Omelia LXXV

75.1.1 Sigrif1470 fol. 3r; eras1530 p. 979 diligitis me mandata mea seruate: et ego rogabo patrem: et alium paraclitum dabit uobis. ut maneat uobiscum in eternum: spiritus ueritatis: quem mundus non potest accipere. quia non uidet eum: nec scit eum.

75.1.2 Semper nobis aliquid agendum est. semper operibus inuigilandum: neque uerbis tantum. Dicere enim et promittere omnino facile est. Operari autem non itidem.

75.1.3 Quorsum hec? Quoniam nunc multi sunt: qui se deum timere et diligere profitentur. re autem contra omnino faciunt. Deus autem per opera diligi querit.

75.1.4 ideo ad discipulos dicebat. Si diligitis me mandata mea seruate. Cum enim dixisset. Quodcumque petieritis: ego faciamgrif1470 fol. 3v. ne simplicem petitionem ualere arbitrarentur. addidit. Si diligitis me tunc faciam.

75.1.5 Et cum credibile esset: eos etiam audiendo quod iret ad patrem perturbari inquit. Quod nunc perturbemini: non est amoris indicium. sed quod uerbis meis fidem adhibeatis.

75.1.6 Dedi uobis mandatum: ut diligeretis inuicem. et ita alter alteri faceretis: sicut ego feci uobis. Hec est dilectio. credere et parere dilecto.

75.1.7 Et rogabo patrem: et alium paraclitum dabit uobis. Iterum ad audientium imbecillitatem descendit.

75.1.8 Cum enim par esset: nondum ipsum intelligentes: uehementer illam inquirere substantiam: uerbaeras1530: uerbi secundum carnem aduentum: et nullam abeuntis capere consolationem.

75.1.9 inquit. Rogabo patrem et alium paraclitum dabit uobis. hoc est qualis ego sum. Pudeat Sabellianos: et qui de spiritu non recte sentiunt.

75.1.10 Etenim hoc mirum est: quod diuersas e regione hereses: uno ictu deiicit.

75.1.11 Dicendo enim alium persone differentiam. dicendo paraclitum. substantie cognationem demonstrat.

75.1.12 Sed cur inquit rogabo patrem. Quoniam si dixisset mittam. non ita fidem adhibuissent.

75.1.13 Nunc autem id ei cure est: ut credant. postmodum ipse se eum mittere. ait. Accipite spiritum sanctum.

75.1.14 hic patrem rogare. ut credibilem suam faciat orationem. Nam et Iohannes de eo inquit. Quod de plenitudine eius nos omnes accepimus. Quod autem habet: quomodo ab alio accipit?

75.1.15 et iterum. Ipse uos baptizabit in spiritu sancto: et igni. Quid autem amplius haberet quam apostoli: si ad mittendum spiritum esset patrem rogaturus. Quod illos nonnunquam etiam sine precibus fecisse apparet?

75.1.16 Quomodo autem si precum gratia a patre mittitur ipse a seipso infunditur?

75.1.17 Quomodo ab alio mittitur: qui ubique adest: et diuidens propria unicuique sicut uult: et sua ipsius auctoritate dicit. Segregate mihi Paulumeras1530: Saulum et Barnabam?

75.1.18 Atqui: deo ministrabant ministri. tamen imperiose in proprium eos opus uocauit. Non quod ad aliud opus aduocaret. sed ut suam ostenderet potestatem.

75.1.19 Quid ergo sibi uult rogabo patrem? Aduentus tempus significat. Quando enim eos per sacrificium mundauit. tunc inspiratus est spiritus sanctus.

75.1.20 et quid tandem cum ipsis non uenit? Quia nondum ablatumeras1530: oblatum erat sacrificium.

75.1.21 cum autem iam peccatum deletum esset et ipsi ad pericula mitterentur. et certaminibus se accingerent. hortatorem mitti oportuit.

75.1.22 Sed cur non statim post resurrectionem spiritus uenit? ut exspectationis desiderio maiori gratia eum acciperent. Quousque enim cum ipsis christus uersatus est. non afflictabantur. eo abeunte:

75.1.23 tanquam deserti formidantes: maiorem in modum eum accipere auebant. ut uobiscum maneat. hoc signat: quod neque post mortem abiit.

75.1.24 Et negrif1470 fol. 3r audiendo paraclitum: aliam opinarentur incarnationem: et oculis eum cernere expectarent. inquit. Quem mundus non potest capere. quia non uidet eum.

75.1.25 Non enim ita uobiscum erit ut ego. sed in uestris animis habitabit. inquit enim. Et in uobis erit.

75.1.26 spiritum autem ueritatis appellat. per hoc ueteris testamenti figuras significans. Vt uobiscum sit: quod et ipse inquit. quia ego uobiscum sum.

75.1.27 Preterea et aliud quiddam signat. non passurum que ipse: neque discessurum. Quem mundus non potest accipere. quia non uidet eum.

75.1.28 Quid enim? Dic mihi. est ne alias uisibilis? Minime. sed hic cognitionem dicit. Addidit ergo. Neque cognoscit eum. Solet enim certam cognitionem uisionem appellare.

75.1.29 Cum enim sensuum certissimus sit uisus. per hunc semper ueram adducit cognitionem.

75.1.30 Mundum autem hoc in locoeras1530 p. 980: malos appellat. et ut hoc discipulos consoletur: dando eis donum precipuum. Vide quantopere uerbis ipsum extollat.

75.1.31 Dixit alium esse quam ipse. dixit non dimissurum eos. dixit ad eos tantum uenire. Quemadmodum ergo. ego in uobis sum inquit: et ipse erit. Non tamen merorem ipsorum abstulit.

75.1.32 Ipsum enim adhuc eteras1530: ac eius consuetudinem querebant. quod respiciens inquit. Neque ego relinquam uos orphanos. Veniam ad uos. Nolite timere inquit.

75.1.33 Non propterea dixi alium paraclitum me missurum. et apud uos mansurum. tanquam in finem ad uos rediturus et uos non uisurus.

75.1.34 Nam ipse ueniam ad uos. Non relinquam uos orphanos. Cum superius filiolos appellasset. ideo orphanos non relicturum se pollicetur.

75.2.1 A principio dixerat uenturos quo iret. et in domo patris mansiones multas esse. hic autem cum illud diu post esset futurum: dat spiritum.

75.2.2 Sed cum quid diceret: non intelligerent: neque ideo multum consolarentur. non relicturum se eos orphanos dicit: quod illi magis querebant.

75.2.3 Sed cum id uerbum. uenio: presentiam significaret. ne iterum eam requirerent. uide quomodo non quidem manifeste. sed tamen significauit.

75.2.4 Cum enim dixerit. Adhuc modicum et mundus me iam non uidet: subsequitur. Vos autem uidebitis me quasi dicat. Veniam quidem ad uos. non tamen ut prius. Quotidie ego uobiscum semper ero.

75.2.5 et ne dicerent: quomodo ergo iudeis dixisti. Iam non uidebitis me. hanc soluit obiectionem: quod cum ipsis tantum futurus sit.

75.2.6 Nam et spiritus talis est. Quia ego uiuo et uos uiuetis. Crux uos a me usque ad finem non diuidet. sed breuieras1530: breue me abscondet.

75.2.7 Vitam autem mihi dictam uidetur non presentem solam: sed et futuram. In illa die cognoscetis. quia ego sum in patre meo. et uos in me. et ego in uobis.

75.2.8 In patre enim substantia. in ipsis concordia et auxilio est.

75.2.9 Et qua nam hocgrif1470 fol. 3v rationem habet? dic queso. Magna sane et incomparabilis differentia christi et discipulorum.

75.2.10 Quod si ita uerba iacent. noli admirari. solet enim nonnunquam iisdem uerbis: et in deo et hominibus. non eodem modo uti.

75.2.11 Nam et dii diciminieras1530: dicemini inquit et filii dei. Quod uerbum non eandem in nobis quam in deo uim habet. Et imago filius et gloria dicitur: atque etiam nos. sed longe aliter.

75.2.12 et iterum. Vos christi: et christus dei. non similiter autem dei christus: et nos dei. Quid autem hoc signat?

75.2.13 Cum resurgam inquit: tum me non alienum a patre. sed eiusdem potestatiseras1530: potestatis esse cognoscetis. et me semper uobiscum esse:

75.2.14 rebus ipsis meum in uos auxilium clamantibus: inimicis repressis: uobis audenter loquentibus. molestiis propulsatis: predicatione indies florente: omnibus pie doctrine: et uere religioni: parentibus.

75.2.15 Sicut misit me pater: et ego misi uos. Vides quod hoc in loco: idem uerbum: non eamdem uim habet? Nam si hoc ita acciperemus: nihil inter apostolos et christum interesset.

75.2.16 Sed quid inquit. tunc cognoscetis? quia resurrexisse et secum uersari uiderunt. tunc certo crediderunt.

75.2.17 Magna enim erat spiritus uis: omnia eos erudiens. Qui habet mandata mea: et seruat ea. ille est qui diligit me. Non enim habere satis est nisi diligenter seruentur.

75.2.18 Sed quare idem sepe repetit. Nam superius. Si diligitis inquit me: mandata mea seruate. et nunc. Qui habet mandata mea: et seruat ea.

75.2.19 et si quis sermonem meum audiet: et seruabit eum: ille est qui diligit me. Qui non audit sermones meos: non diligit me.

75.2.20 Puto ex hoc eorum merorem significari. nam cum multa de morte disputasset inquiens. Qui odit animam suam in hoc mundo: in uitam eternam custodit eam.

75.2.21 Et nisi quis acceperit crucem suam et sequetur me. non est me dignus: et alia plura dicturus esset. exprobrans eis inquit. Putatis ex amore tristes esse. contra res se habet.

75.2.22 Quod autem hoc semper intendat id in sequentibus repetit. Si diligeretis me inquit: gauderetis utique: quia ad patrem uado. Nunc autem metu perturbamini.

75.2.23 Quod enim ita mortis formidine afficiamini. non est mandatum meum: oporteteras1530: oporteret enim uos crucifigi: si uere me diligeretis. ego enim uos admoneo ne timeatis: qui corpus interficiunt.

75.2.24 Tales pater diligit: talibus meipsum manifestabo. Tum Iudas. Quid factum est inquit: quia manifesturus es nobis teipsum.

75.3.1 Ecce quanta formidine tenebantur. commotus enim et perturbatus erat eorum animus: et ut mortuos in somniis ita eum uisuros se arbitrabantur.

75.3.2 Ad quam suspitionem tollendam audi quid respondeat. Si quis diligit me sermonem meum seruabit: et pater meus diligit eum: et ad eum ueniemus: et mansionem apud eum faciemus.

75.3.3 tantumgrif1470 fol. 3r non dicens. Sicut pater manifestat seipsum: ita et ego. Neque hoc tantum. sed dicendo mansionemeras1530 p. 981 apud eum faciemus: aufert suspitionem: non in somniis se manifestaturum.

75.3.4 Tu autem contemplare perturbatum discipulum: neque aperte sententiam suam dicere audentem. Non enim dixit ue nobis quod morieris: et mortuus nobis appariturus es.

75.3.5 Sed quid factum est quod manifestaturus es nobis teipsum et non mundo? Dicit ergo se eos caros habere: quia mandatum ipsius seruant.

75.3.6 ut enim uisum postmodum phantasma non existimarent. ideo hec predicit.

75.3.7 et ne ita ut dixi sibi appariturum putarent: affert etiam causam: quod ob mandatorum obseruationem spiritus: ad eos uenturus sit.

75.3.8 Quod si tam diuturna consuetudine ipsius substantiam ferre. immo ne intelligere quidem possunt: quidnam futurum esset si a principio ita eis apparuisset. ideo cum iiseras1530: his comedit. ne phantasma putaretur.

75.3.9 Nam si super aquis ambulantem uidentes id opinati sunt: cum eum non multum distantem uiderent.

75.3.10 qui credi poterat. si repente resurgentem uidissent. quem captum uiderant et ligatum? Ideo frequenter eis se appariturum:

75.3.11 et quare: et quomodo predicit ne phantasma existimaretur. Qui non diligit me: sermones meos non seruat. et sermonem quem audistis non est meus. sed qui misit me patris.

75.3.12 Itaque non me solum non diligit. sed ne patrem quidem: qui hec uerba non audit. Nam si amoris indicium est mea audire mandata: que patris sunt qui audit: non filium solum: sed et patrem diligit.

75.3.13 Et quomodo sermo hic tuus est: et non tuus? hoc est. quod nihil a patre loquor: neque aliquid quam quod illi placitum est.

75.3.14 Hec locutus sum uobis apud uos manens. cum hec obscuriora essent: et partim non intelligebanteras1530: intelligerent: partim et plura dubitarent:

75.3.15 ne iterum perturbarentur: et que mandata diceret scisitarentur. hanc amouit sollicitudinem inquiens: Paraclitus autem quem mittet pater in nomine meo. ille uos docebit.

75.3.16 Fortasse que dixi non intelligitis. sed ille manifestus magister erit. Illa autem particula. apud uos manebit: signat quod ipse abeat.

75.3.17 Quare ne tristentur ait. Quousque ipse apud eos maneat: et spiritus non ueniat: nihil magnum: nihil altum poterunt intelligere:

75.3.18 Quod dicit ut ad ipsius abitum magno animo ferendum: eos disponat tanquam magnorum bonorum causam futurum. Frequenter autem paracliti meminit: propter eam qua afficiebantur tristiciam.

75.3.19 Et cum his uerbis perturbarentur intelligentes molestias: bella: magistri discessum: uide quomodo iterum eos consolatur inquiens. Pacem relinquo uobis.

75.3.20 Tantum non dicens. Quid mundi perturbationibus mouemini cum mecum pacem habeatis? Nequegrif1470 fol. 3v enim huiusmodi est pax mundi:

75.3.21 que in malo fit sepenumero: et nihil ipsam habentibus confert. Ego do pacem: ut inuicem eam habeatis: et uos fortiores efficiat.

75.3.22 sed cum iterum dixisset relinquo: quod uerbum discedentis est: et par esset eos perturbari. Ideo rursus dixit. Non turbetur cor uestrum neque formidet. Ecce quod partim amore: partim metu mouebantur.

75.3.23 Audistis quia ego dixi uobis. uado: et uenio ad uos. Si diligeretis me: gauderetis utique. quia uado ad patrem. quia pater maior me est. et quod nam gaudium hoc eis allaturum erat? quam consolationem?

75.4.1 Quid hoc signat? Nondum resurrectionem intelligebant: neque debitam de eo habebant sententiam.

75.4.2 Et quomodo poterant. cum nondum resurrexisse uidissent? Patrem autem magnum esse existimabant.

75.4.3 Dicit ergo. Si mihi timetis: quod me defendere nequeam: neque confiditis quod post mortem iterum uos uideam:

75.4.4 tamen audiendo quod ad patrem uado letandum uobis est: quod ad maiorem uado: et qui omnia potest molesta dissoluere.

75.4.5 Vos auditiseras1530: audistis quia ego dixi uobis. Quare hoc posuit? quasi dicat. Vt intelligatis quantum uerbis meis tribuam: cum predicere non sim ueritus.

75.4.6 Hec ergo et que futura sunt dixi uobis: priusquam fiant: ut cum facta fuerint credatis. quia ego sum. quasi dicat. Num sciretis nisi ego dicerem: neque dicerem nisi mihi confiderem?

75.4.7 Vides sermonem auditorumeras1530 om. imbecillitati accomodatum? Etenim cum diceret. An putas quia non possum rogare patrem: et exhibebit mihi modo plusquam duodecim legiones angelorum? ad auditorum opinionem locutus est:

75.4.8 Neque enim illud diceret quispiam: uel stultissimus crederet: quod sibi ipse auxilio esse non potuerit. sed angelorum eguerit. Verumtamen cum tanquam hominem arbitrarentur. ideo dixit duodecim legiones angelorum.

75.4.9 Atqui: simpliciter iudeos interrogans reiecit retrorsum. Quod si quis maiorem filio patrem in quantum principium diceret: neque hoc contradiceremus. non tamen hoc alterius facit filium esse substantie.

75.4.10 Quod autem dicit. hoc est quoad. hic sum: par est: ut uos periclitari arbitremini. sieras1530 p. 982 autem illuc abiero. confidite quia securi sumus. illum enim nemo uincere potest.

75.4.11 que omnia ad discipulorum imbecillitatem dicta sunt. ipse enim confido: neque curo mortem. Ideo inquit. hec dixi uobis priusquam fierent.

75.4.12 Cum enim nondum hunc sermonem capere possitis: a patre quem magnum appellatis: uos consolar. Inde etiam tristia admiscet.

75.4.13 Iam non multa loquareras1530: loquor uobiscum. Quare? Venit enim princeps mundi huius: et in me non habet quicquam. Principem mundi diabolum: et malos homines appellat.

75.4.14 Non enimgrif1470 fol. 3r celo et terre imperat. cum omnia strauisset. imperat autem iiseras1530: his qui se ei in seruitutem tradunt.

75.4.15 Ideo et principem tenebrarum seculi: et tenebras malaeras1530 om. opera appellat. Quid ergo? diabolus te perdit? Minime. Nihil enim in me habet.

75.4.16 Cur ergo te iudei interficiunt? Quoniam uolo. et ut cognoscat mundus quia diligo patrem. Non enim quiaeras1530: quod sim reus mortis: atque ei obnoxius. sed ob meam in patrem dilectionem: hoc patior.

75.4.17 Hoc ait: ut iterum eorum animos excitet: et intelligant non inuitum. sed ultro mortem subire: et diabolum contempnere.

75.4.18 neque contentus fuit dicere. Modicum uobiscum sumeras1530 om. sed idipsum quod molestum erat frequenter repetit. Nec iniuria. Quousque enim tristiciam eorum molliat: et faciliorem toleratu reddat: letiora adnectit.

75.4.19 idcirco ait. Vado et uenio. Et uteras1530 om. ubi ego sum: et uos sitis. et non potestis me sequi modo. sequeminieras1530: sequimini autem postea. Et ad patrem uado. Et pater maior me est. Et priusquam fierent dixi uobis.

75.4.20 Et non necessario hoc patior: sed propter patris dilectionem: ut cognoscant: quod nihil mali feci: nisi quod ualde eum diligo. et qui diligitur ita uult.

75.4.21 Ideo leta hec tristioribus frequenter admiscet. eorum mentem aperiens. Nam quod dixit. apud uos manebit: ostenditque utilem suum fore discessum: eoseras1530: eis consolandi gratia dixit.

75.4.22 Propterea multa de spiritu locutus est. Et in uobis erit. Et mundus non potest accipere. Et ille docebit omnia. Et spiritum ueritatis. Et spiritum sanctum:

75.4.23 et paraclitum. Et suggeret uobis omnia. ne egreferrent: ac si parum possent proficere. Dicit autem suggeret. ostendens se eos spiritales effecturum:

75.5.1 ut usu uenisse non ignoramus. Qui enim prius tremebant et formidabant: post spiritus acceptionem: in media pericula prosilierunt: per ferrum: ignem: bestias: pelagus: et ad omnem calamitatem: se intrepidi exposuerunt:

75.5.2 et illitterati et ideote audenter disputabant. ut auditores in admirationem adducerent et stuporem. Ex luteis ferreos. et in celum erigens: nulli humano affectui subiectos: reddidit spiritus.

75.5.3 Talis illa gratia que merorem soluit: malas cupiditates consumit: formidinem pellit. Nec sinit amplius hominem esse quem afflat.

75.5.4 Sed tanquam in ipsum celum translatus: omnia que illic sunt contemplatur. Quamobrem nemo aliquid suum proprium dicebat. In orationibus: leticia: simplicitate: preseuerabant.

75.5.5 Hoc maxime opus est spiritus sancti. Fructus enim spiritus: leticia: pax: fides: mansuetudo. Sed tristantur nonnunquam spiritales homines.

75.5.6 Verum tristicia illa: leticia suauissima est. Nam et Cain tristatus esteras1530 om.. sed mundi tristicia. et Paulus. sed dei.

75.5.7 Quicquid enim spiritalegrif1470 fol. 3v est: lucrum habet maximum. ut mundana omnia maximum dispendium.

75.5.8 Imploremus ergo insuperabile spiritus auxilium. Seruemus mandata: neque erimus angelis inferiores. Neque enim illi quoniam corpus non habent tales sunt.

75.5.9 ita enim nullus eorum malus fuisset. sed uoluntas omnium causa est.

75.5.10 Propterea ex iiseras1530: his qui corpore carent: etiam brutis peiores inuenti sunt: et ex corporeis illis etiam peioreseras1530: peiores, et.

75.5.11 omnes iusti: qui terram habitant qui corpori sociantur: recte faciunt que faciunt. Tanquam enim hospites et peregrini terram habitant: celum ut ciues.

75.5.12 Noli ergo quod carnem habeas: de uictoria et labore pro uirtute subeundoeras1530: subeunda desperare. Noli rerum opificem accusare.

75.5.13 sieras1530: ac si enim carnem ferre: impossibile sanctorum cetus ostendisset.

75.5.14 Neque enim carnis natura paulo fuit impedimento: quin qualis fuit euaderet. non Petro ut celi claues acciperet.

75.5.15 Et Enoch in carne translatus: nusquam apparuit. Ita et Helias cum carne raptus est. Et Abraam Issac et Iacob in carne claruerunt. Ioseph in carne impudicam mulierem superauit.

75.5.16 et quid carnem dico: quam si etiam catenis deuincias: nihil ei nocueris? Nam si ligatus sum inquit Paulus: at sermo dei non ligatur.

75.5.17 et quid uincula: quid catenas memini? Addas et carcerem: et compedes: nihil horum ullum affert uirtuti impedimentum. Ita docet Paulus.

75.5.18 Vinculum anime non ferrum. sed timor: et cupiditas pecuniarum: et alieeras1530: animae passiones: hec sunt uincula. licet corpus solutum sit.

75.5.19 sed a corpore hec ueniunt inquies. Nuge heeras1530: haec: et mendatium. Nam si ita esset: omnes iisdem subderemur affectibus.

75.5.20 Vt enim lassitudinem: somnum: famem: sitim: euitare non possumus. quoniam naturaliaeras1530 p. 983 sunt. ita et illa neminem immunem et sibi non obnoxium: relinquerent.

75.5.21 Quod si multi his non subiiciuntur: constat pigricie nostre quidquid perperam facimuseras1530: faciamus ascribendum.

75.5.22 Omnia igitur uicia abscindamus neque corpus accusemus. sed subiiciamus anime gubernaculis. ut facile sempiterna bona consequamur. gratia et benignitate domini nostri Ihesu christieras1530: Christi, cum quo patri, simul et spiritui sancto gloria, in secula seculorum, Amen.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY