Omelia LXXXIII

83.1.1 Hec cum dixisset Ihesus: egressus est cum discipulis suis trans torrentem cedron: ubi erat ortus: in quem introiuit ipse et discipuli eius.

83.1.2 Horrendum quid mors est: et formidolosum. sed non iis: qui supernam sapientiam contemplantur.

83.1.3 Qui futura non intelligit: et ipsam tantum uite finem reputat: non ab re et horret et formidat. ac si nihil futurus sit.

83.1.4 Nobis autem qui gratia dei incerta et occulta sapientie eius didicimus: et migrationem mortem arbitramur.

83.1.5 minime formidandum est. sed letandum: atque desiderandum. ut a caduca hac et mortali uita: ad meliorem et longe clariorem: nullo fine comprehensam transferamur.

83.1.6 Quod christus operibus nos erudiens. non ui et necessitate. sed sponte: ad passionem uenit.

83.1.7 Hec inquit cum dixisset Ihesus: egressus est trans torrentem cedron: ubi erat hortus: in quem introiuit ipse et discipuli eius.

83.1.8 Sciebat autem et Iudas qui tradidit eum locum. quia frequenter Ihesus conuenerat illuc cum discipulis suis.

83.1.9 Media nocte iter facit. torrentem transit: et ad locum proditori notum: properat. ut laborem eis demeret: et ostendit discipulis se ad mortem sponte proficisci:

83.1.10 quod maxime ad eorum consolationem faciebat. Etenim in orto tanquam in carcere commoratur.

83.1.11 Hec cum dixisset. Quid dicis? Patrem orauerat. Quare non dicis post orationem in ortum uenisse? Quia non oratio. sed sermo fuerat ad discipulos.

83.1.12 Introierunt autem discipuli in ortum. ita metu eos liberauit: ne ingredi recusarent. Vnde autem Iudas eo contenderit. unde didicerit: eo constat:

83.1.13 quod multum extra pernoctabat Ihesus. Neque enim domi ageret Iudas ad hortum properasset. sed domum. ut dormientem comprehenderet.

83.1.14 Ne ergo hortum secretum recessum opinareris. addidit: quod sciebat Iudas locum. Neque hoc tantum. sed quod frequenter Ihesus conueniebat illuc cum discipulis suis.

83.1.15 Sepenumero enim cum his priuatim de necessariis loquebatur: que alios audire non licebat.

83.1.16 Facit autem hoc in montibus et in hortis. locum procul a tumultu: maxime sibi diligens: ne doctrina impediretur.

83.1.17 Iudas autem cum accepisset cohortem: et a pontificibus et phariseis ministros: uenit illuc. Et hi sepe alias miserunt ad christum comprehendendum. sed non potuerunt.

83.1.18 Vnde constat sponte sua se tradidisse. Et quomodo Iudas cohorti persuasit? Militares erant uiri: et mercede omnia audebant.

83.1.19 Ihesus autem sciens omnia que uentura erant super eum: procesit: et dixit ad eos. Quem queritis? Hoc est. non eorum aduentu abstitit interrogare: sed intrepide tanquam omnia sciens: et dicit: et facit.

83.1.20 Quare autem cum armis ueniunt. Timebant sequentes Ihesum: et propterea etiam intempesta nocte aggressi sunt. Dicit eis. Quem queritis? Responderunt ei. Ihesum nazarenum.

83.1.21 Vides uim insuperabilem: quomodo in medio existens eos cecauit?

83.1.22 Quod enim non tenebris id noctis contingeret: ostendit euangelista cum dicit. faces habuisse:

83.1.23 quas nisi habuissent saltem uoce cognitus esset. Quod si illi Ihesum ignorabant: non tamen Iudas ob continuam cum eo consuetudinem.

83.1.24 Aderat enim. neque magis agnoscebat. sed cum aliis retrorsum cecidit.

83.1.25 Fecit autem hoc Ihesus: demonstrans non solum non posse eos se capere. sed ne medium quidem uidere. nisi seipsum traderet.

83.1.26 Iterum dicit. Quem queritis? O dementiam: uerbo eos prostrauit: nec conuersi sunt tantam uirtutem intelligentes. Sed iterum aggrediuntur.

83.1.27 Cum autem quod suum erat implesset. iam se tradit inquiens. Dixi uobis. quia ego sum. Stabat autem et Iudas qui tradebat eum.

83.1.28 Animaduerte euangeliste tolerantiam. Non maledicit proditori. sed factum narrat. Vnum dumtaxat curat demonstrare quod se capi permiserit.

83.1.29 Inde ne quis diceret quod ipse christus eos ad se capiendum adduxerit: et se manifestans: in manus eorum dederit.

83.1.30 cum ostenderit primum quibus facile moueri debebant. et tamen in proposito perstitissent: et minime iam possent excusari.

83.1.31 tunc se tradidit inquiens. Si ergo me queritis: sinite hos abire. ad ultimam usque horam suam in eos benignitatem pre se ferens.

83.1.32 Si me uultis inquit. dimittite hos. Ecce meipsum trado. Vt impleretur sermo: quem dixit. Quia quos dedisti mihi non perdidi ex eis quenquam.

83.1.33 Perditionem autem dicit. non mortis. sed illam eternam. Euangelista autem et in presenti hoc accepit.

83.1.34 Admirari autem quis posset: cur non comprehenderunt etiam cum Ihesu: et uerberarunt discipulos. et Petrum maxime: qui eos: serui aurem abscindendo irritarat.

83.1.35 Quid ergo eos continuit? Nemo alius: quam que eos retrorsum proiecerat potentia.

83.1.36 quod euangelista non eorum mentis. sed superne uirtutis eos coercentis fuisse significat: inquiens. Vt sermo impleretur quem dixit. Non perdidi ex eis quenquam.

83.2.1 Petrus ergo hac uoce et iis que iam facta uiderat fretus: contra metuentes armatur. Et quomodo inquies qui iussus est. neque peram habere neque duas tunicas: gladium habet?

83.2.2 Vt puto hoc metuens iam se premunierat. Quod si dixeris quomodo cui precipit ne alapam inferat: homicidam agit: et maxime cum non ulcisci precipiatur?

83.2.3 Verum non se. sed magistrum ulctus est. Preterea nondum perfecte et consumate uirtutis erant.

83.2.4 Quod si uis Petri sapientiam intelligere: uidebis postmodum cesum: et equo animo omnia perferentem: et nullis malis: nullis calamitatibus perturbatum.

83.2.5 Ihesus autem etiam hoc in loco miraculum facit simul erudiens nos: quod in persecutores nostros beneficos nos esse oportet. Et cum suam obtegeret potestatem:

83.2.6 seruo illi aurem restituit. Petro autem dixit. Quod qui gladium accipiunt: in gladio peribunt.

83.2.7 et ei ut in lauando minatus est. ut eius conatum retunderet.

83.2.8 Et serui nomen meminit euangelista. quoniam magna res erat. non tantum quod eum curauerit.

83.2.9 sed cum paulo post esset ab eo alapam accepturus. Hinc ad persecutiones tolerandas uoluit discipulos erudire.

83.2.10 Atque etiam propterea nomen posuit euangelista: ut legentes tunc possent diligentius inquirere: an ita se res habuisset.

83.2.11 Nec simpliciter dextram auriculam dicit. sed mihi uidetur apostoli impetum uelle ostendere: quod fere in ipsum caput irruit.

83.2.12 Ihesus autem non minis tantum Petrum cohibet. sed et alios sedat inquiens. Calicem quem dedit mihi pater: non uis ut bibam illum.

83.2.13 Ostendens non illorum potentie id adscribendum. sed permissioni sue. ac etiam quod non esset deo contrarius. sed obediret patri usque ad mortem.

83.2.14 Tunc comprehenderunt Ihesum et ligauerunt: et adduxerunt eum ad Annam primum. Quare ad Annam? Vt rem ostentarent: et tanquam triumphum ducerent.

83.2.15 Erat autem Annas socer Caiphe qui erat pontifex anni illius. Erat autem Caiphas: qui consilium dederat iudeis. Quod expedit unum hominem mori pro populo.

83.2.16 Cur iterum huius nos prophetie admonet? Vt pro salute hoc factum demonstraret. et tantam esse ueritatis excellentiam: ut et inimici eam predixerint.

83.2.17 Ne ergo uinculorum mentione auditor perturbaretur: id meminit. quoniam salus orbis terrarum: eius mors esset. Sequebatur autem Petrus et alius discipulus.

83.2.18 Quis alius? Ipse qui hec scripsit. Et cur se non nominat. Cum enim supra pectus Ihesu recumberet: merito se silentio preteriit. Sed qua gratia in hoc loco?

83.2.19 Eadem ipsa. Nam et hic quoque se laudat: quod aliis diffugientibus. ipse sequeretur.

83.2.20 ideo et suum nomen silet: et Petrum sibi preponit: et sui meminisse non coactus est. ut intelligas eum ceteris diligentius que in aula principis facta sunt enarrare: utpote qui aderat.

83.2.21 Et animaduerte quomodo proprie laudi demit. Ne quis enim diceret quomodo omnibus aufugientibus ipse ingressus est? Causam affert: quod esset notus pontifici:

83.2.22 ne quis se secutum admiraretur: neue id ei fortitudini asscriberet. Illud mirandum: quod petrus tam timidus usque ad aulam solus uenerit.

83.2.23 Quod enim eo usque uenerit amoris: quod non ingrederetur timoris erat indicium. Ideo hec scripsit euangelista: preoccupans negationis excusationem.

83.2.24 Neque enim tanquam rem magnam ait se notum pontifici. sed cum solum se cum Ihesu uenisse dixisset. ne putares animi magnitudine factum causam affert.

83.2.25 Quod autem et Petrus et illius fauore ingressus esset: ex sequentibus ostendit. Cum enim exiit et cum hostiaria egit ut introduceretur: statim intrauit Petrus.

83.2.26 Cur autem ipse eum non introduxit? Christum spectabat: et sequebatur. ideo iussit mulieri: ut eum introduceret. Quid mulier? Nunquid et tu ex discipulis es hominis huius? Dicit ille. Non sum.

83.2.27 Quid dicis Petre? Nonne dudum dixeras si oportuisset animam pro eo ponere te positurum? Quid ergo? ne hostiariam quidem rogantem preferre potes.

83.2.28 Num miles: num aliquis eorum qui Ihesum ceperant te rogabat? Vilis erat hostiaria et abiecta. Neque aspere percontata.

83.2.29 Non dixit. deceptoris: et perditi illius discipulus es. sed hominis huius. tanquam eius misereretur. Sed nihil horum pertulit.

83.2.30 Dixit autem. Nunquid et tu? quia Iohannes aderat: adeo benigne locuta est mulier.

83.2.31 Sed nihil horum intelligebat Petrus. Neque rem aduertit: quod primo: quod secundo: quod tertio negaret: nisi cum gallus cantauit. Neque hoc aduertisset: nisi se christus conspexisset.

83.2.32 Et ipse quidem calefaciebat se cum seruis principis. Ihesus intus ligatus tenebatur. Hec autem dicimus non in Petri accusationem. sed ad ostendendum christum uera predixisse.

83.2.33 Princeps autem interrogauit Ihesum de discipulis suis: et de doctrina.

83.3.1 O maliciam. Cum frequenter in templo loquentem: et palam docentem audisset. hoc percontatur.

83.3.2 Cum nullum haberent crimen quod obiicerent de discipulis rogabat. fortasse ubi essent: et qua gratia eos elegisset: et quid uellet et in quibus iis uti.

83.3.3 hoc dicebat quasi seditionis: et nouitatis: eum arguens: et quod nemo alius ipsi crederet preter illos. et tanquam quoddam esset malicie instructum.

83.3.4 Quod arguens christus inquit. Ego palam locutus sum mundo nihil priuatim discipulis. Ego semper docui in templo.

83.3.5 Quid ergo? Nihil ne secreto discipulis dixit? Dixit sane. sed non quod illi arbitrabantur: quod timeret et seditiones strueret. sed cum aliquando altiora quam que multitudo capere posset: loquebatur.

83.3.6 Quid me interrogas? interroga qui audierunt. Non arroganter respondet: sed fretus ueritate:

83.3.7 quod in principio dicebat. Si ego testimonium perhibeo de meipso. testimonium meum est uerum. Idem et hoc in loco: ex abundantia suum uult testimonium confirmare.

83.3.8 Nam cum de discipulis princeps percontaretur: ait. Me de meis rogas? Roga inimicos: insidiatores qui me ligarunt testificentur.

83.3.9 Id enim ueritatis maximum est argumentum. cum quis inimicos in testimonium adducit. Princeps autem cum ita querendum esset non quesiuit.

83.3.10 sed unus ex astantibus ministris dedit ei alapam. Quid hoc impudentius? Exhorrescat celum. contremiscat terra: de christi patientia: et seruorum impudentia:

83.3.11 Et quidnam dixerat? Neque ut se excusando ait. quid me interrogas? sed ut omnem impudentie materiam tolleret.

83.3.12 et cum percussus esset: et omnia sternere et delere in sua haberet potestate: loquitur: que omnem feritatem placare facile potuissent.

83.3.13 Si male locutus sum inquit testimonium perhibe de malo. hoc est. Si me uerbo reprehendere potes ostende: sin minus. cur me cedis?

83.3.14 Vides iudicium tumultus et perturbationis et confusionis plenum. Rogauit princeps subdole et dolose. respondit Ihesus. ut oportuit.

83.3.15 Quid dicendum erat? uel confutare uel acquiescere? sed neutrum facit. Verum seruus eum cedit. hoc non iudicium est. sed uiolentia.

83.3.16 Inde neque sic quicquam habentes quod accusarent: mittunt eum ligatum ad Caipham. Erat autem petrus stans et calefaciens se.

83.3.17 Pape: quo sopore calor ille uehemens Petri contabuerat capto Ihesu? Neque post tot mouetur. sed adhuc se calefacit. ut intelligas quam imbecilla sit humana natura: cum nos deus deserit.

83.3.18 Et rogatus iterum negat. Tum cognatus serui illius cuius Petrus auriculam absciderat: ea re motus ait. Nonne ego te uidi in horto?

83.3.19 Neque hortus neque immensus amor quem Ihesus illic ostenderat uerborum eius Petrum admonuit. sed omnia formidine exciderunt.

83.3.20 Sed cur euangeliste omnes in hoc concordarunt? Non ut discipulum accusarent. sed erudirent quantum mali sit non omnia deo committere: sed sibiipsi confidere.

83.3.21 Tu autem admirare magistri curam et diligentiam: quod et captus et ligatus discipulo consulit: intuitu suo iacentem excitans: et ad lacrimas mouens.

83.3.22 Ducunt ergo Ihesum a Caipha ad Pilatum. Factum autem hoc est: ut iudicum multitudo uel inuitis: ueritatem extorqueret.

83.3.23 Erat autem mane antequam gallus cantaret. Ad Caipham ducitur. inde ad Pilatum. Quibus uerbis ostendit euangelista a media nocte ad mane: a Caipha interrogatus nihil respondisse.

83.3.24 Ideo misit eum ad Pilatum. sed illa aliis dimittens: ipse que secuta sunt enarrat. Tu autem iudeorum stulticiam considera:

83.3.25 qui innocentem armati comprehenderunt. non tamen ingrediuntur pretorium: ne contaminarentur. et que nam queso contaminatio ingredi pretorium ubi iniusti penas dant?

83.3.26 decimantes mentam et anethum. at cum iniuste interficiunt contaminari se non existimant. sed cum ad pretorium ueniunt.

83.3.27 Sed cur ipsi non interemerunt? multum de eorum imperio iam ademptum erat a romanis.

83.3.28 Preterea timebant ne a Pilato accusati: penas postmodum darent. sed quid significat. ut manducarent pascha? Atqui: Ihesus iam id fecerat una die azimorum.

83.3.29 Siue ergo totam pascha appellat solemnitatem: siue quod tunc faciebant. Christus autem pridie cedem suam in parasceue reseruans: quando antiquitus celebratum erat:

83.3.30 ipsi autem armati quod non licebat fundentes sanguinem: locum cauent. Pilatum aduocant. qui egressus ait. Quam accusationem affertis aduersus hominem hunc?

83.4.1 Vides mutationem principatus eorum et inuidie?

83.4.2 Cum enim et ligatum et tanta caterua ad se adductum uideret. non tamen manifeste putauit accusationis indicium sed interrogat. absurdum ratus: iudicium eos presumere: supplicium sibi permitti.

83.4.3 Illi autem. Si non esset hic malefactor: non tibi tradidissemus eum. O dementiam. Quid non adducitis in medium quid fecerit: sed obtegitis? Quid non arguitis eum?

83.4.4 Ecce quod ubique iustam predicantes accusationem nihil tandem afferunt. Annas de doctrina percontatus est: quo audito misit ad Caipham:

83.4.5 et ipse deinde ad pilatum. Pilatus ait. quam accusationem affertis contra hunc?

83.4.6 Neque habent quid respondeant. sed coniectura quadam utuntur. Tum pilatus: accipite eum uos: et secundum legem uestram iudicate eum. Dixerunt iudei. Nobis non licet interficere quemquam.

83.4.7 hoc dixerunt. ut sermo Ihesu impleretur quem dixit. significans qua morte esset moriturus. Et quomodo hoc significabant? Non licet nobis interficere quemquam.

83.4.8 Aut dicit euangelista. quoniam non pro iudeis tantum. sed et pro gentibus erat moriturus. uel quod crucifigere eis non licebat.

83.4.9 Quod si dicunt non licere interimere: eo tempore intelligendum est. nam quod interimerunt: et alia morte: argumento est Stephanus lapidatus.

83.4.10 sed crucifigere eum desiderabant: ut mortis genus iactarent. Pilatus autem ad euitandam molestiam: breuibus.

83.4.11 Ihesum interrogat. Tu es rex iudeorum? Respondit Ihesus. A temetipso hoc dicis: an alii dixerunt tibi de me?

83.4.12 Cur hoc interrogat christus? ut prauum iudeorum animum detegeret. Audierat enim hoc a multis Pilatus.

83.4.13 Nam cum illi nihil accusare possent: ne longa fieret discussio: quod semper in primis accusabatur: id nunc Pilatus percontatur.

83.4.14 Nam cum dixisset iudeis secundum legem uestram iudicate eum. ut ostenderent non esse in iudeos tantum peccatum: non licere sibi debent.

83.4.15 Non enim legi nostre. sed communi crimini obnoxius est. Quod intelligens Pilatus ut experiretur rogat. Tu es rex iudeorum?

83.4.16 Non ergo quod nesciret christus interrogat. sed ut ipse Pilatus iudeos accusaret: alii dixerunt tibi? Quod Pilatus indicans ait. Nunquid ego iudeus sum? Gens tua et pontifices tui tradiderunt te mihi. Quid fecisti?

83.4.17 Hic se excusare uoluit. inde cum dixisset. tu es rex. Arguens eum Ihesus. hoc inquit audisti a iudeis. Qua gratia non diligenter rem ipsam inquiris?

83.4.18 Dixerunt me malorum autorem. percontare quid mali fecerim. Sed hoc non facis. simpliciter causas struis. A teipso hoc dicis an aliunde?

83.4.19 Quo audito Pilatus: quid statim respondeat ignarus. Tradiderunt me tibi inquit: oportet ut te quid feceris interrogem.

83.4.20 Tum Ihesus. Regnum meum non est de hoc mundo. Erigit Pilatum: ut non multum ad eorum comparationem malum: et uult ostendere se non purum hominem: sed deum et dei filium esse.

83.4.21 inquiens. Si ex hoc mundo esset regnum meum: ministri mei utique decertarent: ut non traderer iudeis. quod Pilatus metuebat. tollit tirannidis uidelicet suspitionem?

83.4.22 An non est mundi huius christi regnum? Quidni? Quomodo inquit non esse? Non quod hoc etiam non possideat. sed quod in celo habeat imperium: non humanum sed longe maius atque prestantius.

83.4.23 Quod si ita est. Quomodo captus est sponte se tradens? quod non tacet. sed si ex hoc mundo essem inquit ministri mei decertarent ut non traderer.

83.4.24 Ostendit in hoc loco regni nostri imbecillitatem: quod in seruis habeat potestatem. supernum autem regnum sibiipsi sufficiens est: et nullius indiget.

83.4.25 Hinc heretici ansam inueniunt: alienum eum ab opifice esse. Quid ergo cum dicit. In propria uenit?

83.4.26 Quid cum. Non sunt de mundo: sicut ego non sum de hoc mundo? Sic et regnum suum dicit hinc non esse: non quod mundum prouidentia ac protectione sua priuet. sed ut dixi: neque humanum: neque caducum esse demonstret.

83.4.27 Quid ergo Pilatus. Ergo rex es tu? Respondit Ihesus. Tu dicis. quia rex sum. Ego in hoc natus sum. Si ergo rex natus est: et alia omnia nata sunt: et nihil habet quod acceperit.

83.4.28 Itaque cum audis. Sicut pater habet uitam in semetipso sic dedit et filio uitam habere: nihil aliud quam generationem arbitreris:

83.4.29 et in aliis similiter. Et ad hoc ueni. ut testimonium perhibeam ueritati. hoc est: ut hoc ipsum dicam: faciam: et persuadeam omnibus.

83.5.1 Tu autem homo hec audiens et uidens dominum tuum ligatum et circumtractum. noli presentia quicquam reputare.

83.5.2 Nonne perabsurdum et indignum est. Si christus propter te ea sustinuit: tu ne uerba quidem sepenumero perpeti possis?

83.5.3 Ille insputus est: tu te et uestibus ornas et anulis: et si non apud omnes laudaris. miseram te uitam uiuere arbitraris.

83.5.4 Christus obprobriis et maledictis afficitur: ad derisum: alapis ceditur tu ab omnibus laudem captas: et non fers obprobria christi.

83.5.5 Nonne audis Paulum dicentem imitatores mei estote sicut et ego christi?

83.5.6 Siquis te maledictis prosequitur: recordare domini tui: quem adorabant: et uerbis et re distrahebant et irridebant.

83.5.7 ipse uere non modo non ultus est: sed beneficiis et summa humanitate et clementia affecit.

83.5.8 Hunc nos imitemur. ita poterimus omni ignominia liberari. Non enim qui iniuriatur. sed qui paruo animo iniuriis dolet. is iniurias confirmat: et irritat iniuriantem.

83.5.9 Si non egre eas ferres: non afficereris iniuria. Non enim ab inferentibus. sed ab accipientibus fit: ut graues sint.

83.5.10 Quid tandem doles? Si iniuria te offendit: tanto minus tibi dolendum est. immo illi magis misereri oporteret. sin: iure tanto equiori animo tollerandum.

83.5.11 Quemadmodum enim siquis te pauperem: ut diuitem appellaret: laudaretque: nihil ad te ille laudes sed potius in risum uerterentur. ita siquis falso calumniaretur: nihil id ad te.

83.5.12 Quod si te conscientia reprehendit: nulla te uerba perturbent: sed uitam emenda. Hoc in ueris reprehensionibus dico.

83.5.13 Cum autem paupertatem quispiam aut ignobilitatem arguet: eum ridendum ducas. non enim dedecori est audienti. sed dicenti: utpote sapientiam ignoranti.

83.5.14 sed cum huiusmodi in multitudine ignorantium ueritatem: dicunt: intollerabile uulnus efficitur.

83.5.15 immo hoc maxime ferendum. cum tibi testis sit spectaculum laudantium te atque accipientium: illis ledentibus et exprobrantibus.

83.5.16 Non enim qui ulciscitur. sed qui nihil respondet admirationi est apud sapientes. Quod si presentes stulti sunt: propterea maxime eos rideas: et theatro celesti congratulare.

83.5.17 illic enim omnes te laudabunt: tibi plaudent: te accipient. Siquidem unus angelus toti mundo conferri potest. Et quid angelos dico quando ipse te dominus laudabit?

83.5.18 His cogitationibus nos exerceamus: neque enim crimini dandum est: si qui leditur: silet. sed contra: si ulciscitur.

83.5.19 Nam si crimen esset: non utique dixisset christus. Siquis percusserit te in dextram maxillam prebe illi et alteram.

83.5.20 At si falsa quis dixerit: ei misereamur: quod sibi accusantium supplicium astruit. Neque scripturas legere dignus est.

83.5.21 Peccatori enim inquit. deus: ut quid tu enarras iustificationes meas. sedens contra fratrem tuum calumniaris?

83.5.22 Sin uera dixerit: etiam sic miserabilis est. Nam et phariseus uera locutus. nihil tamen offendit male audientem.

83.5.23 sed ei profuit: se bonis priuauit: sibi iis maledictis naufragium intulit. Itaque utrinque ille est qui offendit.

83.5.24 Tu autem si equo animo perferes: duplici ratione lucraris. et quia tibi silentio et modestia deum propicium reddis: et materiam accipis: ut ex uerbis facta emendentur: et gloriam humanam contemnas.

83.5.25 Etenim hic nobis dolor exoritur: quod multi hominum inhiant opinioni. Sic si uoluerimus philozophari probe: intelligemus nihil res humanas esse.

83.5.26 Discamus igitur et uicia nostra recensentes: ea tempore corrigamus. et hoc mense unum: alio aliud: et ita subsequenter meliores efficiamur.

83.5.27 et sic tanquam per gradus quosdam ascendentes per scalam Iacob ad celum perueniamus.

83.5.28 Etenim scale ille mihi per illam uisionem paulatim per uirtutes ascensum significare uidentur: per quam a terra in celum ascendere nobis licet. non gradibus sensibilibus. sed morum incremento et correctione.

83.5.29 Hoc ergo iter: hunc ascensum aggrediamur: ut et celum et celi bona consequamur: gratia et benignitate Ihesu christi cui gloria in secula seculorum.


PREVIOUS HOMILY | NEXT HOMILY