Omelia LXXXV

85.1.1 Tunc ergo tradidit eis illum ut crucifigeretur. Susceperunt autem Ihesum et eduxerunt: et baiulans sibi crucem exiuit in eum qui dicitur caluarie locus.

85.1.2 Felicitates facile improuidos deiicere: et prosternere assolent. ita et iudei a principio diuino freti auxilio. legem regni gentium querebant.

85.1.3 et in eremo post manna ceparum recordabantur. Itidem et hic: christi regnum recusantes: cesaris implorabant.

85.1.4 ideo in regem secundum sententiam suam inciderunt. Quod cum audisset Pilatus tradidit eum ut crucifigeretur. et quaminiustissime.

85.1.5 erat enim inuestigandum: an regnum affectasset. sed solo metu tulit sententiam. Quod ne committeret: christus eum admonuerat inquiens. Regnum meum non est de hoc mundo.

85.1.6 sed presentibus omnino addictus: nihil magnum sapere uoluit. quamuis uxoris somnium eum perterrere debuisset.

85.1.7 sed nullo horum factus est melior. Neque celum suspexit. sed tradidit eum. Et ei crucem tanquam reo imposuerunt.

85.1.8 lignum delegerunt: neque figuram considerarunt. Etenim Isaac ligna portauit.

85.1.9 sed tunc in patris uoluntate tantum constitit. figura enim erat. Nunc res secuta est: quia ueritas. Et exiuit in eum qui dicitur caluarie locus.

85.1.10 Vbi quidem dicunt Adam et mortuum et sepultum esse. et Ihesum ubi mors dominata est: ibidem tropheum erexisse. hoc est crucem: quam tulit contra mortis tirannidem.

85.1.11 Et quemadmodum uictores. ita Ihesus uictorie signa humeris tulit. Quid enim si id alio animo fecerunt iudei?

85.1.12 Crucifigunt autem eum cum latronibus. Inuiti etiam in hoc prophetiam implentes. Que enim illi ad ignominiam faciebant: iis ueritas implebatur: ut intelligas: quanta eorum uis.

85.1.13 Hoc namque antiquitus propheta predixerat. quod cum iniquis reputatus est. Voluit demon rem ipsam obtegere. non tamen ualuit.

85.1.14 Crucifixi sunt tres. claruit unus Ihesus. ut intelligas eius uirtute omnia prouenisse.

85.1.15 Atque tribus crucifixis miracula paruerunt. nemo tamen ullum: alteri latronum attribuit sed soli Ihesu. Ita diaboli insidie irrite facte sunt. et in eius caput omnimodo irruerunt.

85.1.16 Nam ex duobus unus saluus factus est. Non solum igitur crucifixi gloriam non offendit. sed non parum auxit.

85.1.17 Neque enim minus fuit in cruce latronem conuerti: et in paradisum intrare: quam petras collidi. Scripsit autem et titulum Pilatus. cum ut iudeos ulcisceretur. tum ut christum excusaret.

85.1.18 Nam cum tanquam prauum tradidissent: et sententiam hanc latronum societate confirmare uellent. ne quis iam turpem mortis notam inurere: et tanquam malum et perditum eum accusare posset:

85.1.19 ut calumniantium os obstrueret: in regem suum insurexisse eos denunciat: et tanquam tropheo cuipiam litteras insculpsit clara uoce et uictoriam et regnum profitentes. quamuis non perfecte.

85.1.20 Ne quod hoc una lingua. sed tribus demonstrauit. Cum enim credibile esset multas ad festum nationes conuenisse: ne quis excusationem ignorasset: linguis omnibus: iudeorum immanitas notata est.

85.1.21 Hoc autem egreferebant iudei. Atqui: quid hoc uobis nocebat? Nihil. Nam si mortalis erat et imbecillis et moriturus. Quid scripturam timuistis: quod esset rex iudeorum.

85.1.22 Et quid dicunt ut scriberet? Quia ipse dixit. eius fuisset temeritati et iactantie asscribendum.

85.1.23 Non tamen Pilatus mutatus est. sed perstitit in sententia. Non parua in hoc dispensatio. sed hinc pendet.

85.1.24 Cum enim postmodum defossum esset lignum crucis: nulla de eo cura suscepta. cum et fideles timerent: et aliis uacarent.

85.1.25 contigit ut diu post perquireretur. et cum tres cruces inuente essent:

85.1.26 par est: ut et quia media erat et propter titulum domini crucem agnitam. nam latronum cruces titulum non habebant.

85.1.27 Milites autem diuiserunt Ihesu uestimenta. sed non tunicam. Ecce quomodo semper malefaciendo prophetias implent. Nam et hoc predictum fuerat.

85.1.28 Atqui: tres erant crucifixi. sed prophetie in Ihesu implebantur. Quare enim non idem in aliis fecerant?

85.1.29 Tu autem prophetie certitudinem considera. Non enim quod partiti sint tantum. sed quod non sint partiti predixit. Nam uestimenta partiti sunt. non autem tunicam. sed sortem super ea iecerunt.

85.1.30 Quod autem dicit desuper contexta: non simpliciter ponitur. sed alii allegoriam id significare dicunt: quod non simpliciter homo esset crucifixus. sed desuper habuerit diuinitatem.

85.2.1 Alii dicunt per illud genus uestis euangelistam historiam narrare. Nam in palestina ex duobus pannis uestes contexunt: quod significans Iohannes inquit desuper contextam.

85.2.2 Quod mihi dicere uidetur: ut uestimentorum uilitatem ostenderet. Nam quemadmodum in aliis omnibus: ita in habitu uilem speciem preferebat.

85.2.3 Et milites hec faciebant. Ipse autem crucifixus matrem suam discipulo commendat: erudiens nos: ad ultimum usque spiritum parentum curam habendam.

85.2.4 Cum intempestiue ab ea appellatus est. inquit. Quid mihi et tibi mulier? et alibi. Que est mater mea? hic immensam caritatem ostendit. Et commendat eam discipulo quem diligebat.

85.2.5 Iterum nomen suum modeste subticet Iohannes. Nam si se iactare uoluisset: quamobrem diligerentur exposuisset. Credibile enim est magnam esse: et admirandam.

85.2.6 Qua autem gratia nihil aliud dicit Iohanni: neque eum consolatur? Quod intempestiuum erat. Preterea non paruo eum honore his uerbis afficiebat: neque parum presentie sue premium capiebat.

85.2.7 Tu autem considera: quomodo crucifixus omnia sine aliqua perturbatione transegit. discipulo matrem commendauit. prophetias impleuit. latroni spem bonam dedit. Atqui: antequam crucifigeretur: sudauit: perturbatus est: timuit.

85.2.8 Quid hoc sibi uult? Nihil dubii. nihil non manifestum. Illic enim nature imbecillitas. hic potestas demonstrata est.

85.2.9 Preterea his nos duobus admonet: ut licet ante mala perturbemur. non tamen absistendum est. quin ea subeamus. et cum in certamen descendimus: omnia facilia et leuia putanda sunt.

85.2.10 Nolimus ergo mortem formidare. Insitus est anime naturaliter uiuendi amor: sed in nobis est: uel hoc uinculum soluere: et eam minuere cupiditatem: uel ligare et uehementiorem efficere.

85.2.11 Quemadmodum enim nobis desiderium inest coitus. cum autem philosophamur id cohibemus. ita et in uita accidit.

85.2.12 Nam sicut ad seruandam prolis successionem: deus procreandi cupiditatem hominibus indidit. non tamen prohibens altiorem continentie uiam.

85.2.13 ita et uite nobis inseuit desiderium: prohibens ne quis se interimat. non impediens tamen ut presentem uitam contemnat.

85.2.14 hec considerantibus modus seruandus est: ne sponte quis sibi mortem consciscat. etiam si innumeris uexetur calamitatibus: neque cum deo placuerit eam fugiat et reformidet. sed presenti animo subeat et futuram uitam huic preferat.

85.2.15 Stabant autem mulieres iuxta crucem: et imbecillior sexus tunc fortior apparuit. ita omnia reformauit. Ipse matrem commendans inquit. Ecce filius tuus.

85.2.16 O honorem quem discipulo tribuit. Cum enim iam abiret: matris curam discipulo reliquit.

85.2.17 Nam cum par esset: utpote matrem dolere et protectionem querere: merito dilecto commendat: cui etiam inquit. Ecce mater tua.

85.2.18 Hoc dixit ut dilectione deuincerentur: quo cognito discipulus eam secum adduxit.

85.2.19 Sed cur non alius cuiuspiam mulieris meminit cum adessent? Admonens quiddam amplius matribus tribuendum.

85.2.20 Vt enim cum spiritalia impediunt parentes: ne cognoscendi quidem sunt. ita cum nihil impediunt: merito omnia iis sunt tribuenda: et omnibus preferendi. quia genuerunt. quod educarunt. quod innumeras pro ipsis molestias subierunt.

85.2.21 Ita Martionis reprimitur impudentia. Nam si non esset secundum carnem natus: neque matrem habuisset quam tantopere curaret.

85.2.22 Postea sciens Ihesus quia iam omnia consumata sunt. hoc est que dispensata erant.

85.2.23 Vbique demonstrare annititur nouam hanc mortem fuisse. Siquidem in potestate morientis erat: ne priusquam ipse uellet: et omnia impleta essent: moreretur.

85.2.24 Ideo dicebat. Potestatem habeo ponendi animam meam: et potestatem habeo iterum sumendi eam.

85.2.25 Sciens ergo omnia consumata ait. Sicio: etiam hoc uerbo prophetiam implens. Tu autem astantium prauitatem intellige.

85.2.26 Nam licet innumeros habeamus inimicos qui nos grauissime persecuti sint: cum tamen interimi eos uidemus: flectimur misericordia. hi uero nihil moti:

85.2.27 magis efferantur: et irrident: acetumque in spongia porrigunt: ut bibat: tanquam reus. Nam propter hoc isopum additur.

85.2.28 Quo gustato mortuus est. Vides quam non perturbate et quampotenter omnia transigentem? Quod et prosequens ostendit.

85.2.29 Cum omnia consumata essent: inclinato capite: quod affixum non erat: tradidit spiritum. hoc est exspirauit. Atqui: non post inclinatum caput exspiratur. sed post exspirationem caput inclinatur.

85.2.30 hic autem contra accidit: per quod ostendit eum euangelista: esse omnium dominum.

85.3.1 Iudei autem camelum deuorantes: et culicem excolantes: tantum nefas ausi: de die consultant.

85.3.2 quoniam parasceue erat: ut non remanerent in cruce corpora sabbato. rogauerunt Pilatum: ut frangerentur eorum crura.

85.3.3 Vides quanti sit ueritas? Per ea que illi faciunt prophetia impletur. Alia enim ex hoc manifestata est.

85.3.4 Venerunt milites. et aliorum fregerunt crura. non christi. sed ad iudeorum gratiam conciliandam latus eius lancea aperuerunt. et mortuo adhuc insultant.

85.3.5 O pessimam uoluntatem: ac scelestissimam. Noli tamen perturbari dilectissime. Que enim malo illi animo patrati sunt: ueritati consentiebant.

85.3.6 prophetia hinc impleta est inquiens. Videbunt in quem transfixerunt. Neque hoc tantum. sed non credituris fuit fidei argumentum: ut Thome et qui cum eo erant.

85.3.7 Ad hec et arcanum misterium consumatum est. Exiuit enim sanguis et aqua. Non casu et simpliciter hi fontes scaturierunt. sed quoniam ex ambobus ecclesia constituta est.

85.3.8 Sciunt hoc iniciati. per aquam enim regenerati. sanguine et carne nutriti. Hinc misteria ortum habent: ut quotiens ad admirandum calicem accedis: tanquam ab ipso latere hauriens accedas.

85.3.9 Et qui uidit testimonium perhibuit et uerum est testimonium eius. hoc est non aliunde audiui. sed ipse affui. Et uerum est testimonium. et merito sane.

85.3.10 Contumelias narrat. non magnum aliquid et admirabile: ut possis quicquam suspicari.

85.3.11 Hic hereticorum os cauet. et futura predicit misteria. Et repositum thesaurum considerans: super iis que euentura erant consultat.

85.3.12 Impletur etiam et illa prophetia. Os eius non comminuent. Licet enim de iudeorum agno hoc dictum sit. transiuit tamen figura illa ad ueritatem. Et multo magis. propterea et prophete meminit.

85.3.13 cum enim suum attulisset testimonium: et non uideretur fide dignum. adducit Moisen: quod non temere id factum est. sed antiquitus predictum: quod os eius non comminuetur:

85.3.14 et per se quoque prophete fidem facit. Hec dixi inquit ut intelligatis conuenientiam inter figuram et ueritatem. Vides quantum adhibet diligentiam: ut credatur: quod turpe et ignominiosum uidebatur?

85.3.15 Illudere enim mortuo: quam ipsum crucis supplicium longe peius est. Verumtamen hec dixi inquit: et magna quidem diligentia: ut credatis. Nemo igitur his fidem non adhibeat: neque pudore nostra offendat.

85.3.16 Que enim maxime ignominiosa uidentur: hec sunt nostrorum bonorum honestissima. Post hec autem rogauit Pilatum Ioseph ab arimathia: eo quod esset discipulus Ihesu. non ex duodecim. sed fortasse ex septuaginta.

85.3.17 Iam enim putantes sedatam iram iudeorum: ad crucem libere accesserunt: et funus curabant. Accedens ergo ad Pilatum corpus Ihesu rogat: et concessum est. Nam cur non debuisset?

85.3.18 Iuuit autem ipsum et Nicodemus: et magnifice sepeliuit. Adhuc enim de eo tanquam de puro homine opinabantur:

85.3.19 et ea ferunt aromata: que maxime corpora seruare solent. quod nihil magnum de Ihesu ipsos existimare arguebat. Multum tamen amorem pre se ferunt.

85.3.20 Sed quare nullus ex duodecim eo accessit? Non Iohannes non Petrus non alius ex primis? Neque hoc silet discipulus.

85.3.21 Si iudeorum metu quis diceret. et hi eodem metu tenebantur. Inquit enim discipulum occultum fuisse: propter metum iudeorum.

85.3.22 Neque dici posset quod contemneret. sed timens accedebat: Iohannes autem qui affuerat: et uiderat expirantem: hic non affuit. Quid ad hoc dicendum?

85.3.23 Mihi uidetur nobilissimum fuisse Ioseph: quod ex sepulcro constat: et Pilato erat notus.

85.3.24 Quare impetrauit et sepeliuit Ihesum. non ut reum. sed magnifice secundum iudeorum consuetudinem: tanquam magnum aliquem et admirabilem.

85.4.1 Cum enim tempore urgerentur (Nona enim hora mortuus erat: et dum peteret eum a Pilato: et dum lauarent. iam uespere aduentarat: quo tempore nihil licebat operari) in proximum monumentum posuerunt.

85.4.2 Dispensatum est enim ut in nouo monumento sepeliretur: in quo nemo positus fuerat: ne quis alium resurrexisse arbitraretur:

85.4.3 et ut discipuli eo facile se conferre possent: et que fierent in propinquo intuerentur: et ut sepulture testes. non ipsi tantum. sed inimici essent.

85.4.4 Signaculum enim et custodes sepulcro impositi: sepulture erant testimonio. Resurrectionem autem non minus manifestari christus uoluit.

85.4.5 quare discipuli multum annituntur ostendere: quod mortuus sit. Resurrectionem enim: omne futurum tempus erat confirmaturum.

85.4.6 Mors si tunc dubia fuisset: resurrectionis ratio non constaret. Neque horum tantum gratia prope uoluit sepeliri. sed ne falso potuisset quispiam furtum insimulare.

85.4.7 Vna autem sabbatorum hoc est die dominico cum adhuc tenebre essent: maria magdalena uenit mane et uidit lapidem reuolutum a monumento.

85.4.8 Surrexerat Ihesus: et lapide: et signis impositis. Sed cum hoc manifestari oporteret: post resurrectionem aperuit monumentum. et ita res credita est.

85.4.9 Hoc mariam mouit. Maxime namque magistrum diligebat. postquam sabbatum preteriit cessare non potuit.

85.4.10 sed cum adhuc essent tenebre: a loco sibi aliquam querens consolationem: eo se contulit. et cum uideret lapidem reuolutum. neque intrauit: neque introspexit. sed ad discipulos cucurrit: ex nimio desiderio.

85.4.11 Id enim curabat quam citissime quid de corpore factum esset intelligere. hoc et cursus et uerba significarunt. Tulerunt inquit dominum meum: et nescio ubi posuerunt eum.

85.4.12 Ecce quomodo nondum quicquam de resurrectione certum norat. sed esse ablatum suspicata est: et simpliciter omnia discipulis nunciat.

85.4.13 Euangelista autem tanta laude mulierem non fraudauit: neque sibi dedecori arbitratus est: ut ab ea noctu profecta primum hec intelligerent. Hoc pacto semper eius ueritas lucet.

85.4.14 Cum uenisset maria: et id significasset. audientes illi ad sepulcrum properant: et uident linteamina posita: quod erat resurrectionis signum.

85.4.15 Neque enim si qui corpus abstulissent: illa reliquissent. Neque si furati essent: sudarium inuoluere: et ponere in unum locum curassent. sed ut erat corpus abstulissent.

85.4.16 Propterea predixit Iohannes: quod cum multa mirra esset sepultus: que non minus quam plumbum corpori linteamina conglutinat.

85.4.17 Vt cum audieris sudaria in sepulcro relicta: furto abreptum non arbitreris. Non enim fur adeo stultus fuisset: ut in superflua re tantum laborasset.

85.4.18 Quanam gratia sudaria dimisit? Quomodo id faciendo latere potuit? Etenim diutius in eo erat immorandum: et deprehendi potuisset.

85.4.19 Cur linteamina posita erant et sudarium separatim inuolutum?

85.4.20 Vt intelligeres non perturbate et festinanter fecisse. Ex hoc resurrectionem crediderunt.

85.4.21 Ideo postmodum apparuit eis christus. quia non uidendo crediderunt. Considera hoc in loco euangeliste humilitatem: quomodo certitudinem resurrectionis Petro manifestatam dicit.

85.4.22 precedens enim uisis linteaminibus positis nihil amplius perquirit. sed discedit. ille autem feruore quodam ingressus omnia quesiuit diligenter: et amplius uidit:

85.4.23 et tunc consolatus est uidendo linteamina posita: et sudarium separatim reuolutum: quod bene diligentem arguebat.

85.5.1 Tu autem cum audieris nudum dominum resurrexisse: cessa queso ab insana funeris impensa.

85.5.2 Quid sibi hoc superfluum uult: et inutile dispendium: quod ipsis qui faciunt plurimum affert detrimenti: mortuis nullam utilitatem: uel damnum potius.

85.5.3 Sumptuosa namque sepultura nonnumquam causa est: ut fures cadauer effodiant: et nudum et insepultum proiiciant.

85.5.4 Sed o inanem gloriam. quantam etiam in luctu uim: quantam amentiam ostendit?

85.5.5 Multi igitur: ne id accidat tenuia scindunt linteamina: et multis implent aromatibus: ut duplici ratione inutilia furibus reddantur: ita terre mandant.

85.5.6 Nonne hec insanientium. nonne furentium sunt ambitionem pre se ferre: et rursus tollere? Sane inquit ut nulla furandi sit occasio hec omnia molimur.

85.5.7 Quid ergo si nemo furabitur? Nonne tinee et uermes consument. Et si non hi: nonne tempus et putredo?

85.5.8 Sed esto neque fures: neque uermes: neque tempus: neque aliud quippiam timendum. sed corpus ad resurrectionem usque intactum permansurum:

85.5.9 et ea omnia noua preseruari. quid inde mortuis emolumenti cum nudum corpus resurgit? Hec enim hic remanent: nihil illi examini conferunt.

85.5.10 Sed cur inquies id in christo seruatum est? Merito sane. Noli hec humanis rebus comparare. Nam et ungentum effudit meretrix: et sanctos pedes unxit.

85.5.11 Quod si de hoc dicendum est. Hec primum a non intelligentibus resurrectionis rationem: facta sunt. ideo inquit. Sicut mos erat iudeis.

85.5.12 Neque enim ex duodecim hec fecerant. sed qui non multo Ihesum honore prosecuti sunt. Duodecim autem non sic. sed morti: cedibus et periculis: pro eo se exposuerunt:

85.5.13 qui honor longe maior. Preterea ut dixi de hominibus nobis nunc sermo est. Illa autem domino exhibita sunt.

85.5.14 Et ut intelligas nulli cure hec christo esse inquit. Esurientem me uidistis: et dedistis mihi manducare. Sicientem: et dedistis mihi bibere. nudum et induistis me:

85.5.15 non autem mortuum et sepelistis. Quod ego. non ut sepulturam tollam: dico. Absit. sed luxuriam et superfluam ambitionem.

85.5.16 Affectus inquit: et dolor: et mortui misericordia hec suadet. Non est misericordia. sed inanis gloria.

85.5.17 Nam si uis mortui misereri: aliam tibi uiam ornandi funeris ostendam. et docebo te iis mortuum uestibus ornare: que simul cum eo resurgent: et conspicuum reddent.

85.5.18 hee uestes nec tineis corroduntur: neque tempore consumuntur: neque diripiuntur a furibus.

85.5.19 Que nam hee sunt? Elemosine uestis est: que resurget. Elemosina tanquam signaculum cum eo. His uestibus fulgebunt: qui tunc audient. Esurientem me uidistis: et dedistis mihi manducare:

85.5.20 he insignes faciunt: he conspicuos: he securos. Presentia enim nihil aliud sunt quam tinearum et uermium esca.

85.5.21 Non tamen sepulturam prohibeo. sed modus seruetur: ut tegatur corpus. non nudum mandetur terre.

85.5.22 Nam si uiuentibus preciptur: ne quid habeant preter uestimentum. longe magis mortuis. Neque enim ita mortuus ueste indiget: ut uiuus.

85.5.23 Dum enim uiuimus et frigoris gratia: et caloris: et pudoris: uestibus egemus. mortuis nulla horum impendet necessitas. Ne nudum iaceat corpus operiendum est.

85.5.24 In primis autem terram optimum habemus operimentum: et ipsi corporum nature decentius.

85.5.25 Quod si ubi tot necessitates urgent: nihil superfluum est inquirendum. multo minus ubi ille cessant.

85.6.1 Sed qui uiderint ridebunt inquies. Quid tum? Quamuis ridearis minime curandum est stulti iudicium. sed potius multi te admirabuntur. et doctrinam nostram prosequentur.

85.6.2 Non enim hec digna risu sunt. sed illa que nunc facimus: cum lugemus: cum plangimus: cum simul nos cum mortuo defodimus. hec et risu: et supplicio digna.

85.6.3 In his autem: et modo sumptibus adhibendo: sapientia uti perquam laudabile est: et omnes nobis plaudent: et christi uirtutem admirabuntur: et dicent. pape. Quanta est crucifixi potentia?

85.6.4 Persuasit morientibus: et iis qui corrumpuntur non esse mortem. Non enim ut in pereuntes afficuntur. sed ut in meliorem locum migrantes.

85.6.5 Persuasit corpus hoc mortale et terrenum uestem induere: serica et auro distincta: longe preciosiorem. hoc est immortalitatem.

85.6.6 Quamobrem non multum de sepultura curant. sed sepulturam optimam: putant uitam optimam. Hec si ita nos philosphari: uiderint: dicent.

85.6.7 sin plangentes: effeminatos: circumstantes plorantibus mulieribus: ridebunt: et exprobrabunt: et maiorem in modum reprehendent et impensam amentiam appellabunt. Etenim hec accusari audimus: et merito sane.

85.6.8 Quam enim habebimus excusationem: cum corpus tabe et uermibus mox consumendum: ornamus. christum esurientem nudum errantem contemnimus?

85.6.9 Cessemus queso ab hac insana diligentia: sed eam morientium curam habeamus: que et nobis et illis conferat ad gloriam dei. Largas pro iis elemosinas faciamus. mittamus eis pulcherrima uiatica.

85.6.10 Nam si memoria clarorum uirorum: qui mortui sunt: prodest uiuentibus (protegam inquit hanc ciuitatem propter me et propter Dauid seruum meum) longe magis elemosina id faciet.

85.6.11 Hec mortuos suscitauit: quando circumsteterunt uidue: ostendentes que fecerat cum ipsis Dorcas.

85.6.12 Cum ergo moriendum sit: quisque funus sibi paret: persuadeatque ut indigentibus aliquid relinquat.

85.6.13 Nam si reges heredes scribentes: familiaribus partem relinquunt: in puerorum cautionem. cum christum coheredem filiis tuis dimittis. intellige tibi quantam illis concilias beniuolentiam.

85.6.14 Hec sunt funera pulcherrima: hec et remanentibus: et abeuntibus proficiunt. Si ita sepeliemur: in resurrectione clari apparebimus.

85.6.15 Quod si curato corpore: animam neglexerimus: multa grauia perpetiemur: et multum ridebimur.

85.6.16 Non enim parua est ignominia: nudum et inopem uirtutum hinc migrare. Neque corpus insepultum proiectum adeo ignominiosum uidetur: ut anima tunc carens uirtutibus.

85.6.17 hanc uestiamus: uestibus semper duraturis. Quod si in hac uita negleximus: saltem in morte nobis consulamus: et ex rebus nostris nobis opem ferre per elemosinam curemus.

85.6.18 Sic inuicem mutuo auxilio futurorum fiduciam habere poterimus: gratia et benignitate domini nostri Ihesu christi cum quo patri gloria simul et spiritui sancto in secula seculorum.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY