diffinitum. Noli dolere. noli te affligere. sed ama que communiter omnibus statutaeras1530 p. 947 sunt. Doleant tibi peccata tua.

62.5.20 hic optimus fletus. hec maxima sapientia. Hec ergo perpetuo defleamus ut celestem assequamur leticiam. Gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi: cui honor et gloria in seculaeras1530: secula seculorum. Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY